Google+ Followers

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

ΒΗ - Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013


Έντονο ενύπνιο με τη [ ] σε ένα υπόγειο κέντρο διασκέδασης. Την είχα καλέσει. Χόρεψε. Είχα στα χέρια μου δύο χειρόγραφα. Το ένα (;) μου το είχε δώσει. Το ζήτησε πίσω. Αρνήθηκα. Με πείραξε. Σηκωθήκαμε να φύγουμε. Μαζί μας βρέθηκε και ο Μ. Στην έξοδο η [ ] συνάντησε τον "Γ". Τριαντάρης, "baby face" με γκρι κουστούμι. Τον αγκάλιασε, τον φίλησε ενθουσιασμένη. Βαδίζανε μαζί. Μιλάγαν, γελάγαν. Τους ακολουθούσαμε μέσα στην κίνηση. Ήμουν οργισμένος. Πήγαιναν, λέει, για παγωτό. "Πρέπει να μείνω μαζί της , να τη συνοδεύσω στο σπίτι της, αφού εγώ την κάλεσα. . ." σκεφτόμουν. Κάποια στιγμή τους χάσαμε. Μπήκαν σε ένα διώροφο κτίσμα. Μου την έδωσε! "Εγώ φεύγω" είπα στον Μ. και έφυγα. . .

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

(Ακόμα Ένα) Σήμερα


Διαβάσματα [17]


Ένας καλλιτέχνης δεν ζει την προσωπική του ζωή, όπως εμείς, την κρύβει, υποχρεώνοντάς μας να πάμε στα βιβλία του αν θέλουμε ν’ αγγίξουμε την αληθινή πηγή των αισθημάτων του.

Λόρενς Ντάρελ, «Αλεξανδρινό Κουαρτέτο», «Μεταίχμιο», 2008, ISBN: 978-960-455-700-4, Μετάφραση: Μαριάννα Παπουτσοπούλου, «Τζαστίν», Μέρος Τέταρτο, σελίδα 216.

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Διαβάσματα [16]

Εκεί, μέσα στην τέχνη, αναμένει εμάς τους καλλιτέχνες ο χαρμόσυνος συμβιβασμός με όσα μας πλήγωσαν ή μας νίκησαν στη ζωή μας της κάθε μέρας· και τούτο όχι για να δραπετεύσουμε από το πεπρωμένο μας, όπως το προσπαθούν οι πιο πολλοί κανονικοί άνθρωποι, αλλά για να εκπληρώσουμε την αληθινή του δυναμική, τη δημιουργία.

Λόρενς Ντάρελ, «Αλεξανδρινό Κουαρτέτο», «Μεταίχμιο», 2008, ISBN: 978-960-455-700-4, Μετάφραση: Μαριάννα Παπουτσοπούλου, «Τζαστίν», σελίδα 23.