Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2020

Διαβάσματα [75] - G. K. Chesterton

«Φυσικά  ο ενθουσιασμός του οφειλόταν στις αναθεματισμένες ανοησίες των εφημερίδων», συνέχισε ο Φίσερ, «όμως, όφειλα να σκεφτώ πως σ’ αυτή την ηλικία οι ψευδαισθήσεις ταυτίζονται με τα ιδεώδη. Και σε κάθε περίπτωση, είναι καλύτερες από την πραγματικότητα. Ωστόσο, αναλαμβάνεις μια πολύ δυσάρεστη ευθύνη όταν εκτρέπεις έναν νεαρό από το μονοπάτι του πιο σάπιου ιδεώδους».

«Και ποια  είναι αυτή;» αναρωτήθηκε ο φίλος του.

«Η πιθανότητα να τον ωθήσεις με την ίδια ενεργητικότητα προς μία πολύ χειρότερη κατεύθυνση», απάντησε ο Φίσερ· «προς μια μάλλον ατελέσφορη κατεύθυνση, προς μία  απύθμενη τρύπα, βαθιά όσο το απύθμενο πηγάδι».

G. K. Chesterton, «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΗΞΕΡΑ ΠΟΛΛΑ», αλεξάνδρεια - μαύρη γάτα, Μάιος 2018, ISBN: 978-960-221-779-5, Μετάφραση: Αντώνης Καλοκύρης, «Το Απύθμενο Πηγάδι», σελίδα 97.

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

Διαβάσματα [74] - Γιούνας Γιούνασον

Όταν απεδείχθη ότι ο νεκρός δεν ήταν νεκρός αλλά ζούσε ακόμα εκεί μέσα στο στραπατσαρισμένο αυτοκίνητο του ο Μπένι είπε αμέσως στον Γιούλιους να πάει να φέρει το κουτί πρώτων βοηθειών, το οποίο ήταν στο λεωφορείο, πίσω από τη θέση του οδηγού. Ο Μπένι είπε πως γνώριζε ότι δημιουργούσε πρόβλημα στην παρέα, αλλά γνώριζε επίσης ότι ως σχεδόν γιατρός έπρεπε να σκέφτεται και τον όρκο του Ιπποκράτη που είχε σχεδόν δώσει. Αποκλειόταν, δηλαδή, να άφηνε τον τραυματία να πεθάνει από αιμορραγία. 

Γιούνας Γιούνασον, «Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΠΗΔΗΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ», ΨΥΧΟΓΙΟΣ, Εικοστή τέταρτη ανατύπωση: Ιανουάριος 2020, ISBN: 978-960-496-859-6, Μετάφραση: Γρηγόρης Ν. Κονδύλης, Κεφάλαιο 15: Δευτέρα 9 Μαΐου 2005, σελίδα 241.