d(Capre Diem)/dt

Στιγμές

Ευτυχίας

Άδραξα

Δύσκολο [3]

Το ν’ απαλλάσσεσαι

Από το περιττό

Του σήμερα

Και του αύριο

Ευτύχημα μέγα

Εσάς;

Έτσι μου ’ρχεται

Να για τα πάντα

Άποψη έχω

Τι σε θυμίζει

Δεν

Ν’ ακούς μουσική

Και ν’ αγαπάς

Μην

Γίνεται

Στον καιρό

Όργωσε

Σπείρε

Θέρισε

Σκέψη Περίεργη Μία

Ν’ αδιάβαστες αφήσω

Τις τελευταίες

Τρεις – τέσσερεις

Ενός μυθιστορήματος

Σελίδες

Βιβλίο: πέραν του περιεχομένου

Σελιδοποίηση, ύπαρξη και

Μέγεθος κεφαλαίων,

Είδος και μέγεθος

Γραμματοσειράς,

Χαρτί και βιβλιοδεσία·

Όλα! Έχουν σημασία.

Διαβάσματα [216] – Σαρλότ Μπροντέ

‘Αυτές οι γυναίκες είναι ακατανόητες. Έχουνε την πιο περίεργη ικανότητα να μπορούν να σε τρομάζουν με δυσάρεστες εκπλήξεις. Τη μία μέρα τις βλέπεις χοροπηδηχτές, αφράτες, κόκκινες σαν τα κεράσια και στρογγυλές σαν μήλα. Την επομένη, εμφανίζονται μπροστά σου εξασθενημένες σαν ξεραμένα αγριόχορτα, ξεθωριασμένες και σπασμένες. Και ποια είναι η αιτία όλων αυτών; Αυτός είναι ένας γρίφος. Κοιτάξτε την! Τρώει όλα τα γεύματα της, έχει την ελευθερία της, ένα καλό σπίτι να διαμένει και καλά ρούχα να φοράει, όπως τα είχε πάντα. Λίγο καιρού πρωτού συμβεί αυτό, όλα αυτά της αρκούσαν για να παραμένει ωραία και ροδαλή. Τώρα όμως κάθεται εκεί ένα φτωχό, κακόμοιρο χλωμό μιξιάρικο που κλαψουρίζει. Αυτό είναι εξοργιστικό! Και τώρα τίθεται η ερώτηση: Του τι πρέπει να γίνει; Υποθέτω πως πρέπει να πάω να καλέσω κάποιον, να πάρουμε μία συμβουλή. Να φωνάξουμε το γιατρό, παιδί μου;’

 

Σαρλότ Μπροντέ, «Σίρλεϊ (Ι)», Cranford Collection, 2022, ISBN: 978-84-1149-299-7, Μετάφραση: Εύα Σιμάτου, «11. Φίλντχεντ»,  Σελίδα 207.

Τηλεφωνική επικοινωνία

Κάποιες φορές

Έχει σημασία

Η φορά

Από το Α στο Β

Ή αντιστρόφως;

Ένας τρόπος

Γράφοντας ένα

Μυθιστόρημα έχεις

Μια καλή ευκαιρία

Να βάλεις στο στόμα

Του πρωταγωνιστή

Τα όσα εσύ

Θα ’θελες να πεις

Εις τον πάτο

Ω μέση ευφυΐα

Πόσο

Καταβαραθρωθεί

Έχεις!

Παράμετρος, ενίοτε

Δεν δίχως

Αντίδραση

Ή δράση

Κέρδος

Υπάρχει

Διαβάσματα [215] – Geoffrey Blainey

Η καολίνη, πρώτη ύλη για τη δημιουργία πορσελάνης, ήτανε μια λέξη που ηχούσε αλλόκοτα στα αυτιά των Ευρωπαίων. Στην ουσία, αντιστοιχούσε στο όνομα ενός λόφου της Κίνας από όπου γινόταν η εξόρυξη του εύπλαστου λευκού αργίλου. Γύρω στο 1700, ένας Γάλλος ιερέας με επιχειρηματικό δαιμόνιο έστειλε δείγματα καολίνης στην Ευρώπη επισημαίνοντας ότι συνιστούσε το βασικό συστατικό για την παρασκευή πορσελάνης. Σύντομα μεταλλοδίφες ανίχνευσαν παρόμοια κοιτάσματα καολίνης στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αγγλία. Η πρώτη γνήσια πορσελάνη της Ευρώπης κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο Μάισεν της Σαξονίας το 1707.

 

Geoffrey Blainey, «Συνοπτικη Ιστορια Του Κοσμου», Φυτράκης, 2018, ISBN: 978-960-535-554-8, Μετάφραση: Γιάννης Περαντωνάκης, «21. Ο Νέος Κόσμος Κομίζει Δώρα - Το Παγόνι Παρελαύνει»,  Σελίδα 328.

Ποιοιμουτήν

 

Παρελθόν

Μα τι πράγμα

Η φωτογραφία

Μαγικό!

Ενύπνιο (Σήμερα)

Έντονο, έγχρωμο, διαρκείας.

Η Φ., οι γονείς της, ένας αντίζηλος.

Στο δωμάτιο της και στο σαλόνι.

Στο παλιό της σπίτι, επί της Μ. 88.

Κάτω από τόνους δευτερολέπτων

Έρπουσα μνήμη. . .

Κρίμα στο είδος (μας)

Πολλά τα που θα ’πρεπε

Να στις κοινωνίες μας

Λυμένα είναι και δεν

Σώμα

Για να το

          Σώμα μας

Διαμαρτυρηθεί

            Γνωρίζει

Τρόπους

Πολλούς

Της Πλάκας

Οι φωτογραφίες

Που τράβηξα

Στην Πλάκα

Ξημερώματα

Στη δουλειά μου

Πηγαίνοντας

Θησαυρός

Διαδικασίες (Επανα)Προσέγγισης

Οι παλιές αγάπες

Τελειώνουν όταν

Σε γιορτές και γενέθλια

Δεν πλέον βλέπεις

Ένα παράθυρο ευκαιρίας

Διαβάσματα [214] - Ζιλμπέρ Σινουέ

Τίποτα ως εδώ δεν άφηνε να διαφανούν οι ιδεολογικές θέσεις που θα προμήνυαν την μετέπειτα πολιτική του δράση. Πέρα από την κρυφή απόρριψη του αγγλικού παρεθόντος του το μόνο που είχα παρατηρήσει, από πολιτικής σκοπιάς, ήταν μία επικριτική στάση απέναντι στις οθωμανικές αρχές. Ήδη από το πρώτο του ταξίδι στη Συρία τους είχε θεωρήσει ανίκανους, νωθρούς και διεφθαρμένους. Εκτίμηση για την οποία δικαιούμαστε να έχουμε επιφυλάξεις, δεδομένου ότι η Συρία, ο Λίβανος και η Παλαιστίνη εκείνη την εποχή εναντιώνονταν στην οθωμανική επικυριαρχία και ο ταξιδιώτης αποκλείεται να μην άκουγε τις διαμαρτυρίες τους σε ό,τι αφορούσε τους Οσμανλίδες. Μήπως ο Λόρενς αποτέλεσε συνειδητά ή υποσυνείδητα την ηχώ τους;  Και ήταν ακόμη πιο διατεθειμένος να το κάνει, καθώς εκείνον τον καιρό στους ευρωπαϊκούς κύκλους χαρακτήριζαν την Υψηλή Πύλη ως «τον μεγάλο ασθενή της Ευρώπης».

 

Ζιλμπέρ Σινουέ, «Ο Λόρενς Της Αραβίας Ο Πρίγκιπας Με Τα Δύο Πρόσωπα», Ψυχογιός, 2023, ISBN: 978-618-01-4892-3, Μετάφραση: Χριστίνα Μανιά, «Κεφάλαιο 7», Σελίδα 109.

Διαδοχή

Πάει χάθηκε το χθες

Είπε το σήμερα

Και προχώρησε

Στο αύριο

Γεγονός [4]

Είναι εδώ κι εβδομάδες

Που η καθημερινότητά μου

Έχει αποκτήσει μια συνιστώσα

Στη μέση πόνου

Μέτρηση

Επιδερμίδας

Παχύμετρα

Πράξεις

Και

Λόγια

Καλό / καλύτερο

Καλό το να

Βολεύεσαι

Το να για τους

Οικείους σου

Ξεβολεύεσαι

Καλύτερο

Διαβάσματα [213] – Graham Greene

«Η πειθαρχία» έλεγε τώρα ο Χόρχε Χούλιο Σααβέδρα, «μου είναι πιο απαραίτητη απ’ όσο στους άλλους επιπόλαιους συγγραφείς. Εγώ βλέπεις, έχω δαιμόνιο ενώ άλλοι έχουν ταλέντο. Το ταλέντο είναι φιλικό. Το δαιμόνιο είναι καταστροφικό. Δεν μπορείς να συλλάβεις πόσο υποφέρω όταν γράφω. Πρέπει να ζορίζω τον εαυτό μου κάθε μέρα για να καθίσω με το μολύβι στο χέρι και να παλεύω για το πώς να εκφραστώ. . .  Θυμάσαι στο τελευταίο μου βιβλίο εκείνον το χαρακτήρα, τον Καστίγιο, τον ψαρά που είναι σε ατελείωτο πόλεμο με τη θάλασσα για ένα κομμάτι ψωμί; Μπορείς να πεις ότι, κατά κάποιον τρόπο, ο Καστίγιο είναι το πορτραίτο του καλλιτέχνη. Τέτοια αγωνία καθημερινά, και το αποτέλεσμα; Πεντακόσιες λέξεις. Πολύ μικρή ψαριά.»

Graham Greene, «Ο Επίτιμος Πρόξενος», Πόλις, 2023, ISBN: 978-960-435-807-6, Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης, «Κεφάλαιο 2», Σελίδα 77.

Μεγαλώνοντας [2]

Τώρα πια

Πρόσεξε

Που το 

Χρόνο σου

Χαρίζεις 

Δυτικός πολιτισμός

Χωρίς

Ηλεκτρισμό

Ο άνθρωπος

Νιογέννητο

Γατί

Απογοήτευση

Καλό είναι

Συγγραφείς και

Μεταφραστές

Να λαμβάνουν

Υπόψη όσους

Με προσοχή

Τα έργα τους

Διαβάζουν

Κυβισμός

Τον του

Γραφείου μου

Χώρο

Να κυβίσω

Μου ήρθε

Επί σχηματισμών και προσώπων

Κάθε

Φωτογραφία

Και ένα

Ποτέ ξανά

Διαβάσματα [212] – William Dunham

Για να αποδείξουμε τη μη ύπαρξη σε λογική βάση, εμείς οι μαθηματικοί εφαρμόζουμε μία πολύ διαφορετική, αν και απολύτως έγκυρη, στρατηγική. Υποθέτουμε ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο υπάρχει, και διερευνούμε τις συνέπειες αυτής της παραδοχής. Αν μπορούμε να δείξουμε ότι η παραδοχή της ύπαρξης οδηγεί σε άτοπο, τότε οι νόμοι της λογικής μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι ήταν σφάλμα να υποθέσουμε την ύπαρξη εξαρχής. Με τον τρόπο αυτό προκύπτει το αδιάσειστο συμπέρασμα ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο δεν υπάρχει, και το γεγονός ότι η διαδρομή που ακολουθήσαμε ήταν έμμεση δεν μειώνει καθόλου την εγκυρότητα αυτού του συμπεράσματος.

 

William Dunham, «Το μαθηματικό σύμπαν», ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ, 2021, ISBN: 978-618-854-652-3, Μετάφραση: Γιάννης Παπαδόγγονας, «Κεφάλαιο 10 Αιτιολόγηση»,  Σελίδα 144.

Ταυτοχρόνως

Ευτύχημα και κρίμα

Που δεν όλα όσα

Να σκεφτούμε

Μπορούμε

Υπάρχουν

Κατάταξη (άνευ ουσίας)

Οι πιο πάνω

Πολλοί

Οι πιο κάτω

Πολλοί

Κι οι δίπλα

Ομοίως

Κάταγμα

Τι είναι ο

Οξύς πόνος

Πέρα από ένα

Εξαιρετικά

Δυσάρεστο

Αίσθημα