Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2019

Διαβάσματα [33]

«Αυτό ήταν, μόνο που απόψε, όταν παρακολουθούσε τα χείλη μου τόσο στενά καθώς τραγουδούσα, δεν ένιωθα μόνο να τρομοκρατούμαι αλλά και να ντροπιάζομαι και να πληγώνομαι οδυνηρά. Ήταν σαν να με φίλησε, και δεν το άντεξα και ξεφώνισα. Αυτό δεν πρέπει ποτέ να το πεις σε κανέναν. . .»

Κάρολος Ντίκενς: «ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΙΝ ΝΤΡΟΥΝΤ», ΕΣΤΙΑ, 2008, ISBN: 978-960-05-1374-5, Μετάφραση - Προλογικό σημείωμα - Σημειώσεις: Αθηνά Κακούρη, Κεφάλαιο 7 «Εξομολόγηση, και όχι μόνον μία», Σελίδα 101.

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019

Διαβάσματα [32]

Ο καθένας μας κρύβει μέσα του τον καλύτερο και τον χειρότερο Έλληνα μαζί. Το κακό είναι ότι όσο πάει και αυτοί οι δύο, όλο και λιγότερο διαφέρουν μεταξύ τους.

Αλέκος Σακελλάριος, Δήμος Λεβιθόπουλος: «Τότε που οι άνθρωποι γελούσαν!», Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, Επανέκδοση 2007, ISBN: 960-6604-27-6, «τι σου κάνω τώρα Ελλάδα μου;», Σελίδα 405.

Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2019

Διαβάσματα [31]

Τριάντα χρόνια αργότερα δεν μπορούσε παρά ακόμη μια φορά να καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα: το δίχως άλλο οι γυναίκες ήταν καλύτερες από τους άντρες. Ήταν πιο τρυφερές, πιο αγαπησιάρες, πιο πονετικές και πιο γλυκές· λιγότερο βίαιες, λιγότερο εγωίστριες, δεν είχαν τόσο μεγάλη ανάγκη για αυτοεπιβεβαίωση, ούτε διέθεταν τόση σκληρότητα. Και επιπλέον ήταν πιο μυαλωμένες, πιο έξυπνες και πιο εργατικές.

Μισέλ Ουελμπέκ: «ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΣΩΜΑΤΙΔΙΑ», ΕΣΤΙΑ, Έβδομη έκδοση: Ιούλιος 2017, ISBN: 960-05-0895-Χ, Μετάφραση: Αλέξης Εμμανουήλ, Μέρος Δεύτερο: Οι Παράξενες Στιγμές, 11, Σελίδα 221.