‘Αυτές οι γυναίκες είναι ακατανόητες. Έχουνε την πιο
περίεργη ικανότητα να μπορούν να σε τρομάζουν με δυσάρεστες εκπλήξεις. Τη μία
μέρα τις βλέπεις χοροπηδηχτές, αφράτες, κόκκινες σαν τα κεράσια και στρογγυλές
σαν μήλα. Την επομένη, εμφανίζονται μπροστά σου εξασθενημένες σαν ξεραμένα
αγριόχορτα, ξεθωριασμένες και σπασμένες. Και ποια είναι η αιτία όλων αυτών; Αυτός
είναι ένας γρίφος. Κοιτάξτε την! Τρώει όλα τα γεύματα της, έχει την ελευθερία της,
ένα καλό σπίτι να διαμένει και καλά ρούχα να φοράει, όπως τα είχε πάντα. Λίγο
καιρού πρωτού συμβεί αυτό, όλα αυτά της αρκούσαν για να παραμένει ωραία και
ροδαλή. Τώρα όμως κάθεται εκεί ένα φτωχό, κακόμοιρο χλωμό μιξιάρικο που κλαψουρίζει.
Αυτό είναι εξοργιστικό! Και τώρα τίθεται η ερώτηση: Του τι πρέπει να γίνει; Υποθέτω
πως πρέπει να πάω να καλέσω κάποιον, να πάρουμε μία συμβουλή. Να φωνάξουμε το
γιατρό, παιδί μου;’
Σαρλότ Μπροντέ, «Σίρλεϊ (Ι)», Cranford Collection, 2022, ISBN: 978-84-1149-299-7, Μετάφραση:
Εύα Σιμάτου, «11. Φίλντχεντ», Σελίδα 207.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου