Τίποτα ως εδώ δεν άφηνε να διαφανούν οι ιδεολογικές
θέσεις που θα προμήνυαν την μετέπειτα πολιτική του δράση. Πέρα από την κρυφή
απόρριψη του αγγλικού παρεθόντος του το μόνο που είχα παρατηρήσει, από
πολιτικής σκοπιάς, ήταν μία επικριτική στάση απέναντι στις οθωμανικές αρχές.
Ήδη από το πρώτο του ταξίδι στη Συρία τους είχε θεωρήσει ανίκανους, νωθρούς και
διεφθαρμένους. Εκτίμηση για την οποία δικαιούμαστε να έχουμε επιφυλάξεις,
δεδομένου ότι η Συρία, ο Λίβανος και η Παλαιστίνη εκείνη την εποχή
εναντιώνονταν στην οθωμανική επικυριαρχία και ο ταξιδιώτης αποκλείεται να μην
άκουγε τις διαμαρτυρίες τους σε ό,τι αφορούσε τους Οσμανλίδες. Μήπως ο Λόρενς
αποτέλεσε συνειδητά ή υποσυνείδητα την ηχώ τους; Και ήταν ακόμη πιο διατεθειμένος να το κάνει,
καθώς εκείνον τον καιρό στους ευρωπαϊκούς κύκλους χαρακτήριζαν την Υψηλή Πύλη
ως «τον μεγάλο ασθενή της Ευρώπης».
Ζιλμπέρ
Σινουέ, «Ο
Λόρενς Της Αραβίας Ο Πρίγκιπας Με Τα Δύο Πρόσωπα», Ψυχογιός, 2023, ISBN:
978-618-01-4892-3, Μετάφραση: Χριστίνα Μανιά, «Κεφάλαιο 7», Σελίδα 109.
