Αντικρίζοντάς Σε

Θέλω! Και λοιπόν;

Όλα σε άκι

Λευκό πουκαμισάκι.
Κόκκινο, περίτεχνο 
Mανικάκι.
Και από πάνω;
Ένα προσωπάκι
Που
Α δ ι α φ ο ρ ε ί !

Τι Έχει (Ή Δεν Έχει) Σημασία

Σημασία δεν έχει που τραβάνε σκέψη και μυαλό αλλά πόσο συνακολουθεί το σώμα.

Διαβολάκος [Β']

Περνώ έξω από την πόρτα της. “Μπες!”, μου γνέφει ο διαβολάκος. Του βγάζω κι εγώ τη γλώσσα και πάω στη δουλειά μου. . .

Καταγγελία

Ο Α., ευυπόληπτος συμπολίτης μας, είχε επί 3 ώρες και 17 λεπτά μια, πειραγμένη, φωτογραφία της Β. ως φόντο στο κινητό του.

Όνειρα Κουτσά

Σε τι διαφέρουν τα όνειρα από την πραγματικότητα όταν, ακόμα και σε αυτά, ενώ είσαι εκεί δεν σε αντικρίζω;

[Έκτη] Διαπίστωση

Αναστέλλοντας τις διαδικασίες προσέγγισης έχασα τον προσανατολισμό μου.

Status Quo

Σκέφτηκα πολλά.
Δεν έκανα τίποτα.

Εμμένω

Απίστευτα ελκυστική, στα μαύρα· ήρθες. Σαν να το ψυχανεμίστηκες. Εγώ σφιγμένος, σχεδόν αρνητικός. Ηττήθηκα. Τελειώσαμε.

Δύο Μην Για Το Σαββατοκύριακο

Μην ηρωοποιείς την αποτυχία (σου) και μην γλυκοξινοπικροβαλαντώνεις.

Τι Σημαίνει

Τι σημαίνει να μη σημαίνεις τίποτα για κάποιον, άντε, για Κάποια!, που για εσένα σημαίνει πολλά;
Κάτι!

Ολίγιστος

Λευκό πουκάμισο. Λιώνω.

Ούτε Μία

Μοιάζει να μην αξίζω ούτε μία "Καλημέρα".

Ακόμα Μου Αρέσει

Μιλούσα. Κοκκίνιζες.

Απορία Πλάγια

Σας κολακεύει το [μοβ] φόρεμα ή, μήπως, το αντίθετο;

Τι Δεν (Της) Έστειλα

Τα μαύρα σας πάνε πολύ!
[Το άγχος καθόλου]

Μωβ

Ήρθες. Απρόσμενα. Μιλήσαμε. Μια αγκαλιά δευτερολέπτων. Έφυγες. Δεν ελπίζω. Γνωρίζω.

Ποιος Δεν Είμαι

Μοιάζει να ξέχασες τους τρόπους σου. Δεν είμαι εγώ αυτός που θα σου τους υπενθυμίσει.

Έβδομη Εργάσιμη

Η που πίστευες “Πολλά Υποσχόμενη Σιωπή” ήταν γεμάτη πύον.

Ποιος Έκλεισε Τι

Η στάση Σου μου έκλεισε το στόμα.
Η αξιοπρέπειά μου το δρόμο.

Μια Σκέψη

Η αδιαφορία είναι πρώτη εξαδέλφη της περιφρόνησης.

Στο Τρίτο Βήμα

Στο τρίτο, προς την πόρτα σου, βήμα άλλαξα πορεία. Ο εαυτός μου και εσύ δεν μου έχετε αφήσει κανένα περιθώριο. . .

H Πόρτα Σου

Βλέπω την πόρτα σου κλειστή. Δε μπορώ να αποφύγω τη σκέψη:
Σε 'μένα την έκλεισε.

Δώδεκα Παρά Δέκα

Οι πορείες μας διασταυρώθηκαν. Ο ένας απέναντι στον άλλον. Κοιταχτήκαμε. Παρατεταμένα. Με ένταση. Δεν βρήκαμε τίποτα να πούμε. Ώστε, λοιπόν, αυτό ήταν;

Τι Υποκρύπτεται

Πίσω από τη δική μου τυπικότητα και ψυχρότητα το ανεκπλήρωτο πάθος. Πίσω από τη δική σου;

Το Λέει και το Τραγούδι

"Δε φταις εσύ
Η φαντασία μου
Τα φταίει
Που σ' έπλασε
Όπως ήθελε αυτή"

Απόσπασμα Ημερολογίου

Πήγα στο γραφείο της για μια “Καλημέρα” στο πόδι. Μαύρο, μοβ και ξανθό τα χρώματά της. Η “αποστασιοποίησή” μου είναι στη θεωρία. Κάθε συνάντηση μαζί της μια προσωπική ήττα.

Ήρθες

Με μια μικρή αγκαλιά ανταλλάξαμε τυπικές ευχές.
Έκτοτε στραγγαλίζω ελπίδες.

Μονολεκτικά

Ασυγκίνητη

Στο Γραφείο

Με επισκέφθηκες. Όρθια, στο γραφείο μου μπροστά. Κάποια στιγμή ακούμπησες στο γραφείο το χεράκι Σου. Με δυσκολία συγκρατήθηκα να μην το αδράξω. . .

[Ακόμα Μία] Απορία

Πώς το τολμάς
Να είσαι
Τόσο ψυχρή
Κι απόμακρη;

Πως Ανατρέπονται οι Σκέψεις

Σκεπτόμουν “Χαμένα πήγαν τα λόγια, τα γραπτά μου” όταν στο πλατύσκαλο διασταυρώθηκαν οι τροχιές μας. Στα μαύρα, όμορφη, μ’ ένα πλατύ χαμόγελο μου είπες “Καλημέρα!”. Τινάχτηκαν, έτσι, όλα στον αέρα.

Ως Την Πόρτα Σου

Έφτασα μέχρι την πόρτα σου για μία "Καλημέρα". Δε μου βγήκε. Έφυγα. Έφταιξα. Πληρώνω. Απ' την πλευρά σου ούτε ένα χαμόγελο. . .

Αμφιβολίες

Ποιος ειμ' εγώ
Να πω
Το σ΄αγαπώ
Και Συ
Να το ακούσεις

Τι Θα Ήθελα

Τη σημερινή βροχή να μοιραζόμουν μαζί σου.

Ψέματα Θα Πω

Ψέματα θα πω
Αν πω
Ότι δεν είδα
Στα λόγια μου
Τα μάτια Σου
Να λάμπουν

Που Πάω

Από έρωτα να πλαντάξω. Πάω!

Στιγμές Ευτυχίας

Τι όμορφα που στην αγκαλιά μου χωράς!

Τι

Παραδέχομαι ότι τα έγραψα· παραδέξου ότι τα διάβασες.

Δράμα

Να μη σε φτάνει το λίγο και να μη φτάνεις το πολύ.

Πένης

Τίποτα δεν έχω να αντιπαρατάξω στα όπλα του κορμιού και των μαλλιών σου.

Τι Επιθυμώ

Δεν θέλω να αφήνεις τα δικά σου για τα δικά μου. Επιθυμώ τα δικά μου να είναι δικά σου.

V

Σήμερα. Θα έδινα πολλά για να σε φωτογραφίσω.

Παραλίγο

Προχθές. Απέναντι σου. Μου πέρασε από το νου. Να στα πω. Όλα! Δείλιασα. Δέξου με.

Λυτή

Λυτή, ογκώδης κόμη. Με τυραννά.

Πάλι

Στο στήθος μου το άρωμά σου. Σε αγκάλιασα. Δις.

Τι Σου Προσάπτω

Το ότι δεν με αναζήτησες.

Όνειρο

Σήμερα. Σε ένα πάγκο. Πλάτη με πλάτη. Οι αγκώνες πλεγμένοι. Σε σήκωσα. Δύο φορές.

Πως Αλληλογραφούμε

Εγώ σου γράφω. Εσύ με γράφεις.

Πλησμονή;

Εδώ είσαι. Και λοιπόν;

Τι Με

Υπάρχουν στιγμές που το μόνο που με ενδιαφέρει για σένα είναι το πώς είσαι ενδεδυμένη.

Να Μ’ Αγαπάς

Τόλμησα. Το ξεστόμισα. Και το άλλο: Να μου το λες καμιά φορά. . . Το πήρε για αστείο. Δεν ήταν.

Τίποτα

Από το τίποτα στο τίποτα: Τίποτα!

Το Άρωμά Της

Το ζήτησε. Την αγκάλιασε. Το άρωμά της πότισε το πουκάμισό του. Μια εισπνοή γέμιζε την ύπαρξή του.

Σάββατο Απόγευμα [Εχθές]

Γεμάτο από Εσένα, δίχως Εσένα.

Επιθυμία

Δεν θέλω να μιλήσουμε.

Δεν θέλω να σου εξηγήσω.

Θέλω να σε αγκαλιάσω.

Τι Πράττεις

Απλώς: Αδιαφορείς.

Τι Πράττω

Δεν αδιαφορώ. Αμύνομαι.

Πρωινό

Θα αντικρύσω τα μάτια, τη ματια σου. Δίχως απόφαση, δίχως ελπίδα.

Διαβολάκος

Τι πειρασμός μέγας να γνωρίζω των τηλεφώνων σου τους αριθμούς!

Παράταση

Η στάση σου μου προκαλεί θλίψη.

Μέτρησα

Μέτρησα το ποσοστό μου στην καθημερινή μας συναναστροφή. 90 % και βάλε. Απογοήτευση. Σώσε την!

[Πέμπτη] Διαπίστωση

Τρεις μέρες, Σαββατοκύριακο, άλλη μία. Σιωπή. Κοστίζει· έχω.

Δέκα Λεπτά του Χθες

Δεν ήταν ξανθά· ήταν χρυσαφένια!

Μόνος

Μόνος εγώ
Εραστής των ματιών Σου

Άνοιξη

Η εγγύς παρουσία Σου, άνοιξη διαρκείας.

Τυχαία και Όχι

Συναντήθηκαν. Τυχαία. Χαιρετήθηκαν. Ούτε για μια στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό της ότι τη στιγμή που συναντήθηκαν η σκέψη του την είχε ήδη αγκαλιασμένη.

Εν Συντομία

Επέστρεψες. Συναντηθήκαμε. Πληγώθηκα.

Εχθές συνειδητό τίποτα.

Σήμερα για δέκα δευτερόλεπτα.

Φυλάκισα το χρυσάφι των μαλλιών σου.

Σε Τόπο Μακρινό

Μου αρέσει που σε σκέφτομαι σε τόπο μακρινό και σε προσμένω.

Γεγονός

Δεν ξυπνώ. Αναδύομαι!

Μετά

Πες μου πώς γίνεται και μετά από κάθε συνομιλία μας έχω την αίσθηση ότι έχασα ακόμα μια ευκαιρία;

Χριστούγεννα

Μου λείπεις.

Το Χειροτερο

Το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί, το πρωί, είναι το να απουσιάζεις. . .

Πέμπτο “Σήμερα” αλλά· Πώς Αλλιώς;

Πανέμορφη στις αποχρώσεις του μοβ. Η ομορφιά Σου με πληγώνει.

Ο τλήμων εγώ. . .

Εν Κατακλείδι

Άλλος δρόμος· ίδιο συμπέρασμα: Δεν.

Μία Ακόμα

Σου έδωσα ακόμα μία δυνατότητα να με γνωρίσεις. Την πέταξες. Εγώ σε ανέβασα. Εγώ θα σε κατεβάσω.

Μέρα Που Είναι

Ιδέες έχω πολλές. Περιθώρια λίγα.

Και

Και να θέλω να σε αγαπήσω δε μ' αφήνεις. . .

Τι Είναι

Ένιωσα
Είπα
Έγραψα
Έστειλα
Διάβασες
Λοιπόν;
Είναι κρίμα. . .

“Τώρα Π’ Αλλάξαν Οι Καιροί. . .”

Μικρή παρηγοριά ένας μαρκαδόρος απ’ τα χέρια Σου.

Πόσα;

Πόσα αναπάντητα e-mail και πόσα αναπάντητα SMS μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος;

Σχέσεις

Ελαστικές. Τόσο που, όσο απομακρύνεσαι τόσο σε έλκουν. Μέχρι το όριο θραύσης.

Μαρτύριο

Να βρίσκονται μπροστά σου και να μη μπορείς ν’ απλώσεις τα κουλά σου και να πάρεις.

Διακοπές

Ότι τον παρηγορούσε στην απουσία των διακοπών της ήταν το ότι, όταν επέστρεφε, είχε μια καλή δικαιολογία για να την αγκαλιάσει.

Δυο Φιάλες Δώρο

Έκτοτε, την Erdinger, την πίνω στην υγειά Σας!

Κακιώματα

Σήμερα, από το πρωί, προσποιούμαι ότι δεν υπάρχεις. Εσύ;

Κυριακή

Είπα το όνομά σου στη θάλασσα. Το πήρε το κύμα. Το πήγε παντού.

Ενδυμασία

Ολόσωμο 
Και κίτρινο 
Το φόρεμα σου.
Ποιος είπε 
Ότι μόνο 
Κόκκινες 
Είναι οι φλόγες;

Σήμερα (Ακόμη Μια Φορά)

Πανέμορφη. Άκρως επιθυμητή. Το φόρεμα σε κολάκευε ή το αντίθετο; Σε φωτογράφισα, εν αγνοία σου. Με βασανίζεις.

Αίσθηση

Η απόσταση των κέντρων των κόσμων μας είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μηκών των ακτινών εντός των οποίων μας επιτρέπεται να κινηθούμε.

Πρέπει

Πώς να γράψω αυτά που δεν πρέπει με λέξεις που πρέπει;

Εν Ενυπνίω

- Πότε θα με πεις Ν.
- Όταν σας φιλήσω στο στόμα!

Διακοπές

Πέντε, εργάσιμες, ημέρες δίχως Σου. Ακολουθούν πέντε και πέντε και πέντε. Μια μικρή κόλαση. Να περνάς καλά!

Πώς

Συζητούσαμε. “Μα αγάπη μου. . .” ξεκίνησα μια πρόταση. Πώς το ξεστόμισα; Εγώ που ποτέ δε χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις! Είχε γίνει! Δεν αντέδρασες. Το σημείωσες; Όχι; Ο Θεός γνωρίζει. Μπήκα σε σκέψεις. . .

Πολλάκις

“Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον” μου λες συχνά. Δεν έχω ακόμη τολμήσει να ξεστομίσω: “Δεν είναι ενδιαφέρον! . . .”

Χωρισμός

Εννιά μεγάλες μέρες ανάμεσά μας. Θα περάσουν!

Διαπίστωση

Τα άνθη μαραίνονται, τα στήθη ομοίως!

Ένα Αν [Τρίτο]

Αν ανταμώναμε θα μιλούσαμε, θα γελούσαμε και αυτό θα ήταν όλο. Δεν ανταμώσαμε, δε μιλήσαμε, δε γελάσαμε και αυτό είναι όλο.

Περί Πόθου

Να επιθυμώ μετρίως, δύναμαι. Να ποθώ μετρίως, αδυνατώ!

Κάθε Φορά

Κάθε φορά που σε αγκαλιάζω, για ευχές ή συλλυπητήρια, μια μικρή ανάσταση. . .