Διαβάζοντας [6]

Με εκνευρίζουν των

Μυθιστορημάτων

Οι μεγάλοι και

Ατεκμηρίωτοι

Έρωτες

Ακαριαία (Σήμερα)

  

Διαβάσματα [219] – Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε

    Η Ελένα κουνάει το κεφάλι της, ταραγμένη ακόμα.

«Ή είστε πολύ έξυπνος ή πολύ αφελής» λέει.

«Δεν σας καταλαβαίνω».

«Πολύ αφελής, φυσικά» καταλήγει η Ελένα. «Έτσι νομίζω σεκόντο κάπο Τεζέο Λομπάρντο».

Τον βλέπει να στρέφεται προς την πόρτα μπερδεμένος. Να απλώνει το χέρι του προς το μπουφάν.

«Μου φαίνεται πως πρέπει να. . .»

«Ελάτε εδώ, σας παρακαλώ» δείχνει, σχεδόν αυστηρή, ένα σημείο στο πάτωμα πάνω στο χαλί, μπροστά της. «Ελάτε πιο κοντά». Την κοιτάζει ακόμα πιο θορυβημένος. Πολύ σοβαρός.

«Για ποιο λόγο;»

«Θα σας φιλήσω». 

 

Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε, «Ο Ιταλός», Πατάκης, 2023, ISBN: 978-618-07-0661-1, Μετάφραση: Τιτίνα Σπερελάκη, «9 Μνησικακίες παλιών θεών». Σελίδα 323.

Κι αυτό υπάρχει

Σφάλμα εμπειρίας:

Όταν θαρρείς,

Πως εξ εμπειρίας,

Πράττεις σωστά

Αλλά δεν!

Ραντεβού με τον ήλιο

Κάθε πρωί, στις 08:22,

Ο ήλιος ανακλάται

Σ’ ένα απέναντι τζάμι

Και στιγμιαία με τυφλώνει

Όταν, στην βεράντα της Τ47,

Διαβάζω

Εις Εαυτόν [9]

Μην

Για το

Χιούμορ σου

Αυτοθαυμάζεσαι

Όταν δεν, με τη μέση, άκρη βρίσκεις

Τι να πονάς

Στο δρόμο

Τι να πονάς

Στο σπίτι

Τις Μέρες Αυτές [4]

 

Θλιβερή Εξέλιξη

Αυτοπροτροπή

Κι αν δεν μπορώ

Να γράψω ένα

Μυθιστόρημα

Ας γράψω

Τουλάχιστον

Σελίδα του μία

Ψηφιακός Κόσμος