Δώδεκα Παρά Δέκα

Οι πορείες μας διασταυρώθηκαν. Ο ένας απέναντι στον άλλον. Κοιταχτήκαμε. Παρατεταμένα. Με ένταση. Δεν βρήκαμε τίποτα να πούμε. Ώστε, λοιπόν, αυτό ήταν;

Τι Υποκρύπτεται

Πίσω από τη δική μου τυπικότητα και ψυχρότητα το ανεκπλήρωτο πάθος. Πίσω από τη δική σου;

Το Λέει και το Τραγούδι

"Δε φταις εσύ
Η φαντασία μου
Τα φταίει
Που σ' έπλασε
Όπως ήθελε αυτή"

Απόσπασμα Ημερολογίου

Πήγα στο γραφείο της για μια “Καλημέρα” στο πόδι. Μαύρο, μοβ και ξανθό τα χρώματά της. Η “αποστασιοποίησή” μου είναι στη θεωρία. Κάθε συνάντηση μαζί της μια προσωπική ήττα.

Ήρθες

Με μια μικρή αγκαλιά ανταλλάξαμε τυπικές ευχές.
Έκτοτε στραγγαλίζω ελπίδες.

Μονολεκτικά

Ασυγκίνητη

Στο Γραφείο

Με επισκέφθηκες. Όρθια, στο γραφείο μου μπροστά. Κάποια στιγμή ακούμπησες στο γραφείο το χεράκι Σου. Με δυσκολία συγκρατήθηκα να μην το αδράξω. . .

[Ακόμα Μία] Απορία

Πώς το τολμάς
Να είσαι
Τόσο ψυχρή
Κι απόμακρη;

Πως Ανατρέπονται οι Σκέψεις

Σκεπτόμουν “Χαμένα πήγαν τα λόγια, τα γραπτά μου” όταν στο πλατύσκαλο διασταυρώθηκαν οι τροχιές μας. Στα μαύρα, όμορφη, μ’ ένα πλατύ χαμόγελο μου είπες “Καλημέρα!”. Τινάχτηκαν, έτσι, όλα στον αέρα.

Ως Την Πόρτα Σου

Έφτασα μέχρι την πόρτα σου για μία "Καλημέρα". Δε μου βγήκε. Έφυγα. Έφταιξα. Πληρώνω. Απ' την πλευρά σου ούτε ένα χαμόγελο. . .

Αμφιβολίες

Ποιος ειμ' εγώ
Να πω
Το σ΄αγαπώ
Και Συ
Να το ακούσεις

Τι Θα Ήθελα

Τη σημερινή βροχή να μοιραζόμουν μαζί σου.

Ψέματα Θα Πω

Ψέματα θα πω
Αν πω
Ότι δεν είδα
Στα λόγια μου
Τα μάτια Σου
Να λάμπουν

Που Πάω

Από έρωτα να πλαντάξω. Πάω!

Στιγμές Ευτυχίας

Τι όμορφα που στην αγκαλιά μου χωράς!

Τι

Παραδέχομαι ότι τα έγραψα· παραδέξου ότι τα διάβασες.

Δράμα

Να μη σε φτάνει το λίγο και να μη φτάνεις το πολύ.

Πένης

Τίποτα δεν έχω να αντιπαρατάξω στα όπλα του κορμιού και των μαλλιών σου.

Τι Επιθυμώ

Δεν θέλω να αφήνεις τα δικά σου για τα δικά μου. Επιθυμώ τα δικά μου να είναι δικά σου.

V

Σήμερα. Θα έδινα πολλά για να σε φωτογραφίσω.

Παραλίγο

Προχθές. Απέναντι σου. Μου πέρασε από το νου. Να στα πω. Όλα! Δείλιασα. Δέξου με.

Λυτή

Λυτή, ογκώδης κόμη. Με τυραννά.

Πάλι

Στο στήθος μου το άρωμά σου. Σε αγκάλιασα. Δις.

Τι Σου Προσάπτω

Το ότι δεν με αναζήτησες.

Όνειρο

Σήμερα. Σε ένα πάγκο. Πλάτη με πλάτη. Οι αγκώνες πλεγμένοι. Σε σήκωσα. Δύο φορές.

Πως Αλληλογραφούμε

Εγώ σου γράφω. Εσύ με γράφεις.

Πλησμονή;

Εδώ είσαι. Και λοιπόν;

Τι Με

Υπάρχουν στιγμές που το μόνο που με ενδιαφέρει για σένα είναι το πώς είσαι ενδεδυμένη.

Να Μ’ Αγαπάς

Τόλμησα. Το ξεστόμισα. Και το άλλο: Να μου το λες καμιά φορά. . . Το πήρε για αστείο. Δεν ήταν.

Τίποτα

Από το τίποτα στο τίποτα: Τίποτα!

Το Άρωμά Της

Το ζήτησε. Την αγκάλιασε. Το άρωμά της πότισε το πουκάμισό του. Μια εισπνοή γέμιζε την ύπαρξή του.

Σάββατο Απόγευμα [Εχθές]

Γεμάτο από Εσένα, δίχως Εσένα.

Επιθυμία

Δεν θέλω να μιλήσουμε.

Δεν θέλω να σου εξηγήσω.

Θέλω να σε αγκαλιάσω.

Τι Πράττεις

Απλώς: Αδιαφορείς.

Τι Πράττω

Δεν αδιαφορώ. Αμύνομαι.

Πρωινό

Θα αντικρύσω τα μάτια, τη ματια σου. Δίχως απόφαση, δίχως ελπίδα.

Διαβολάκος

Τι πειρασμός μέγας να γνωρίζω των τηλεφώνων σου τους αριθμούς!

Παράταση

Η στάση σου μου προκαλεί θλίψη.

Μέτρησα

Μέτρησα το ποσοστό μου στην καθημερινή μας συναναστροφή. 90 % και βάλε. Απογοήτευση. Σώσε την!

[Πέμπτη] Διαπίστωση

Τρεις μέρες, Σαββατοκύριακο, άλλη μία. Σιωπή. Κοστίζει· έχω.

Δέκα Λεπτά του Χθες

Δεν ήταν ξανθά· ήταν χρυσαφένια!

Μόνος

Μόνος εγώ
Εραστής των ματιών Σου

Άνοιξη

Η εγγύς παρουσία Σου, άνοιξη διαρκείας.

Τυχαία και Όχι

Συναντήθηκαν. Τυχαία. Χαιρετήθηκαν. Ούτε για μια στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό της ότι τη στιγμή που συναντήθηκαν η σκέψη του την είχε ήδη αγκαλιασμένη.

Εν Συντομία

Επέστρεψες. Συναντηθήκαμε. Πληγώθηκα.

Εχθές συνειδητό τίποτα.

Σήμερα για δέκα δευτερόλεπτα.

Φυλάκισα το χρυσάφι των μαλλιών σου.

Σε Τόπο Μακρινό

Μου αρέσει που σε σκέφτομαι σε τόπο μακρινό και σε προσμένω.

Γεγονός

Δεν ξυπνώ. Αναδύομαι!

Μετά

Πες μου πώς γίνεται και μετά από κάθε συνομιλία μας έχω την αίσθηση ότι έχασα ακόμα μια ευκαιρία;

Χριστούγεννα

Μου λείπεις.

Το Χειροτερο

Το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί, το πρωί, είναι το να απουσιάζεις. . .

Πέμπτο “Σήμερα” αλλά· Πώς Αλλιώς;

Πανέμορφη στις αποχρώσεις του μοβ. Η ομορφιά Σου με πληγώνει.

Ο τλήμων εγώ. . .

Εν Κατακλείδι

Άλλος δρόμος· ίδιο συμπέρασμα: Δεν.

Μία Ακόμα

Σου έδωσα ακόμα μία δυνατότητα να με γνωρίσεις. Την πέταξες. Εγώ σε ανέβασα. Εγώ θα σε κατεβάσω.

Μέρα Που Είναι

Ιδέες έχω πολλές. Περιθώρια λίγα.

Και

Και να θέλω να σε αγαπήσω δε μ' αφήνεις. . .

Τι Είναι

Ένιωσα
Είπα
Έγραψα
Έστειλα
Διάβασες
Λοιπόν;
Είναι κρίμα. . .

“Τώρα Π’ Αλλάξαν Οι Καιροί. . .”

Μικρή παρηγοριά ένας μαρκαδόρος απ’ τα χέρια Σου.

Πόσα;

Πόσα αναπάντητα e-mail και πόσα αναπάντητα SMS μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος;

Σχέσεις

Ελαστικές. Τόσο που, όσο απομακρύνεσαι τόσο σε έλκουν. Μέχρι το όριο θραύσης.

Μαρτύριο

Να βρίσκονται μπροστά σου και να μη μπορείς ν’ απλώσεις τα κουλά σου και να πάρεις.

Διακοπές

Ότι τον παρηγορούσε στην απουσία των διακοπών της ήταν το ότι, όταν επέστρεφε, είχε μια καλή δικαιολογία για να την αγκαλιάσει.

Δυο Φιάλες Δώρο

Έκτοτε, την Erdinger, την πίνω στην υγειά Σας!

Κακιώματα

Σήμερα, από το πρωί, προσποιούμαι ότι δεν υπάρχεις. Εσύ;

Κυριακή

Είπα το όνομά σου στη θάλασσα. Το πήρε το κύμα. Το πήγε παντού.

Ενδυμασία

Ολόσωμο 
Και κίτρινο 
Το φόρεμα σου.
Ποιος είπε 
Ότι μόνο 
Κόκκινες 
Είναι οι φλόγες;

Σήμερα (Ακόμη Μια Φορά)

Πανέμορφη. Άκρως επιθυμητή. Το φόρεμα σε κολάκευε ή το αντίθετο; Σε φωτογράφισα, εν αγνοία σου. Με βασανίζεις.

Αίσθηση

Η απόσταση των κέντρων των κόσμων μας είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μηκών των ακτινών εντός των οποίων μας επιτρέπεται να κινηθούμε.

Πρέπει

Πώς να γράψω αυτά που δεν πρέπει με λέξεις που πρέπει;

Εν Ενυπνίω

- Πότε θα με πεις Ν.
- Όταν σας φιλήσω στο στόμα!

Διακοπές

Πέντε, εργάσιμες, ημέρες δίχως Σου. Ακολουθούν πέντε και πέντε και πέντε. Μια μικρή κόλαση. Να περνάς καλά!

Πώς

Συζητούσαμε. “Μα αγάπη μου. . .” ξεκίνησα μια πρόταση. Πώς το ξεστόμισα; Εγώ που ποτέ δε χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις! Είχε γίνει! Δεν αντέδρασες. Το σημείωσες; Όχι; Ο Θεός γνωρίζει. Μπήκα σε σκέψεις. . .

Πολλάκις

“Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον” μου λες συχνά. Δεν έχω ακόμη τολμήσει να ξεστομίσω: “Δεν είναι ενδιαφέρον! . . .”

Χωρισμός

Εννιά μεγάλες μέρες ανάμεσά μας. Θα περάσουν!

Διαπίστωση

Τα άνθη μαραίνονται, τα στήθη ομοίως!

Ένα Αν [Τρίτο]

Αν ανταμώναμε θα μιλούσαμε, θα γελούσαμε και αυτό θα ήταν όλο. Δεν ανταμώσαμε, δε μιλήσαμε, δε γελάσαμε και αυτό είναι όλο.

Περί Πόθου

Να επιθυμώ μετρίως, δύναμαι. Να ποθώ μετρίως, αδυνατώ!

Κάθε Φορά

Κάθε φορά που σε αγκαλιάζω, για ευχές ή συλλυπητήρια, μια μικρή ανάσταση. . .

Λεπτές Καταστάσεις

Τι πράττεις όταν ο άλλος σου στείλει τα ποιήματά του πακέτο; Τα διαβάζεις και σχολιάζεις, σφυρίζεις αδιάφορα, τι; Θα δείξει. . .

Αίφνης

Ένα σου, απογευματινό και απρόσμενο, τηλεφώνημα αρκεί για να αισθανθώ χαρούμενος για μέρες. . .

Ροζ

Ένα ροζ, αμάνικο, μπουφανάκι δεν ήταν. Μετά ήταν. Ήρθες!

Μυστήριες Αριθμητικές

Όταν σε σκέπτομαι δεν κερδίζω τίποτα
Όταν δεν σε σκέπτομαι χάνω πολλά. . .

Τι Δε Λες

Γεια σου! Μ’ αρέσεις πολύ! Ήρθα να σε δω, να χαρώ και να συνεχίσω.

Γενέθλια [2]

Το θυμήθηκες μια μέρα μετά! Ήρθες. Σε αγκάλιασα. Φιληθήκαμε. Ήμουν ευτυχής!

Γενέθλια

Δε μου κάνει εντύπωση που τα ξέχασες αλλά θα με έστελνες στον παράδεισο αν τα θυμόσουν. . .

Στουρνάρη

Πόσο φτωχή η Στουρνάρη δίχως «Παπασωτηρίου» και «Πλαίσιο». . .

Εσχάτως

"Διαβάζω" τα μάτια σου και συγκινούμαι. . .

Απόμακρη

Είπαμε αρκετά τις τελευταίες μέρες. Σήμερα σε αισθάνομαι απόμακρη. Δεν έχω τη διάθεση να κάνω το παραμικρό. . .

Απουσία

Λείπεις. Λυπάμαι.

Δευτέρα

Άργησες, μα ήλθες. Με της Παρασκευής τα ενδύματα και την ομορφιά∙ ίσα που πρόλαβα να φυλακίσω την εικόνα σου στο μυαλό μου.

Γιατί Είμαι Ευτυχής

Σήμερα έκλεψα μια υπέροχη εικόνα σου. Με κοιτάζεις και γελάς.

Απλά

Δεκαπέντε λεπτά ευτυχίας βαδίζοντας δίπλα Σου.

Γιορτές

Γιορτές. Βόλτα. Προθήκες καταστημάτων. Το κινητό με καίει. Θέλω να σου στείλω “Σε σκέφτομαι”. Είναι αδύνατο. Σεβάστηκα το Status Quo. Αδίκησα τα αισθήματά μου.

Μήνυμα

Το μήνυμα που περίμενα, όσο τυπικό το περίμενα, το έλαβα στις 13:00 ακριβώς. Χρόνια Σου πολλά γλυκιά μου!

Στίγμα

“Δε νομίζω να έδωσα τέτοιο στίγμα” του είπε όταν της χάρισε ένα πρωτοχρονιάτικο μικροδωράκι. “Ας το αφήσουμε αυτό, είναι μεγάλη ιστορία. Κανένας δε γνωρίζει τι στίγμα δίνει” της απάντησε και την αγάπησε λίγο ακόμα. . .

Λυσιμελής Πόθος

“Λυσιμελής Πόθος’’: Αυτή τη συλλογή του Τίτου Πατρίκιου ήθελε να της τη χαρίσει. Αλλά πώς; Ήταν δεμένα τα χέρια του, κόμπος η καρδιά του.

Κάθε Πρωί

Από τη μισάνοιχτη πόρτα του γραφείου της φαίνεται ο καλόγηρος. Ένα πανωφόρι δηλώνει την παρουσία της.

Εξ' Αμφοτέρων

Μια στη ζέστη και μια στο κρύο. Τι κρύβεται; Τίποτα! Γιατί δεν το δέχομαι;

Προτιμήσεις

Δεν απάντησε στο τηλεφώνημα της. Ήθελε ένα μήνυμά της ή, πολύ περισσότερο, ένα ηχητικό μήνυμά της στον τηλεφωνητή του για να κρατήσει τη φωνή της για πάντα.

Γιορτή [Και Πάλι]

Ονειρευότανε μια αγκαλιά. Αυτή τη φορά: To πέτυχε!

Γεγονότα

Του έκλεβε ματιές. Έκλεψε την εικόνα της.