Η Άλλη Όψη

Και οι
Καθρέπτες
Άτυχοι
Που
Έναν
Μόνο
Καθρεπτίζουν

Αγνώστου

Εις τινά υπό ληστού αναιρεθέντα και υπ’ αυτού πάλιν

θαπτόμενον

Ζωήν συλήσας , δωρή τάφον· αλλά με κρύπτεις,

Ου θάπτεις. τοίου καυτός όναιο τάφου.

Πειρασμός

Πόσο να σε
Ανακουφίσει
Το να
Διαγράψεις
Ένα όνομα
Από μία
Κατάσταση

Όταν (Κάτι Τέτοιο) Συμβαίνει

Όσο 
Τα μάτια σου
Λάμπουν
Ξεχνώ
Ανακεφαλαιώνω
Αμέσως
Μετά

Κ. Κ. [Εχθές]

Κι αν δεν

Ήσουν εσύ

Σου έμοιαζε

Πολύ

Εν Ολίγοις [Δεύτερο]

Η απληστία
Δολοφόνησε
Τη λογική
Και ενθρόνισε
Τη “λογική”

Πρωί, Βαδίζοντας Στην Πλάκα

Πόσα κτήρια

Πόσες πόρτες

Πόσες ζωές

Μικρές Απολαύσεις

Λατρεύω
Τον ήχο
Του μολυβιού
Όταν σημειώνω
Στην
“Ευγενία Γκραντέ”
Σε έκδοση
Του 1969
Που τώρα
Διαβάζω

Σε Μία, Δύο Περιπτώσεις

Κι αν δεν
Μπορώ
Να αποβάλλω
Τις σκέψεις
Τα λόγια
Μπορώ

Κατά Περίπτωση

Ευτυχώς ή
Δυστυχώς
Που ο απέναντι
Δεν πράττει

Πάντοτε
Αυτό
Για το οποίο
Τον έχουμε
Ικανό

Μάρτιος (Και Πάλι)

Σαν σήμερα 11.
Σαν αύριο 61 και 1.
Σε πέντε μέρες 8.

(*)

Θεός Φυλάξοι

Λίγο
Έλλειψε
Ποιητικά
Να πω
Στην
Ασυγκίνητη

Πότε

Ωραία
Θα ήταν
Να σου έλεγα
Αν μπορούσες
Ν' ακούσεις

Άσκηση

Συνάντησα μία
Που σου έμοιαζε
Και έκανα
Πως είσαι
Εσύ

Χ2

Βάδισα
Εκεί
Που βαδίσαμε

Βρήκα
Τα σημάδια

Τέως [Εχθές]

Άσχημα

Τα όσα έμαθα

Μα

Μη αναμενόμενα

Όχι

Πάει Καιρός [Που]

Κουράστηκα

Στο χρόνο

Να σκύβω

Το κεφάλι

Γιατί Δεν

Τρυφερότητα
Που δεν
Εκλαμβάνεται
Ως τέτοια
Δεν είναι

Εκ Πείρας

Μη δίνεις
Μισό
Όπου
Μετά βίας
Αρκεί
Το όλον

Σε Μία Περίπτωση

Δεν ανακαλώ
Τα όσα
Έγραψα
Μα τα όσα
Για να τα
Γράψω
Σκέφτηκα