Αιχμάλωτος Ευάλωτος Ανάλατος

Κι αν κάνω ό,τι

Αιχμάλωτος είμαι
Της γοητείας Σου
Του πεδίου εντός

Προχθές

Όταν κοιμήθηκα
Σε είχα φιλήσει
Στο μάγουλο
Όταν ξύπνησα
Στο στόμα

Στον Έσω και Τον Άλλο

Στον έσω

Καθρέφτη

Πρίγκιπας

Στον άλλο

Βατραχάκος

Έρωτας Και Άλλα Παίγνια

Κόλπα φτηνά
Γνωρίζω πολλά
Μα προτιμώ
Άλλα
Τεχνάσματα
Μεγάλα

Ομοίως

Το να αγαπάς
Είναι βάρος
Το να αγαπιέσαι
Ομοίως

Φόντο

Το ότι κυκλοφορώ
Με το πρόσωπό Σου
Φόντο στο κινητό μου
Για Σένα
Δε σημαίνει τίποτα
Και όχι μόνο
Επειδή το αγνοείς

Μηδέν Στον Έρωτα

Μηδέν
Επί οτιδήποτε
Ίσον
Μηδέν

Να το θυμάσαι

Που Πάμε

Με υφάκι:

"Μόλις έφαγα

Ξινισμένη

Μπουγάτσα"

Δεν πάμε

Πουθενά.

Στη Στάση

Κάθε πρωί
Μια κοντοστούπα
Κατσικοκουρεμένη
Μου χαλά
Τη διάθεση

Σημείων Στίξεως Άνευ

Τόσες μέρες μετά
Σε συνάντησα

Μια τρύπα στο νερό

Δεν το υποψιαζόμουνα
Το γνώριζα

Γιατί επιμένω

Μεγέθη

Το ελάχιστο

Που ζητώ

Πάνω από

Το μέγιστο

Που δίνεις

Χάρισμά Σου!

Υπό Σκιάν

Βάδιζα υπό σκιάν
Σου τηλεφώνησα
Δεν απάντησες
Βγήκα στον ήλιο

Ένας Μήνας

Δική μου μία
Δικές Σου τρεις
Δεν μας χωρίζει
Η θάλασσα
Μας χωρίζει
Η σιωπή

Αλλού Τα Φτερουγίσματα. . .

Το ότι άκουσες
Το φτερούγισμα
Του έρωτα
Δεν σημαίνει
Και ότι
Θα τον συναντήσεις

Συν Τοις Άλλοις

Προσμονή:

Εγγενής

Ανθρώπινη

Αδυναμία

Καλοκαιρινές Διακοπές

Αν γνώριζα

Που ακριβώς

Βρίσκεσαι

Στο Google Earth

Θ' αναζητούσα

Τα πατήματά Σου

Σε δρόμους, παραλίες

Και πλατείες

Είναι Καλό

Κάθε άνθρωπος
Να έχει
Έναν άλλο άνθρωπο
Με τον οποίο
Να μπορεί
Να μιλά
Για αγάπη

Μήνυμα στον Η/Υ Σου

Το ζήτημα δεν είναι
Τι θα σου κόστιζε
Να απαντήσεις
Αλλά
Τι μου κοστίζει
Που δεν απάντησες

Εν Ενυπνίω

Με άφησες
Στα στήθη
Να ακουμπήσω
Το κεφάλι

Να ακούσω

Την καρδούλα Σου
Να πάλλει

Εσύ εδώ

Μια επίσκεψη

Δυο αγκαλιές
Που ζήτησα
Και πήρα

Το κοκκίνισμα Σου

Χάθηκα!

Γκρονγκ, Το Γυάλινο Γουρουνάκι

Άλλαξα
Τη στάση
Του Γκρονγκ
Το είδες
Αμέσως
Τη δική μου
Αλλαγή
Αρνείσαι

Με Τη Σιωπή Στην Άκρη Των Χειλιών

Αν
Δύο αρνήσεις
Έκαναν
Μία κατάφαση
Θα είχαμε
Σμίξει

Απορία Εξουδετερωμένου

Την πόρτα Σου
Την έκλεισες.
Το μυαλό Σου;

Γιαγιούλα

Θα γίνεις
Γιαγιούλα
Και δεν
Θα σε ζεσταίνει
Το πόσο
Αγαπήθηκες
Γιατί
Θα το αγνοείς

Τάξη

Υπάρχει
Τόση αταξία
Γύρω μου

Που αισθάνομαι
Επιτακτική
Την ανάγκη

Να βάλλω
Σε αυστηρή
Τάξη
Τον μικρόκοσμό μου

Συνειρμός

Λείπει
Λύπη
Λίπη
Έλαια
Και
Άλλα τινά. . .

Σιωπή

Εσύ σε γραμμάρια

Εγώ σε τόνους

Λίγο Πριν

Η ομορφιά Σου

Φέρνει δάκρυα

Που Βρίσκονται

Αρκεί να έχεις

Την έμπνευση

Να μπεις

Και να κάνεις

Τον κόπο

Να διαβάσεις

Άπαντα βρίσκονται

Αείποτε εκεί

Αντιστέκομαι

Στην εικόνα
Τη φωνή
Την ύπαρξη Σου
Στην καρδιά
Το μυαλό
Τις επιθυμίες μου
Αντιστέκομαι

Δέξου Το

Απεμπόλησες
Τη δυνατότητα
Να εκμεταλλεύεσαι
Τις ευκαιρίες

Σε μία άλλη (και πάλι)

Δεν με απασχολεί
Το πώς
Θα σε τιμωρήσω
Αλλά
Το πώς
Θα καλοπεράσω!

Δώδεκα Έτη Μετά

Στην πιο απλή
Ερώτηση:
Τι θέλω από Εσένα;
Δεν μπόρεσα
Να απαντήσω

Σε μία άλλη

Ας μην είμαι

Αχάριστος

Δίπλα σου

Χορταίνω

Αδιαφορία

Δήλωση

Δεν ήθελα, και δεν θέλω, να είμαι μεγαλομέτοχος σε καμιά σχέση και, κυρίως, στη δική μας.

Ωραία

Την συναναστρεφόμουνα, της μιλούσα. Ήταν ωραία. Προσφάτως αντιλήφθηκα ότι δεν ήταν απλώς “ωραία” αλλά η “ωραία κοιμωμένη” και ότι δεν ήμουν εγώ ο πρίγκιπας που θα την φιλούσε. . .