Επί Της Οδού Π.

Περπατούσες
Μιλούσες
Στο κινητό
Ακίνητος
Σε φωτογράφισα

Canzone Per Te

Που χάνεσαι
Τα Σαββατοκύριακα
Σε ποιον μιλάς
Χαμογελάς
Φιλάς
Και αγκαλιάζεις

Χειρογράφως

Εν Όλω

Μια ξερή
Καλημέρα
Η μορφή σου
Στο τζάμι
Τα μυαλά
Στα κάγκελα

Γ1

Την καταφωτογράφισα
Μου πέρασε

Επειδή

Τις μέρες
Αυτές
Έχει κολλήσει
Στο μυαλό μου:

Μιας Σκέτης Καλημέρας Μύρια Έπονται

Είναι μερικά
Πράγματα που
Στο μυαλό μου
Δε χωράνε
Και στο δικό σου
Δεν πιάνουν
Ούτε μια
Τόση δα
Γωνίτσα

Όταν Δίχως

Όταν αγαπάς
Δίχως ανταπόκριση
Δεν μπορεί παρά
Να προσέχεις
Τον εαυτό σου
Και να εύχεσαι

Το Τέλειο

Το τέλειο
Δεν μπορεί
Παρά να είναι
Απλό

Εχθές, Στο Κλιμακοστάσιο

Ανέβαινα
Κατέβαινες
Μπροστά μας
Το πλατύσκαλο
Η λοξή ματιά σου
Όλα τα λεφτά

"Με Τη Σιωπή Στην Άκρη Των Χειλιών"

Να σ' αγαπάω
Ήθελα
Κι εσύ
Όχι

Από Εδώ Και Πέρα

Μπορούμε
Να μιλάμε
Όσο θέλουμε
Για εσένα
Ή εμένα
Αλλά όχι
Για εμάς

Προσπάθησα

Κάθε
Πυρπολημένη
Μνήμη
Αφήνει
Υπόλειμμα

Αθροιστικά

Ω! πόσο
Η συμπεριφορά σου
Με απογοητεύει!

Απορία [Τέταρτη]

Άραγε
Μπορείς
Να ερωτευτείς;
Όχι εμένα,
Κάποιον

Σε Μία Χ. (Που Συνεχίζει)

Το να αδιαφορείς
Είναι ένα
Το να μην έχεις 
Τρόπους
Άλλο

Οφειλόμενη Εξήγηση

Επειδή
Προκάλεσες
Περισσότερο
Από ότι
Στην πράξη
Αποδείχτηκε
Ότι είσαι
Πρόθυμη
Να υποστηρίξεις
Δεν απαντώ

Συνέχεια

Με την ομορφιά
Της μουσικής
Αντιμετώπισα
Την ασχήμια
Της συμπεριφοράς σου

Πριν Από Λίγο

Βρισκόμουν
Στο χώρο
Που μπήκες

Με αγνόησες

Να είσαι Καλά
Δεν είμαι εγώ
Που θα σου μάθω
Τρόπους

Ερώτηση / Απάντηση

- Τι κάνετε;

- Όχι ό,τι πριν!

Συμπεριφορές

Η μετέπειτα
Δική σου
Δείχνει
Πόσο
Εκτίμησες
Την προηγούμενη
Δική μου

Χρόνος

Έλα να
Ανατινάξουμε
Τον χρόνο
 
Δευτερόλεπτα
Οι ώρες
Που είμαστε
Μαζί
 
Αιώνες
Τα λεπτά
Που ζούμε
Χώρια

Παρότρυνση

Όταν έχεις
Συμπεριφορά
Ερωτευμένου
Φρόντισε
Να είσαι

Σιωπή [Δεύτερη]

Μη θαρρείς
Πως φίμωσες
Τον ποιητή
Επειδή απλώς
Δεν σου μιλά

Εκ Των Υστέρων

Ακόμα και
Για τα ελάχιστα
Που μου χάρισες
Απορώ

Και Μόνο

Και μόνο
Για την 
Ποίηση
Που
Η ύπαρξη σου
Μου χάρισε
Άξιζε
Να σ΄αγαπήσω

Μετά

Να σου πω
Δεν έχω
Τίποτα
Να γράψω
Πολλά

Όταν, Αύριο, Συναντηθούν Τα Βλέμματά Μας

Πέντε εβδομάδες
Απουσίας
Και σιωπής
Για 'σένα
Τίποτα
Για 'μένα
Πίσω από το
Τίποτα
Τα πάντα

Μπλε

Κι αν ποτέ
Δεν θα
Σε κρατήσω
Στα χέρια μου
Δεν υπάρχει
Λόγος 
Να έρχεσαι
Στα ενύπνια
Με φόρεμα 
Μπλε
Να μου το
Θυμίζεις

Τι Βλέπουμε, Τι Είμαστε

Ό,τι βλέπεις
Βλέπω

Στον καθρέφτη
Σε φωτογραφίες

Δεν είναι
Αυτό
Που είμαι

Το Πρωί

Κολυμπούσα
Σε σκεφτόμουνα
Δίψασα

Πόσα

Δεκάδες
Τα σενάρια
Της νύχτας
Που
Η μέρα
Διαψεύδει

Σάρκα

Σάρκα
Που γέρασε
Δύσκολα
Απ' αρχής
Αγαπιέται

Κατά Κοέλιο

Με πιθανότητα 0,01

Τέσσερις φορές
Μέχρι τώρα
Η εικόνα σου
Στην οθόνη
Του Η/Υ μου

Τι προσπαθεί
Να μου πει
Το σύμπαν;

Προτροπή

Πράξε
Το στοιχειώδες
Αγάπα με!

Εν Ώρα Εργασίας

Ζορίστηκα
Έκανα 
Τη σκέψη
Το απόγευμα
Θα τηλεφωνήσει
Δεν έγινε
(Πώς θα μπορούσε;)
Μα
Βοήθησε πολύ

Κινητό

Με εσένα
Ανοίγει
Μένει
Κλείνει

Με Τα Υλικά Της Νύχτας

- Εμπρός
- Γεια σας, η Χ. είμαι
- Γεια σου Χ.
- Σας ενοχλώ; Μπορείτε να μιλήσετε;
- Πες μου
- Είσαστε στη δουλειά ή σε άδεια;
- Στη δουλειά
- Ωραία! Μπορείτε να μου κάνετε μια χάρη;
- Εξαρτάται . . .
- Θέλω να μπείτε στον Η/Υ μου και να μου στείλετε ένα αρχείο που θα σας πω
- Καλύτερα να αποταθείς σε άλλον
- Μα γιατί
- Γιατί αν μπω στον Η/Υ σου θα πάρω και όσες φωτογραφίες σου βρω
- Μα τι λέτε;
- Ότι ακούς
- . . .
- Καλά. Ευχαριστώ πολύ. Γεια σας
- Στο καλό

Πέντε (Εβδομάδες)

Τρεις εσύ
Δύο εγώ
Συνεχόμενες

Σήμερα 
Τελειώνει
Η πρώτη 

Ένας ποταμός
Που θα διαβώ
Όταν στερέψει

Από Που Αρχίζουν Οι Ευθύνες

Σε ονειρεύτηκα

Εσύ κι εγώ
Στις πλευρές
Μιας κορυφής
Ενός τραπεζιού

Σε μια στιγμή
Άπλωσα
Τα χέρια
Άδραξα
Τα δικά σου

Προς άλληλα
Τα χέρια μας
Κάθετα

"Πες μου,
Που παρανόμησα;"
Ρώτησα
"Όχι!"
Απάντησες

Σε Μία Που Πέρασε Ανοιχτά

Μην κολακεύεσαι
Για άλλη μιλώ
Για άλλη γράφω
Μία
Που κάποτε
Της έμοιαζες
Πολύ

Το Αρχείο (ΔΝΚΚ.docx)

Κάθε φορά
Που 
Η σκέψη σου
Με λιγώνει
Ανοίγω
Το αρχείο
Και ευθύς
Μου περνά

Πως Φτάσαμε Ως Εδώ

Ό,τι μου είπες
Το άκουσα
Ό,τι άκουσα
Το κατάλαβα
Ό,τι κατάλαβα
Το εφάρμοσα
Στην πράξη

Σε Μία Ανέμελη

Φυλάξου
Από τον φωτογράφο
Που αποφάσισε
Να σε φωτογραφίσει

Σήμερα, 16:00

Όταν Σε Αντίκρισα

Ένα βλέμμα
Χίλιες λέξεις
Κι εσύ
Αναλφάβητη

Ρόλος

Κάθε
Που πλησιάζεις
Θεατρίνος σωστός
Υποδύομαι
Τον αδιάφορο

Σε Ασθενούσα

Αυτό που δεν
Μου επιτρέπεις
Να σου πω
Το γράφω:
Περαστικά

Ερωτήματα

Πού είσαι
Τι κάνεις
Πώς ζεις

Στην Περίπτωσή Μας

Ακόμα
Και όταν
Ψεύδομαι
Την αλήθεια
Ομολογώ

Μπορώ

Τα μπράτσα σου
Αντικρίζοντας
Ονειρεύομαι

Απέναντι

Στο ένα
Μέτρο
Χέρια
Δεμένα
Χείλη
Κλειστά

Ποιος;

Ποιος
Είναι αυτός
Που κλέβει
(Τριάκις)
Και δεν
Χαίρεται
Όταν
Δεν 
Τον τσακώνουν;

Κάπως Έτσι

. . .

νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ

Όπως Φαίνεται

Εγώ
Το αποφάσισα
Ο εαυτός μου
Όχι

Τρία Α Στερητικά

Λευκή
Μπλούζα
Τζιν
Παντελόνι
Εύρωστο
Στήθος

Ανίδεη
Ασυγκίνητη
Ανάλγητη

Νέα Λέξη

Αυτόλυπον:
Το που
Από
Μόνο του
Λυπεί

Μεταξύ Ημών

Το ζήτημα
Δεν είναι
Αν θα λυγίσω
Μα
Αν είσαι
Όντως
Ασυγκίνητη

Εντούτοις

Κάθε
Κύτταρο
Του κορμιού
Γνωρίζει
Το σφάλμα

Κάθε 
Κύτταρο
Του κορμιού
Επιθυμεί

Επί Της Θεμιστοκλέους

Με πλάτη
Σοκολατί
Γυμνή
Εξόχως 
Ερωτική
Όδευε

Παράπονο

Ένα τραπεζάκι
Ζήτησα
Να βάλουμε
Ανάμεσά μας

Αρνήθηκες

Για Μέρες

Το μόνο
Από 'σένα
Η αντανάκλαση
Της μορφής σου
Σε ένα τζάμι

Η Μεταξύ Μας Αδιαφορία

Η δική σου
Σκέτο
Μηδέν
Η δική μου
Αλγεβρικό
Άθροισμα

Έτος Δέκατο Τρίτο

Σε είδα
Να ανθίζεις
Σε βλέπω
Να μαραίνεσαι

Ένα Πλάσμα Στο Metro

Ψηλή, λεπτή
Καστανά μαλλιά
Ως τη μέση
Γατίσια μάτια
Και πρόσωπο
Ιδιαίτερο ντύσιμο
Στις επτά
Και τις τέσσερις

Όταν Είπα Καλημέρα

Γνωρίζω
Δεν 
Με παίζεις
Η ξινίλα
Όμως
Προς τι;

Περί Πεδίων Και Θραύσεων

Το έσπασα
Της έλξης σου
Το πεδίο

Εντός του
Πλέον

Κάνω
Ασκήσεις
Ακριβείας

Έτσι Το Θέλησες

Κι αν σήμερα
Μου φάνηκες
Κομμάτι
Ασχημούλα
Είναι
Γιατί άλλαξε
Ο τρόπος
Που σε κοιτώ

Το Όλον

Διάπυρη
Μάζα
Όπου
Έχουν
Τακεί
Σκέψεις
Αισθήματα
Συναισθήματα
Σκιρτήματα
Αποφάσεις
Και
Ελπίδες

Σε Φίλησα (Χρόνια Πολλά)

Σου έδωσα
Το χέρι
Πρότεινες
Το μάγουλο
Πέρασε
Το δικό σου

Απουσία

Την απουσία σου
Βιώνω
Σαν απώλεια

Τι Ρώτησα Την 10/01/2012

Γιατί επιμένω
Να σας τροφοδοτώ
με ότι εμένα
με συγκινεί
και εσάς,
όπως η σιωπή σας
ομολογεί,
σας αφήνει
αδιάφορη;

Πότε, Τι

Όταν έρχομαι
Στη θέση σου
Κατανοώ
Όταν φεύγω
Οργίζομαι

Ναι Μεν Αλλά

Ακόμα ελπίζω
Μα πίστεψέ με
Δεν το θέλω

'Εστω

Έστω
Και εν
Αγνοία
Μου στερείς
Το θαύμα

Άσχετο

Σήμερα
Κοκκινιστό
Με μακαρόνια
Και τα παιδιά
Πρώτη φορά
Δεν έτυχε
Πέτυχε!

Όταν [Δεύτερο]

Όταν αφήνεις
Τον άλλον
Να αποφασίσει
Στο σκοτάδι
Μη διαμαρτύρεσαι
Μετά 
Για το τι
Αποφάσισε

Ομολογία

Με κίνδυνο
Να εκτεθώ
Αποτύπωσα
Τη φυσική σου
Παρουσία
Είκοσι μία
Φορές  

Κράτησα
Τις επτά

Στη Χ.

Για το
Πώς
Και το
Τι
Μην περιμένεις
Μήτε μισή
Λέξη

Αίφνης

Αχ και να μπορούσα
Να σκύψω
Στο αυτάκι σου
Να πω:
Η ζωή μου
Έχει αποκτήσει
Άλλες συνιστώσες

Στα Μάτια και Το Νου

Θεά
Στην όψη
Κοινή θνητή
Στα άλλα
Όλα

Πρόοδος

Δύο ώρες και
Δίπλα δίπλα
Ανταλλάξαμε
Δυο - τρεις
Λέξεις
Και ένα
Βλέμμα
Ω!

Τώρα Πια

Η σιωπή σου
Αγγίζει
Τα όρια
Της σκληρότητας

Αυτό Που Δεν Γνωρίζεις

Κι αν μου χάρισες
Την κόλαση
Διακρίνω
Το δρόμο
Που οδηγεί
Στον παράδεισο