Το Είπε Και Ο Άγγελος

"Σε είδα
Και λοιπόν
Τι έπρεπε
Να κάνω
Για μένα
Είσαι
Λάθος
Που δεν
Το ξανακάνω"

Σαν Τι Είναι

Το να αγαπάς
Είναι σαν
Να επενδύεις
Το χρόνο
Με μία
Ωραία
Ταπετσαρία

Metro (Γ1)

Από το
Απέναντι
Κάθισμα
Τη γεωγραφία
Των χεριών
Των μαλλιών
Του προσώπου σου
Μελέτησα

Εμ!

Τι φταις
Κι εσύ
Που
Ονειρεύομαι
Εγώ

ΜΤ

Τρία CD
Δύο φωτογραφίες
Μία κίνηση
Η αρχή

Η συνέχεια;

Εν Αναμονή

Δεν έχω
Ακόμα
Αποφασίσει
Αν με το
Τελευταίο
Της μέρας 
Φως 
Ή με τα
Φώτα
Της Πόλης
Επιθυμώ
Μαζί σου
Στην Αθήνα
Να βαδίσω

Γκρονγκ [και Πάλι]

Ομολογώ
Εγώ
Του άλλαξα
Τη θέση
Όμως
Τι σημασία
Μπορεί 
Πια
Να έχει

Τι Το Καινούργιο

Για απονεύρωση
Γνώριζα
Την 
Αποαισθηματοποίηση
Όμως
Μου την έμαθες
Εσύ

Σήμερα Πάλι

Κοίταξε
Αν μπορείς
Πίσω από
Το βλέμμα μου
Θα δεις
Ότι όλα
Είναι έτοιμα
Να μπουν
Σε τάξη
Αρκεί
Να το
Θελήσεις

Τόσα Που

Τόσα βιβλία
Μάζεψα
Που
Αν θέλω
Να προλάβω
Τίποτα άλλο
Δεν θα πρέπει
Να κάνω
Από το
Να διαβάζω
Να τρώω
Και να 
Κοιμάμαι

Εγώ Εσένα

Εγώ
Εσένα
Κάτι
Θα πρέπει
Να σου
Έχω
Κάνει

Αλλά τι;

Σπάω το
Κεφάλι μου!

Εν Αθήναις

Καθημερινός
Βιασμός
Του οπτικού
Νεύρου

Το Ήμισυ Και Το Όλον

Τη μισή σου
Καλημέρα
Τη σκεφτόμουν
Όλη μέρα

Όσο, Τόσο

Όσο περισσότερο
Λαχταράς
Την ανταπόκριση
Του απέναντι
Τόσο περισσότερο
Στις διαθέσεις του
Εκτίθεσαι

Θανάσιμο Δίλλημα

Όταν
Η που
Πίστευες
Θεά
Αποδειχθεί
Παχύδερμο
Τι πράττεις;

Τι Από Που

Ένα 
Τηλεφώνημά σου
Είναι
Από αυτά
Που περιμένω
Στη ζωή μου

Μπλε (Ελεκτρίκ)

Όταν μία
Ελκυστική
Γυναίκα
Έρχεται
Και σου ζητά
Να την
Φωτογραφίσεις
Δεν μπορεί
Παρά
Να αισθάνεσαι
Ευδαίμων

Μια Κατάληξη

Άλλο το 
. . . μένη
Της αρχής
Άλλο το
. . . μένη
Του τέλους

Ωραία

Λοιπόν
Με έβαλες
Στη θέση μου
Κοίταξε
Κι εσύ
Αν βρήκες
Τη δική σου

Ως Πότε

Σκεπασμένη
Με κουβερτούλα
Μισοκοιμόσουν
Στο σαλόνι
Σε χάιδεψα
Σε φίλησα
Στο μάγουλο
Άνοιξες
Τα μάτια
Μου μίλησες
"Δεν θέλω
Να σου μιλώ"
Είπα
Και βγήκα
Από το σαλόνι

Ακόμα
Και στα 
Ενύπνια. . .

Ωκεανός

Δεν με πειράζει
Που πλέω
Σε έναν
Ωκεανό
Μοναξιάς
Μα που δεν
Αχνοφαίνεται
Μήτε ένα
Τόσο δα
Νησάκι

Απλά, Ξερά, Σκέτα

Δίχως
Τραπεζάκια
Κι αηδίες
Στα όρθια
Το είπα

Κι εσύ:
"Το είχα
καταλάβει"

Μεγαλείο!

Αίφνης

Για μια στιγμή
Όλα τα πρόσωπα
Το πρόσωπό σου 

Όπως Πάμε

Σε λίγο
Θα απομείνει
Μία εικόνα σου
Φτιαγμένη
Από λεπτομέρειες
Που θα έχω πια
Ξεχάσει

Αναρωτήθηκα

Μήπως
Η απουσία σου
Ευθύνεται
Για τον
Ταραγμένο
Των τελευταίων
Ημερών
Ύπνο

Από Τα Παλιά

Όλο το πρωί
Επεξεργάζομαι
Σκαναρισμένες
Φωτογραφίες σου
Όλο το πρωί
Τριγυρνάς
Στο μυαλό μου

Εναλλάξ

Στα ενύπνια
Πότε η μία
Πότε
Η άλλη
Στη ζωή μου
Ούτε η μία
Ούτε
Η άλλη

Με Αφορμή Ένα (Κερδισμένο) Φλουρί

Δεν είμαι
Ναυτικός
Που ταξιδεύει
Μα ένας
Που το σπίτι του
Δεν τον κράτησε

Χρόνια Πολλά

Πίστευα

Ότι μπορώ

Μα

Περιέργως

Όχι

Λοιπόν

Από εδώ

Χρόνια 

Πολλά

Γλυκιά μου

Κι ας μην

Πιθανότατα

Ότι για σένα

Μιλώ

Καταλάβεις

Όχι, Δεν

Το μήνυμα
Που κάθε
Τέτοια μέρα
Έστελνα
Εφέτος δεν

Όμως
Θαρρώ
Με άλλο
Νόημα
Θα φτάσει

Όπως Και Να Έχει

Λατρεύω
Τις φωτογραφίες σου
Που 
Εν γνώσει σου
Ή
Εν αγνοία σου
Έχω

Γίνεται;

Ερώτηση:
Γίνεται
Ένα τηλεφώνημα
Να σου φτιάξει 
Τη μέρα;
Απάντηση:
Γίνεται!

Καλά
Χριστούγεννα!

Εκκινώντας Από Τα Ενύπνια

Πώς να παλέψω
Με τις σκιές
Των εραστών σου

Εν Ενυπνίω Σήμερα Η . . .

Ήλθες, καλ' επόησας, εγώ δε σ' εμαόμαν. 

Ον δ' έψυξας εμάν φρένα καιομέναν πόθω. 

[Ήρθες· καλά έκανες, κι εγώ σε λαχταρούσα. 

Και την ψυχή μου δρόσισες που καίγεται από πόθο.]

 

Σαπφώ.

Τι Μας Επιτρέπει

Το ότι δεν διαλέγουμε
Ποιον θα αγαπήσουμε
Είναι
Που μας επιτρέπει
Να διαμαρτυρόμαστε
Για έρωτες
Που αποτυγχάνουν

Μικρή Και Τριανταφυλλένια

Κάποτε
Στα έστελνα
Και δεν
Αντιδρούσες
Τώρα
Θα τα ανεβάζω
Και θα
Αγνοείς

Ασυμφωνία

Εγώ
Ασπάζομαι
Το ναι
Κι εσύ
Φιλάς
Το όχι

Αιφνιδίως Εσύ

Και αυτό
Θα περάσει

Για Αλλού

Ψιλή
Λεπτή
Μακρυμαλλούσα

Όμορφη

Κάθε πρωί
Στη στάση
Του λεωφορείου

Ένα Τραγούδι

Όλο το απόγευμα

Το είχα

Στο μυαλό μου

Λοιπόν:

Τρεις Τελίτσες

"Καλημέρα.
Ευχαριστώ πολύ . . ."
Απάντησα
Και στις τρεις
Τελίτσες
Τα έκλεισα όλα
Δίχως
Φυσικά
Να ελπίζω
Ότι
Θα καταλάβεις

Σαν Σήμερα Το 2012

Δεν θέλω
Να συνεχίσω
Αυτό το άθλιο
Παιχνίδι
Του “θέλω – δε θέλω”
Κουράστηκα
Απαύδησα

Σαν Σήμερα Το 2011

Χαίρομαι για αυτό
Που συμβαίνει
Και δεν θλίβομαι
Για αυτό που
Δεν θα συμβεί

Αυτοτροφοδότηση:

Το σύνηθες επί
Ανεκπλήρωτων 
Ερώτων

Σεβασμός

Μέγεθος
Ευθέως
Ανακλώμενο

Σήμερα

"Είδα τα μάτια σου κλαμένα, καλή μου, 
και πόνεσ’ η ψυχή μου."

Ο Κόμπος Στο Χτένι

Όταν ο κόμπος
Φτάσει
Στο χτένι
Δεν αναθεωρείς
Τις επιλογές σου
Τις υποστηρίζεις

Πλέον

Συμπαθώ
Αντιπαθώ
Ένα και
Το αυτό

Για Λίγο Ακόμα [ή Αφού]

Αφού 
Το μόνο που μου
Επιτρέπεις
Είναι να κλέβω
Θα κλέβω!

Διαβεβαίωση

Δεν υπάρχει
Οδοστρωτήρας
Που θα τα
Κατάφερνε
Καλύτερα
Από εσένα

Άλλη Μία [Όγδοη]

Όταν
Το αυτονόητο
Για εσένα
Απέχει
Από των
Άλλων
Το πρόβλημα
Το έχεις
Εσύ

[Έβδομη] Διαπίστωση

Η τύχη δεν είναι
Απορρυπαντικό
Να καθαρίσει
Για 'σένα

Σε Μία 3Α

Πόσο θαρρείς
Αξίζει
Ένα σου
Χαμόγελο

Ευτυχής που

Μπορώ ακόμα

Να πικραίνομαι

Κ. Εν Ενυπνίω

Επιβλητική
Εμφάνιση

Ροζ πουκαμισάκι
Κοντό μαλλί

Κατευθείαν
Από τη
Δεκαετία
Του 80

Πρόβλημα [Που Δεν Θα Έπρεπε]

Πώς να ζήσει κανείς
Ένα Σαββατοκύριακο
Με μία καλημέρα

Άμα Πια!

Για τη χάρη σου
Δεν έχω
Να καταθέσω
Τίποτα
Για το αντίθετο
Πολλά

Παρομοίωση

Ο έρωτας
Είναι (και) σαν
Τα τυχερά
Παιχνίδια
Πάντοτε
Πρέπει
Να του έχεις
Μια πορτούλα
Ανοιχτή

Πικρή Αλήθεια

Πως μπορώ
Να διαμαρτυρηθώ
Για το ότι
Δεν μου δίνεις
Κάτι
Που δεν έχεις

Serenata

Χτύπησα
Μπήκα
Την άφησα
Στο γραφείο σου
Δε μίλησα
Βγήκα

Το μυαλό μου
Σκόρπισε

Mea Culpa

Εις ώτα
Μη ακουουσών
Ψιθύρισα

Μεγέθη

Πως να πάρεις
Την παστούλα
Όταν ονειρεύτηκες
Την τούρτα

Σταμάτα ("Πιπινιός")

Με πέντε
Έτρωγα
Εσύ
Με έτρωγες

Γρίφος

Αυτό που
Σαν σήμερα
Επιθυμούσα
Σήμερα
Θα ήθελα
Να αποφύγω

Κατάληξη

Τα δύσκολα
Εύκολα
Το όλον
Ουδέν

Εχθές: 11:30

Ω ψυχούλα μου
Πόσο με στόλισες
Με άσπρα
Και με μαύρα

Μη

Μη τα βάζεις
Με τον απέναντι
Που δεν
Ανακάλυψε
Μα
Με τον εαυτό σου
Που δεν
Αποκάλυψε

Όμως

Ολίγιστος ήμουν
Ολίγιστος έμεινα

Η μέγιστη εσύ

Ξεκίνησες
Να μικραίνεις

Αφιέρωση

Σε μία

Που σήμερα

Απουσίασε:

Άξια

Την αδιαφορία
Δεν στη χάρισα
Την κέρδισες

Απορία (Δεν Θα Έπρεπε)

Γιατί
Τόσο
Πολύ
Με πείραξε
Που εχθές
Σε είδα
Να καπνίζεις

Αχ!

Αχ και να μπορούσα
Όπως τα σκέφτομαι
Να σου τα ομολογούσα

 

Λεπτομέρειες

Στο όνομά σου
Άφησα
Μια αράχνη
Να ζήσει

Εν Αθήναις

Εικοσιένα
Μήνες μετά
Συναντηθήκαμε
Φάγαμε
Ήπιαμε
Συζητήσαμε
Περπατήσαμε
Συνταξιδέψαμε

Ένα κομμάτι
Ευτυχίας

Γνωρίζω

Αν σε αγκάλιαζα
Σε φιλούσα
Το πιθανότερο
Δεν θα σου
Περνούσαν
Πονοκέφαλος
Και ίλιγγοι
Μα εγώ
Θα πετούσα

Ταλέντο

Ένα ταλέντο
Να χαραμίζω
Δεκαετίες 
Για συγκεκριμένες
Γυναίκες
Το έχω