Σήμερα Στα Ενύπνιά μου

Τι κι αν 
Τρεις 
Τι κι αν
Είκοσι τρεις
Η πάντα
Ασυγκίνητη
Εσύ

Θα Το Πεις

Κάποια στιγμή
Θα το πείς το
Άντε και. . .

Ναι Μεν, Αλλά

Ουδείς λόγος
Να συντηρώ
Ό,τι
Δεν ανταποκρίνεται

Μύτη

Παραδέχομαι
Η συνήθεια
Με σέρνει
Από τη μύτη

Ομολογουμένως

Η πυρηνική
      Έκρηξη που
            Ονειρεύτηκα
      Ένα σκέτο
Παφ

Μήπως Και Αυτό

Άνθρωπο
Που η μουσική
Δεν τον συγκινεί
Δεν τον εμπιστεύομαι

Στο Λέω

Παραμερισμένα
                           Αισθήματα
                                            Ολισθαίνουν
                                                                 Στην αντιπάθεια

Γλίχομαι = Σφοδρώς Επιθυμώ

Κι αν γλίχομαι, τι	ι
ι αν γλίχομαι, τι	τι
αν γλίχομαι, τι	τι
αν γλίχομαι, τι	, τι
ν γλίχομαι, τι	ι, τι
γλίχομαι, τι	αι, τι
γλίχομαι, τι	μαι, τι
λίχομαι, τι	ομαι, τι
ίχομαι, τι	χομαι, τι
χομαι, τι	ίχομαι, τι
ομαι, τι	λίχομαι, τι
μαι, τι	γλίχομαι, τι
αι, τι	γλίχομαι, τι
ι, τι	ν γλίχομαι, τι
, τι	αν γλίχομαι, τι
τι	αν γλίχομαι, τι
τι	ι αν γλίχομαι, τι
ι	Κι αν γλίχομαι, τι

Χ

Πόσο λυπάμαι

όσο λυπάμαι

σο λυπάμαι

ο  λυπάμαι

λυπάμαι

υπάμαι

πάμαι

άμαι

μαι

αι

ι

Όταν, Εχθές, Απρόσμενα Σε Είδα

Το τραγούδι
Αυτό
Φτερούγισε
Στο μυαλό μου:
 

Εμείς

Για πολλοστή
Φορά
Το ίδιο
Συμπέρασμα

Εννόησα

Χάνω το
Χρόνο μου

Ποτέ

Με των κεριών
Το φως
Τα μάτια σου

Λίγο

Συζητήσαμε
              λίγο
Χάρηκα
       λίγο

Όντως

"Πόσο ακριβή
  Είν΄ η αρχοντιά
  Κανένας
  Δεν το ξέρει"

                          Θοδωρής Γκόνης

Ημέρες

Μια 
               Πριν
Τέσσερις 
              Μετά
Ήσσονος
             Αξίας

Έτσι Είναι

Μια φωτογραφία σου
Μου θύμησε
Το τείχος
Του τοίχου

Τόσο Καιρό Μετά

Η δροσιά
             Παρούσα
                           Στη χροιά
                                         Της φωνής Σου

Στη Χ. [Του Άλλου]

Τις έψαξα
             Τις λέξεις
                           Τις βρήκα

                            Ακόμα και
                                              Στο ενύπνιο
                                                                  Που σου
                               Χάρισα μια
Toblerone μεγάλη

                 Και τα
Μάτια σου
Κοκκίνισαν από
                         Το κλάμα

Το Του Σόλωνα, Σήμερα

Τοις σεαυτού πράος ίσθι.

Διφορούμενο

Είναι κατόρθωμα
Να μην
Σε αφορούν
Τα αισθήματα
Που ο άλλος
Τρέφει
Για εσένα

Εχθές

Πόσες οάσεις
Δικαιολογούν
Μια έρημο;

Συμπτώσεις

Άμα είναι
Να σπάσει
Το πόδι του
Ο διάβολος
Θα το σπάσει!

Δεν Έχω Χρόνο (π.χ.)

Απεχθάνομαι
Τα μικρά
Ψέματα
Που κρύβουν
Μεγάλες
Αλήθειες

Πριν Λίγο

Όμορφη
Μετά το
Χθεσινό
Κομμωτήριο
Αλλά
Τα μούτρα
Στο πάτωμα
Λοιπόν
Ποιο
Το πρόβλημα;

Τώρα Πια (Τρίτο)

Στο μισό μέτρο
                       Της γοητείας σου
                       Το πεδίο       
Αδύναμο πολύ

Αυτό Που Θα Συμβεί

Αυτό που
Θα συμβεί
Το αφήνω
Σε όγκο
Να μεγαλώνει
Τόσο που
Μόνο του
Να σκάσει