Θεός Φυλάξοι

Λίγο
Έλλειψε
Ποιητικά
Να πω
Στην
Ασυγκίνητη

Πότε

Ωραία
Θα ήταν
Να σου έλεγα
Αν μπορούσες
Ν' ακούσεις

Άσκηση

Συνάντησα μία
Που σου έμοιαζε
Και έκανα
Πως είσαι
Εσύ

Χ2

Βάδισα
Εκεί
Που βαδίσαμε

Βρήκα
Τα σημάδια

Τέως [Εχθές]

Άσχημα

Τα όσα έμαθα

Μα

Μη αναμενόμενα

Όχι

Πάει Καιρός [Που]

Κουράστηκα

Στο χρόνο

Να σκύβω

Το κεφάλι

Γιατί Δεν

Τρυφερότητα
Που δεν
Εκλαμβάνεται
Ως τέτοια
Δεν είναι

Εκ Πείρας

Μη δίνεις
Μισό
Όπου
Μετά βίας
Αρκεί
Το όλον

Σε Μία Περίπτωση

Δεν ανακαλώ
Τα όσα
Έγραψα
Μα τα όσα
Για να τα
Γράψω
Σκέφτηκα

Τελειώσαμε

Όταν ακόμα

Και στο ενύπνιο

Στο:

"Θέλω να σε φιλήσω!"

Αντιδράς 

Με το:

"Δεν χρειάζεται"

Και το επιβάλλεις

Το πράγμα

Είναι τελειωμένο

Βιβλιοφιλία

Ο ανόητος εγώ
Θάρρεψα πως
Μπορώ να μπω
Σε μπαζάρ βιβλίου
Και να βγω
Με άδεια
Τα χέρια

Έκκληση

Ω Συ
Των στοχασμών
Νεράιδα
Χοντρόπετση
Μια φορά
Καταδέξου
Να πράξεις
Το αυτονόητο

"Η Γυναίκα Είναι Σκληρός Άνθρωπος"

Μα να μην
Πάλλει
Μήτε μια
Τόση δα
Χορδίτσα
Ευαισθησίας

Μετά Μουσικής

Η μεγαλοσύνη σου
Ένας κόκκος άμμου

 

Απορία [Από Τα Παλιά]

Ποια είναι
Η λέξη
Που πονά
Ο στίχος
Που
Σκοτώνει;

Καλή Χρονιά!

Στο Κάτω - Κάτω

Ωραία,
Βρισκόμαστε
Στον ίδιο
Πλανήτη.
Και λοιπόν;

Μέρες Που Είναι

Εμένα
Αυτό το
"Εάν μη έλπηται, 
ανέλπιστον 
ουκ εξευρήσει, 
ανεξερεύνητον εόν 
και άπορον"
Του Ηράκλειτου
Θα με φάει!

Φιλώ Σας!

Εν Ολίγοις

Οι μέρες
Πλησιάζουν
Οι πιθανότητες
Απομακρύνονται

Εν Ενυπνίω Σήμερα

Εντόνως
Δύο
Και τρεις
Άνευ ουσίας
Άνευ
Σημασίας

Το Πάνω Κάτω [Αντιστρόφως]

Χάος στην Τ47
Μιας και πήρα
Την απόφαση
Να μεταφέρω
Τα του υπογείου
(Πλην δίσκων)
Στο ισόγειο

(Για Μία) Ευκαιρία Που Χάθηκε

Έτσι κι αλλιώς
Τα χνώτα μας
Δεν ταίριασαν
Ποτέ

 

ΜΜΜ [2]

Το ντύσιμό της
Έδειχνε
Χαμηλή
Αυτοεκτίμηση

Από Α29 σε Τ47

Τρία έτη
Εκτός
Τρία έτη
Εντός

[Μέγα Project Δ]

Ατυχία!

Σε όσες
Ήθελα
Να πω
Δεν ήθελαν
Ν' ακούσουν

Όπως Εχθές

Καμιά φορά
Στο
"Νόει το πραττόμενον"
Πάσχω

Σε Μία Χ [Γνωστή]

Δεν έχεις
Τρόπους
Ας έχεις
Τύχη

ΜΜΜ

Αντιπαθείς
Εξ όψεως
Γυναίκες
Δύο

(Και) Συνεχίζω

Την ασχήμια
Της πόλης
Καταφωτογράφισα

Αλλά Δεν Θέλω

Αν ήθελα
Να τρυπώσω
Στη ζωή σου
Θα μπορούσα

Μετά Από Μήνες Τρεις

Δεν θέλω
Τα ρέστα
Κράτησέ τα

Στο metro [Μια Ώρα Πριν]

Στα κοντά της
Δάχτυλα
Δαχτυλίδι
Πιατάκι
Του καφέ

Παράκληση / Προτροπή

Πάρτε
Τα αυτοκίνητα
Πάρτε
Τους ανθρώπους
Θέλω 
Να φωτογραφίσω

Έξω Από Την Πόρτα Σου

Δίβουλος
Ων
Προτίμησα
Το άλλο

Σαν Σήμερα

Εκεί που
Άλλοτε
Ήθελα
Να μπω
Από αψίδες
Σήμερα
Αρκέστηκα
Σ΄ ένα
Στενό
Πορτάκι

Παραφράζοντας Τον Ηράκλειτο

Οδός άνω κάτω 
Ούτε μία 
Ούτε
Και ωυτή

Ποιος Ο Λόγος

Δεν ενδιαφέρεσαι
Να ενδιαφέρομαι
Δεν ενδιαφέρομαι

Αυτό Το Πρωί

Ακόμα Μία

Περπατούσα
Φωτογράφιζα
Σε αγαπούσα

Διαβάζοντας

Στα ημερολόγιά μου
Κομμάτια της ζωής
Των άλλων

Όντας Στο Ελάχιστο

Αν έχασα
Δέκα - είκοσι
Επαναλήψεις
Μικρό
Το κακό
Αν έχασα
Το μέγιστο
Μεγάλο

Χειρογράφως [2]

Ενδόθερμη Αντίδραση

Απίστευτο
Πόσο
Η μεταξύ μας
Χημεία
Στράβωσε

Μία Από Το Άλλο

83. [Άνεμος]

Είθ άνεμος γενόμην, συ δ’ επιστείχουσα παρ’
αγάς
στήθεα γυμνώσαις, και με πνέοντα λάβοις.
 

Αχ άνεμος νάμουν και συ στην ακρογιαλιά
να βαδίζεις
τα στήθη γυμνώνοντας, και να με πάρεις ως πνέω.
 

ΑΓΝΩΣΤΟΣ
ΑΝΔΡΕΑ ΛΕΝΤΑΚΗ
500 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΤΙΝΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ
ΔΩΡΙΚΟΣ 1987

Επανάληψη [Θα Ήθελα!]

Αδιαντρόπως 

Σε κοιτώ

Και δεν ρωτώ

Μόνο ζητώ

Το στόμα σου

Τα στήθη σου

Κυρά

Το παραμύθι σου

Ένα Του Μένανδρου Ακόμα

Ως χαρίεν έστ’ άνθρωπος, αν άνθρωπος η
                          <Μένανδρος>