Ομοίως

Το να αγαπάς
Είναι βάρος
Το να αγαπιέσαι
Ομοίως

Φόντο

Το ότι κυκλοφορώ
Με το πρόσωπό Σου
Φόντο στο κινητό μου
Για Σένα
Δε σημαίνει τίποτα
Και όχι μόνο
Επειδή το αγνοείς

Μηδέν Στον Έρωτα

Μηδέν
Επί οτιδήποτε
Ίσον
Μηδέν

Να το θυμάσαι

Που Πάμε

Με υφάκι:

"Μόλις έφαγα

Ξινισμένη

Μπουγάτσα"

Δεν πάμε

Πουθενά.

Στη Στάση

Κάθε πρωί
Μια κοντοστούπα
Κατσικοκουρεμένη
Μου χαλά
Τη διάθεση

Σημείων Στίξεως Άνευ

Τόσες μέρες μετά
Σε συνάντησα

Μια τρύπα στο νερό

Δεν το υποψιαζόμουνα
Το γνώριζα

Γιατί επιμένω

Μεγέθη

Το ελάχιστο

Που ζητώ

Πάνω από

Το μέγιστο

Που δίνεις

Χάρισμά Σου!

Υπό Σκιάν

Βάδιζα υπό σκιάν
Σου τηλεφώνησα
Δεν απάντησες
Βγήκα στον ήλιο

Ένας Μήνας

Δική μου μία
Δικές Σου τρεις
Δεν μας χωρίζει
Η θάλασσα
Μας χωρίζει
Η σιωπή

Αλλού Τα Φτερουγίσματα. . .

Το ότι άκουσες
Το φτερούγισμα
Του έρωτα
Δεν σημαίνει
Και ότι
Θα τον συναντήσεις

Συν Τοις Άλλοις

Προσμονή:

Εγγενής

Ανθρώπινη

Αδυναμία

Καλοκαιρινές Διακοπές

Αν γνώριζα

Που ακριβώς

Βρίσκεσαι

Στο Google Earth

Θ' αναζητούσα

Τα πατήματά Σου

Σε δρόμους, παραλίες

Και πλατείες

Είναι Καλό

Κάθε άνθρωπος
Να έχει
Έναν άλλο άνθρωπο
Με τον οποίο
Να μπορεί
Να μιλά
Για αγάπη

Μήνυμα στον Η/Υ Σου

Το ζήτημα δεν είναι
Τι θα σου κόστιζε
Να απαντήσεις
Αλλά
Τι μου κοστίζει
Που δεν απάντησες

Εν Ενυπνίω

Με άφησες
Στα στήθη
Να ακουμπήσω
Το κεφάλι

Να ακούσω

Την καρδούλα Σου
Να πάλλει

Εσύ εδώ

Μια επίσκεψη

Δυο αγκαλιές
Που ζήτησα
Και πήρα

Το κοκκίνισμα Σου

Χάθηκα!

Γκρονγκ, Το Γυάλινο Γουρουνάκι

Άλλαξα
Τη στάση
Του Γκρονγκ
Το είδες
Αμέσως
Τη δική μου
Αλλαγή
Αρνείσαι

Με Τη Σιωπή Στην Άκρη Των Χειλιών

Αν
Δύο αρνήσεις
Έκαναν
Μία κατάφαση
Θα είχαμε
Σμίξει

Απορία Εξουδετερωμένου

Την πόρτα Σου
Την έκλεισες.
Το μυαλό Σου;

Γιαγιούλα

Θα γίνεις
Γιαγιούλα
Και δεν
Θα σε ζεσταίνει
Το πόσο
Αγαπήθηκες
Γιατί
Θα το αγνοείς

Τάξη

Υπάρχει
Τόση αταξία
Γύρω μου

Που αισθάνομαι
Επιτακτική
Την ανάγκη

Να βάλλω
Σε αυστηρή
Τάξη
Τον μικρόκοσμό μου

Συνειρμός

Λείπει
Λύπη
Λίπη
Έλαια
Και
Άλλα τινά. . .

Σιωπή

Εσύ σε γραμμάρια

Εγώ σε τόνους

Λίγο Πριν

Η ομορφιά Σου

Φέρνει δάκρυα

Που Βρίσκονται

Αρκεί να έχεις

Την έμπνευση

Να μπεις

Και να κάνεις

Τον κόπο

Να διαβάσεις

Άπαντα βρίσκονται

Αείποτε εκεί

Αντιστέκομαι

Στην εικόνα
Τη φωνή
Την ύπαρξη Σου
Στην καρδιά
Το μυαλό
Τις επιθυμίες μου
Αντιστέκομαι

Δέξου Το

Απεμπόλησες
Τη δυνατότητα
Να εκμεταλλεύεσαι
Τις ευκαιρίες

Σε μία άλλη (και πάλι)

Δεν με απασχολεί
Το πώς
Θα σε τιμωρήσω
Αλλά
Το πώς
Θα καλοπεράσω!

Δώδεκα Έτη Μετά

Στην πιο απλή
Ερώτηση:
Τι θέλω από Εσένα;
Δεν μπόρεσα
Να απαντήσω

Σε μία άλλη

Ας μην είμαι

Αχάριστος

Δίπλα σου

Χορταίνω

Αδιαφορία

Δήλωση

Δεν ήθελα, και δεν θέλω, να είμαι μεγαλομέτοχος σε καμιά σχέση και, κυρίως, στη δική μας.

Ωραία

Την συναναστρεφόμουνα, της μιλούσα. Ήταν ωραία. Προσφάτως αντιλήφθηκα ότι δεν ήταν απλώς “ωραία” αλλά η “ωραία κοιμωμένη” και ότι δεν ήμουν εγώ ο πρίγκιπας που θα την φιλούσε. . .

(Μια Επί Πλέον) Διαφορά

Η καθημερινότητά Σου
Σε σέρνει
Την καθημερινότητά μου
Τη σέρνω

Ρεαλισμός

Σε ήθελα
Σε θέλω
Θα σε θέλω
Ε, και λοιπόν;

Λίγα Λεπτά Μετά

Ανάγκη να το γράψω και πάλι:

Κάθε συνάντηση μαζί Σου μία ήττα.

Τι Πιθανότητα Υπάρχει

Η πιθανότητα
Να εμφανιστείς
Στο φόντο
Των Η/Υ μου
Είναι
53/4573 ή
1,16%
Λοιπόν
Κάθε τρία λεπτά
Ελπίζω!

Μια Απάντηση

Η πιο ανώδυνη:
Επειδή άλλες είναι
Οι προτεραιότητές Σου
Και δικαίως. . .

Όταν, Η Αγάπη

Όταν
Η αγάπη
Γίνεται
Είδος Πολυτελείας
Μη δεσμεύεις
Πόρους

Τρεις, Τέσσερεις

Τις είδα
Τις θέλω
Αδυνατώ
Προς το παρόν
Να τις αποκτήσω

Τι Θα Έδινα

Πολλά!
Για να κλειστώ
Σε μία χωροκάψουλα
Μαζί Σου!

Περί Συνόρων (Και Άλλων Τινών)

Εσύ εκτός
Εγώ εντός
Πάντοτε εντός

Να είσαι Καλά!

Μικρό Όνειρο

Ένα ραντεβού
Μαζί Σου
Στο κέντρο
Το σούρουπο

Πως τα Κατάφερα

Έβγαλα τη συμπεριφορά σου
Από το μικροσκόπιο
Και έβαλα τη δική μου.
Ήδη αισθάνομαι καλύτερα.

 

Επιλογή

Να συνηθίσω
Στην ιδέα ότι
Δεν θα σε βλέπω
Κι ας δίπλα μου
Ανασαίνεις

Τι Απόμεινε

Το όνειρο
Εξατμίστηκε
Απόμεινε
Η πραγματικότητα
Κι Εσύ
Μ’ ένα
Πράσινο φόρεμα
Που σκοτώνει!

Ασθενούντες

Έδειξα τι μπορώ
Έδειξες τι δεν μπορείς
Λοιπόν
Ας γίνει το θέλημά σου
Τα τυπικά και ελάχιστα

Μια Σκέψη

Με πόση ταχύτητα
Και ευκολία
Συγχωρεί το μυαλό
Όταν
Καρδιά και σώμα
Επιθυμούν!

Σοκολάτα

Σαν κλέφτης
Άφησα
Μια σοκολάτα
Στου γραφείου Σου
Το επάνω αριστερά
Συρτάρι

Γιατρικό

Η ομορφιά Σου
Γιατρικό
Ενδοφθάλμιο

 

Συμπέρασμα

Λίγο ακόμα
Και θα πάρουμε
Τα κουβαδάκια μας
Να παίξουμε
Στην άμμο

Όσο Συλλογίζομαι

Όσο συλλογίζομαι
Πόσο εύκολο
Θα σου ήταν
Να μου χαρίσεις
Την ευτυχία
Το βρίσκω
Τρομακτικό!

Τι Και Πως

Δεν αρκεί
Να έχεις το ραβδάκι
Πρέπει
Να γνωρίζεις
Και από μαγικά!

 

[Αχ Και] Να Γινότανε!

Στα στήθη
Ν’ ακουμπήσω
Το κεφάλι
Ν’ ακούσω
Την καρδούλα Σου
Να πάλλει!

Υπενθύμιση

Να μην ξεχάσω
Να θυμάμαι
Τα πολλά μικρά
Στον τρόπο και τη
Συμπεριφορά της
Που γνέφουν
“Δεν” και “Όχι”

 

Τέλος Έτους και Εποχής;

Όταν καταθέτεις:
Συμπάθεια, ενδιαφέρον, συγκίνηση
Και εισπράττεις:
Αδιαφορία, ασυνέπεια, απάθεια
Καιρός να τα μαζέψεις,
Να εξαφανιστείς!

Λόγος Παρηγορητικός (Εις Εαυτόν)

Πέρασε ο καιρός
Που σου έδειχνα
Και δεν έβλεπες
Τώρα
Θα πρέπει
Να κοιτάξεις
Και να δεις

 

 

Ανατροπή

Αρκεί μια (άσχετη) φράση (της) για να τινάξει “μαγεία” πέντε ημερών στον αέρα;
Ναι!

Ανήμερα [Εχθές]

Του ελκυστικού το ελκυστικότερο υπάρχει! Το έζησα, το απόλαυσα! Εχθές. Σήμερα συνεχίζω όπως προχθές. Η εύνοια της τύχης, γιατί έτσι το ένιωσα, ας συνεχίσει το δρόμο της.

Ανήμερα [Αύριο]

Το πιο ελκυστικό σενάριο: Σε συναντώ. Δεν μιλώ. Σε αγκαλιάζω. Σε φιλώ. Αποχωρώ. Σιωπώ.