Τι Για Τους

Για τις ζωές

Των άλλων

        Μονάχα

Να νομίζουμε

Μπορούμε

Έπεα Επίμονα

Τα λόγια μου
  Θα τριγυρίζουν
   Στο μυαλό σου
    Μέχρι να βρεθεί 
     Η έξοδος κινδύνου

Απορία [Έκτη]

Μπορεί
 Μια στιγμή
  Να προκαλέσει
  Το αντίστοιχο
 Πυρηνικής
Σύντηξης

Εδώ Και Χρόνια Χ

Διαβάσματα [003] – Javier Marias

“You don’t put your hands on someone’s breasts if you don’t expect to get some pleasure from it, however minimal.”

Javier Marias, “Thus Bad Begins”, HAMISH HAMILTON, 2016, ISBN 978-0-241-97280-9, Μετάφραση: Margaret Jull Costa, Σελίδα 83.

Τι Όταν

Με ρώτησαν

Εσείς

Απάντησα

Εμείς

Ακινητούντες

Προσμένουμε

Το Θαύμα

Επί Ειδικών Περιπτώσεων

Από τον ενικό

Προτιμώ

Τον πληθυντικό

Της οικειότητας

"Ήδιστον ου επιθυμείς τυχείν"

Οι έξι σου

    Μικρός

Θησαυρός

Παραίνεση

Άντεξε

 Να προσπερνάς

Την ομορφιά

Με Ένα Αχ!

Για την 
Έλλειψη
Αυτοσυγκράτησης
Με μια σου
Κίνηση
Με αθώωσες

Κι Ας Το Αγνοείς

Τα που

Στο πρόσωπό σου

           Διαβάζω

      Άλλος

Κανείς

 

Διαβάσματα [002] – Φίοντορ Ντοστογιέφσκι

«Είμαι ειδικός στο να μιλάω σωπαίνοντας, έτσι έκανα σ’ όλη μου τη ζωή κι έζησα μόνος μου ολόκληρες τραγωδίες σωπαίνοντας».

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, «Ένα Γλυκό Κορίτσι», Ωκεανίδα 1998, ISBN 960-410-071-8, Μετάφραση: Βασίλης Ντινόπουλος, «Ο πιο ευγενικός απ’ όλους, ο ίδιος όμως δεν το πιστεύω», Σελίδα 32.

Της Στιγμής

Μικρά

Ζώα

   Κυκλοφορούν

   Ανάμεσά μας

Έλλειμμα

Ύπαρξη

Που

Στηρίζει

Άλλη

Ύπαρξη

Έως
Εσχάτων

Πρωινή Διαύγεια

Είμαι

        Σε κατάσταση

                            Ελεγχόμενης

                                               Ύπαρξης

«Η Μνήμη Όπου Και Να Την Αγγίξεις. . .»

Κοζάνη

“Va Bene”

Σε απέναντι

Κάθισμα

Παρόμοια

Χρώματα

Παρόμοιο
Ύφος

Εύρηκα!

Τίποτα άλλο

Τα ενύπνια μας

Παρά στιγμιότυπα

Που κινηματογραφήθηκαν

                     Σε κάποιο

   Παράλληλο σύμπαν

Επιπέδου Ι

Δόκτωρ Ζιβάγκο [Μπορίς Παστερνάκ]

Είμαι ο μόνος

Που φρονεί

Πως

Η Τζούλι Κρίστι

Ως Λάρα

Κατάστρεψε

Την ταινία

«Δόκτωρ Ζιβάγκο»

Του

Ντέιβιντ Λην

Ή

Υπάρχουν

Και άλλοι

Εχθές [Metro Γ1]

Μία σύμπτωση
Μία διορθωτική
Κίνηση

Και

Βέλτιστο

Αποτέλεσμα

Ω!

Πόσο

 Θα σε αγαπούσα

   Αν σε αγαπούσα 

Κυριολεκτικά

Με πίκρα
Στα χείλη
Σηκώθηκα

Διαβάσματα [001] - Μπόρις Πάστερνακ

«Ο Γιούρι Αντρέγιεβιτς ανάρρωνε γρήγορα. Τον περιποιόταν η Λάρα με τις φροντίδες της, με την κατάλευκη ωραιότητά της, με την υγρή αναπνοή του βαθιού ψιθύρου των ερωτημάτων και των απαντήσεών της».

Μπόρις Πάστερνακ, «Δόκτωρ Ζιβάγκο», Ποταμός 2006, ISBN 960-8350-48-4, Μετάφραση: Μαρία Τσαντσάνογλου, «Απέναντι Από Το Σπίτι Με Τα Αγάλματα», Κεφ. 10, Σελ. 414.

ΜΜΜ [3]

Οι βλεφαρίδες της

  Σκίαζαν
    Και βεράντα

Ψηφιακά. . .

Μορφή και φωνή

Bits και bytes. . .

Ούτε Μία

Μία

Προς μία

Έσπειρα

Τις λέξεις

Δεν βλάστησε

Ούτε μία

Φωτογραφίζοντας (Εχθές)

Το ζήτημα

Είναι

Να συλλάβεις

Τον μη

Μέσο όρο

Η Περίπτωση Της Χ

Σας έχω πει

Την ιστορία

Του καμβά

Που νόμιζε

Ότι είναι
Η ζωγραφιά;

Αύγουστος Μήνας Επετείων

Τριάντα επτά έτη

Από έναρξη θητείας

Τριάντα έξι έτη

Από τότε

Τριάντα τέσσερα έτη
Στην ίδια εργασία

Σχέση

Γρατζούνισα

Την επιφάνεια

Εκεί

Που ήθελα

Να θίξω
Τον πυρήνα

Ευτυχής (Αν Τα Καταφέρω)

Κάθε βράδυ

Αναζητώ

Μια ταινία

Να τρυπώσω

Από Παλιό Ένα [Μου] Επισκεπτήριο

Αλλόηχος

Αλλανταλλιστής

Ειδικός επί

Της Χημείας

Των συναισθημάτων

Και της

Φυσικής

Της έλξης

Των σωμάτων

Με Τι Θα Ήμουν Τι

Με μισό του ενυπνίου

Σφιχταγκάλιασμα

Ο ευτυχέστερος

Των θνητών

Θα ήμουν

Επίθετο Για ’Σένα

Βοϊδοσυννεφένια

Ανέφικτο

Όσο κι αν

Το επιθυμείς

Δεν το μπορείς

Στον άλλον

Να δανείσεις

Τη ματιά σου

Καρδιά Τόσο Άσπρη

Το τελείωσα

Εχθές

Κάπου

Μου θύμισε

Τον Σαραμάγκου

Κάπου

Με εκνεύρισε

Καλό ήταν

Αν Δεν Το Ένα Το Άλλο

Αν η δήλωση

Δεν αναιρούσε

Το δηλούμενο

Κατάμουτρα

Θα σου έλεγα

Δεν υπάρχεις

Metro (Γ1) [2]

Τρία έτη

Μετά

Ένας ώμος

Γυμνός

Ο δικός Σου

Προς Αποφυγήν Παρεξηγήσεων

Στο διαδίκτυο

(Σε) Έψαξα

(Σε) Βρήκα

(Σε) Άκουσα

Τη γνώμη

Που σχημάτισα

Την κρατάω

Για τον εαυτό μου

Προκειμένου Περί Πλήθους

Με παρηγορεί

Η σκέψη

Ότι κάποιος

Κάπου

Ενδεχομένως

Γνωρίζει

Την ακριβή

Απάντηση

Σε ερωτήματα

Του τύπου

Πόσοι είναι

Οι κόκκοι

Της άμμου

Και Δεν Είναι Καθόλου Καλή

Κάθε που

Σε συλλογίζομαι

Στα χείλη

Μια λέξη

Ανεβαίνει

Μοιάζει Και Είναι

Πλεύση

  Σε πέλαγος

   Δευτερολέπτων

  Η κάθε μου
Μέρα

Επί Της Πατησίων, Στα Μπλε

Μια

 «Καλημέρα!»

   Θα ήταν

    Ένας τρόπος

   Να σου πω

  Πόσο όμορφη

Είσαι

Καθημερινότητα

Πρώτα

  Οι τρύπες

    Μετά

Η δυναμίτιδα

Αφιλοκερδώς

Πρόσεξε,

 Μια μύγα
  Στο σπαθί σου!

Υπενθύμιση

«Δεν μπορούμε

να πούμε

τίποτα,

αφού

δεν μπορούμε

να τα πούμε

όλα»

Επειδή Ρώτησες

Πίστεψα

 Την μουσική

Χάθηκα

Αυτό

Ανάμεσά Μας

Λάβα

 Εκατομμυρίων

 Τετηγμένων

Δευτερολέπτων

Εν Στάση

Κοιτώντας σε

 Εννόησα

  Τι σημαίνει

 Αχόρταγο

Βλέμμα

Αυταπάτες

Κι αν μου έδινες

              Χρόνο

Δεν θα σου

Παραχωρούσα

           Χώρο

Στον Έρωτα

Η ελκτική

 Δύναμη

  Της αδιαφορίας

   Προϋποθέτει

  Μια κρίσιμη

 Μάζα

Ενδιαφέροντος

Όμως [Τρίτο]

Ο καθένας δικαιούται

Να πιστεύει

Πώς ποτέ δεν είπε

Την ίδια ιστορία

Στον ίδιο άνθρωπο

Δύο φορές

Για Σιμά Μου Κάποιους

Δεν τους

 Υπόξινους

   Αντέχω

Αν Ήταν Στο Χέρι Μου

Θα απαγόρευα

 Να εμφανίζεσαι

  Στα ενύπνιά μου

[Τρίτη] Ομολογία

Έχω στην κατοχή μου

Βιβλία τα οποία

Έχω λησμονήσει
Ότι τα έχω

Ενόραση

Πόσο

Μάταιο

Τον άλλο

Να ψάχνεις

Για να δώσεις

Ξύρισμα

Από το απόγευμα

Της προηγουμένης

Στον καθρέφτη μου

            Ένας άλλος

Εικόνες

Όσο μεγαλώνω

  Τόσο μεγαλώνει

   Και η διαφορά

    Ανάμεσα

     Στην εικόνα

    Που έχω

   Για τον

  Εαυτό μου

 Και σε αυτήν
Του καθρέφτη μου

Ισχύει [14.899 Ημέρες Μετά]

ΘΥΜΙΣΤΕ ΜΟΥ ΚΑΠΟΤΕ

Θυμίστε μου κάποτε

Να σας μιλήσω

Για τον έρωτά μου

Τηλεφωνήστε μου

Μα όχι μεσημέρι

Που κοιμούμαι

Μπορούμε να βρεθούμε

Και κάπου ήσυχα

Αν το επιθυμείτε

Δεν θα σας κουράσω

Θα είμαι σύντομος

Απλός και ευχάριστος

( Εχω κρατήσει σημειώσεις )

Μονάχα θυμίστε μου

Κι εγώ θα σας μιλήσω

  

                                      22.06.76