Στους Δύσκολους Καιρούς

Αφιερωμένο με πόθο ψυχής:

3/4

Με μία καλή, αν και συ σαν εμένα μετράς, δικαιολογία ήλθες. Έμεινες. Στα μαύρα ενδεδυμένη, κουρασμένη. Μιλήσαμε. Για όλα τα ανώδυνα. Να είσαι Καλά. Στη σιωπή, συνεχίζω.

 

Σαν Άνασσα Και Ήλιος

Μέσα στην καθημερινότητά μου βασίλεψες.

Τι Μού Φέρνει

Η, όποια, σχέση μας μού φέρνει στο νου την τέλεια καύση. Ίσως γιατί και αυτή δεν αφήνει υπολείμματα. . .

 

Καημός!

Του πουκαμίσου Σου
Τα τέσσερα, πέντε
Κόκκινα κουμπάκια
Που ποτέ
Δεν θα τα ξεκουμπώσω!

 

Πού Και Πώς

Όπου πήγα
Σε πήγα
Σαν σκέψη
Σαν αίσθημα
Σαν πάθος
Και
Πόθο

Επιστροφή

Σκεφτόταν διαρκώς ότι, όταν επιστρέψει, θα την συναντήσει. Έφτιαξε ένα σενάριο. Έμοιαζε απίθανο αλλά ήταν ότι επιθυμούσε. Το σκεφτότανε συνεχώς. Με ένταση. Συνειδητά προσπαθούσε να το κάνει να συμβεί. Σε λίγες μέρες θα μάθαινε. . . 

 

Με Πόσες [Λέξεις]

Απέτυχα
Με δεκάδες
Εκεί που
Με μία
Θα μπορούσες

Εγώ λαχταρούσα
Εσύ αδιαφορούσες

 

Σε Σένα

Οι λέξεις [μου] είναι δάσος. Μπήκες – χάθηκες.

 

Σε Μια Σαν Τη Δική Μας (Σχέση)

Αν κάτι δεν καταλαβαίνεις· ρώτησε να μάθεις.
Αν δεν καταλαβαίνεις τίποτα· σήκω και φύγε!

Δ. Εν Ενυπνίω

Όπως στη ζωή έτσι και στο όνειρο. Αμίλητη, αγέλαστη, ασυγκίνητη!

Παρά Μόνο

Ποτέ δεν με ενδιαφέρανε αυτά που μπορούσα να σου πάρω παρά, μόνο, αυτά που θα ήθελες να μου δώσεις.

Για Να Μη Γελιόμαστε

Όσο και να το τραβήξεις από τα αφτιά το τυπικό ενδιαφέρον ερωτικό δε γίνεται. . .

 

Εν Συντομία

Σιωπή, να σπείρεις

Λόγια, να θερίσεις

Από τα δύο, τίποτα.

Σε Μία Ασυγκίνητη

Άκουσέ με.
Δεν είμαι πλούσιος επειδή έχω να δώσω.
Είμαι πλούσιος γιατί μπορώ να στερηθώ.

 

Με Ένα Καινούργιο Φόρεμα

Όταν με τη φυσική παρουσία Της και μόνο μπορεί να σε νικήσει τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες.

Τι Μας Χωρίζει

Πλέον δε μας χωρίζει μόνο ένα δάπεδο. Μας χωρίζει και μια τάφρος εγωισμού, αδιαφορίας και σιωπής. Μια τάφρος βαθυμένη από την πρωτοφανή έλλειψη συγκίνησης που επέδειξες σε κάθε κίνηση και ενέργειά μου.

Από Τα Φανερά Στα Αφανή

Έμοιαζε ασήμαντο. Η επιστροφή ενός βιβλίου που δάνεισες. Η επιλογή του χρόνου και του χώρου σε προβλημάτισε. Το σκέφτηκες. Ανακάλυψες το κλειδί της λύσης. Δεν ήταν η συμπεριφορά σου που μέτρησε ή μετρούσε. Ήταν η αδιαφορία της για το πρόσωπο και την περίπτωσή σου που αποκαλύφθηκε. Βεβαιώθηκες και δικαιώθηκες. Δικαίωμά σου.

Τι Δεν Υπάρχει

Δεν είναι ότι δεν έχω τι να (Σου) πω αλλά ότι δεν υπάρχει το πλαίσιο που θα νομιμοποιήσει τα όσα (έχω να Σου) πω.

 

Βαθμηδόν

Όταν βαθμηδόν, λόγω των καταστάσεων και της στάσης της, έχασε τη θέση της βασίλισσας της σκέψης του έχασε και πολλά από τα χαρίσματά της.

Σήμερα το Πρωί

Τρεις εβδομάδες μετά το μόνο που κατορθώσαμε μια ξερή “Καλημέρα”. Ήθελα να ανοίξω την αγκαλιά μου, να έρθεις να κουρνιάσεις.

 

Μελίνα Ασλανίδου: "Με Χρώματα Δικά Σου", των Τάκη Μπουρμά - Φωτεινή Λαμπρίδη.

Σήμερα Το Απογευματάκι

Έμαθα πράγματα. Για Εσένα κι εμένα. Τη Δευτέρα, που ελπίζω να συναντηθούμε, θα σου χαμογελάσω. Με τα μάτια.

Σε Μια Εβδομάδα

Θα συναντηθούμε. Δεν θα έχω να σου πω τίποτα. Κι εσύ το ίδιο, υποθέτω.

Μια Φωτογραφία Σου

Το φόντο στον Η/Υ μου αλλάζει κάθε πέντε λεπτά. Κάποια στιγμή θα εμφανιστεί και μία φωτογραφία Σου. Θα χαμογελάσω. Θα αλλάξει. Να περνάς Καλά!

Διερωτώμαι

Πώς είναι δυνατόν τόσο να με θλίβει η απουσία σου τη στιγμή που τίποτα, στην ουσία, δεν μου πρόσφερε η παρουσία σου;
Όπως και να έχει: Καλές Σου Διακοπές!

Βαδίζοντας [Επί Της Σ.]

Μπροστά του. Στην ίδια κατεύθυνση. Κινητό με κάμερα. Πειρασμός. Κλικ. Τη φυλάκισε.

Επί Της Ουσίας [και Δυστυχώς!]

“Τα μάτια Σου
Έκλεισες
Και μ’ άφησες
Απέξω”

Αλκαίος – Μικρούτσικος - Μητροπάνος

Γαλάζια Και Λευκή η Ένδυσή Σου

Δίκιο έχεις, σκέφτομαι, που οδήγησες τα πράγματα εκεί που τα οδήγησες. Λίγο πάνω από το μηδέν. Να βλεπόμαστε, να χαιρετιόμαστε, να προσπερνάμε. Αυτό μας άξιζε, αυτό μας πάει. Εγώ ο ανόητος, η γνωστική εσύ. Όλα τα άλλα: Προσωπική μυθολογία.

Τι Και Τι Δεν

Δεκάδες
Φορές
Τα εύκολα
Είπαμε
Τα άλλα
Ούτε μία!

Η [Μεταξύ Μας] Τάξη Των Πραγμάτων

Με μια καλή δικαιολογία (ίσως μόνο για 'μένα)∙ ήλθες.
Θα προτιμούσα να μην.

Το Δικό Σου [Αρχείο]

Δεν είναι πάντοτε καλό να έχεις και να συντηρείς ένα αρχείο.
Διότι: βλέπεις, αναθυμάσαι, αξιολογείς, πληγώνεσαι. . .

Περί Παιδιών και Πεδίων

Ω! Πόσο γρήγορα φθίνει της γοητείας του πεδίου σου η ένταση!

Η Ωραία Και Η Τάφρος

Με τόση ευκολία βάλαμε μια τάφρο σιωπής ανάμεσά μας που απορώ:
Γιατί το καθυστέρησα τόσο;

Τα Λόγια Μας (Πολλές Πολλές Μέρες Μετά)

- Τι κάνετε;
- Μια χαρά!
Αν αυτό δεν είναι αίσχος τότε ποιο είναι;

Αντικρίζοντάς Σε

Θέλω! Και λοιπόν;

Όλα σε άκι

Λευκό πουκαμισάκι.
Κόκκινο, περίτεχνο 
Mανικάκι.
Και από πάνω;
Ένα προσωπάκι
Που
Α δ ι α φ ο ρ ε ί !

Τι Έχει (Ή Δεν Έχει) Σημασία

Σημασία δεν έχει που τραβάνε σκέψη και μυαλό αλλά πόσο συνακολουθεί το σώμα.

Διαβολάκος [Β']

Περνώ έξω από την πόρτα της. “Μπες!”, μου γνέφει ο διαβολάκος. Του βγάζω κι εγώ τη γλώσσα και πάω στη δουλειά μου. . .

Καταγγελία

Ο Α., ευυπόληπτος συμπολίτης μας, είχε επί 3 ώρες και 17 λεπτά μια, πειραγμένη, φωτογραφία της Β. ως φόντο στο κινητό του.

Όνειρα Κουτσά

Σε τι διαφέρουν τα όνειρα από την πραγματικότητα όταν, ακόμα και σε αυτά, ενώ είσαι εκεί δεν σε αντικρίζω;

[Έκτη] Διαπίστωση

Αναστέλλοντας τις διαδικασίες προσέγγισης έχασα τον προσανατολισμό μου.

Status Quo

Σκέφτηκα πολλά.
Δεν έκανα τίποτα.

Εμμένω

Απίστευτα ελκυστική, στα μαύρα· ήρθες. Σαν να το ψυχανεμίστηκες. Εγώ σφιγμένος, σχεδόν αρνητικός. Ηττήθηκα. Τελειώσαμε.

Δύο Μην Για Το Σαββατοκύριακο

Μην ηρωοποιείς την αποτυχία (σου) και μην γλυκοξινοπικροβαλαντώνεις.

Τι Σημαίνει

Τι σημαίνει να μη σημαίνεις τίποτα για κάποιον, άντε, για Κάποια!, που για εσένα σημαίνει πολλά;
Κάτι!

Ολίγιστος

Λευκό πουκάμισο. Λιώνω.

Ούτε Μία

Μοιάζει να μην αξίζω ούτε μία "Καλημέρα".

Ακόμα Μου Αρέσει

Μιλούσα. Κοκκίνιζες.

Απορία Πλάγια

Σας κολακεύει το [μοβ] φόρεμα ή, μήπως, το αντίθετο;

Τι Δεν (Της) Έστειλα

Τα μαύρα σας πάνε πολύ!
[Το άγχος καθόλου]

Μωβ

Ήρθες. Απρόσμενα. Μιλήσαμε. Μια αγκαλιά δευτερολέπτων. Έφυγες. Δεν ελπίζω. Γνωρίζω.

Ποιος Δεν Είμαι

Μοιάζει να ξέχασες τους τρόπους σου. Δεν είμαι εγώ αυτός που θα σου τους υπενθυμίσει.

Έβδομη Εργάσιμη

Η που πίστευες “Πολλά Υποσχόμενη Σιωπή” ήταν γεμάτη πύον.

Ποιος Έκλεισε Τι

Η στάση Σου μου έκλεισε το στόμα.
Η αξιοπρέπειά μου το δρόμο.

Μια Σκέψη

Η αδιαφορία είναι πρώτη εξαδέλφη της περιφρόνησης.

Στο Τρίτο Βήμα

Στο τρίτο, προς την πόρτα σου, βήμα άλλαξα πορεία. Ο εαυτός μου και εσύ δεν μου έχετε αφήσει κανένα περιθώριο. . .

H Πόρτα Σου

Βλέπω την πόρτα σου κλειστή. Δε μπορώ να αποφύγω τη σκέψη:
Σε 'μένα την έκλεισε.

Δώδεκα Παρά Δέκα

Οι πορείες μας διασταυρώθηκαν. Ο ένας απέναντι στον άλλον. Κοιταχτήκαμε. Παρατεταμένα. Με ένταση. Δεν βρήκαμε τίποτα να πούμε. Ώστε, λοιπόν, αυτό ήταν;

Τι Υποκρύπτεται

Πίσω από τη δική μου τυπικότητα και ψυχρότητα το ανεκπλήρωτο πάθος. Πίσω από τη δική σου;

Το Λέει και το Τραγούδι

"Δε φταις εσύ
Η φαντασία μου
Τα φταίει
Που σ' έπλασε
Όπως ήθελε αυτή"

Απόσπασμα Ημερολογίου

Πήγα στο γραφείο της για μια “Καλημέρα” στο πόδι. Μαύρο, μοβ και ξανθό τα χρώματά της. Η “αποστασιοποίησή” μου είναι στη θεωρία. Κάθε συνάντηση μαζί της μια προσωπική ήττα.

Ήρθες

Με μια μικρή αγκαλιά ανταλλάξαμε τυπικές ευχές.
Έκτοτε στραγγαλίζω ελπίδες.

Μονολεκτικά

Ασυγκίνητη

Στο Γραφείο

Με επισκέφθηκες. Όρθια, στο γραφείο μου μπροστά. Κάποια στιγμή ακούμπησες στο γραφείο το χεράκι Σου. Με δυσκολία συγκρατήθηκα να μην το αδράξω. . .

[Ακόμα Μία] Απορία

Πώς το τολμάς
Να είσαι
Τόσο ψυχρή
Κι απόμακρη;

Πως Ανατρέπονται οι Σκέψεις

Σκεπτόμουν “Χαμένα πήγαν τα λόγια, τα γραπτά μου” όταν στο πλατύσκαλο διασταυρώθηκαν οι τροχιές μας. Στα μαύρα, όμορφη, μ’ ένα πλατύ χαμόγελο μου είπες “Καλημέρα!”. Τινάχτηκαν, έτσι, όλα στον αέρα.

Ως Την Πόρτα Σου

Έφτασα μέχρι την πόρτα σου για μία "Καλημέρα". Δε μου βγήκε. Έφυγα. Έφταιξα. Πληρώνω. Απ' την πλευρά σου ούτε ένα χαμόγελο. . .

Αμφιβολίες

Ποιος ειμ' εγώ
Να πω
Το σ΄αγαπώ
Και Συ
Να το ακούσεις

Τι Θα Ήθελα

Τη σημερινή βροχή να μοιραζόμουν μαζί σου.

Ψέματα Θα Πω

Ψέματα θα πω
Αν πω
Ότι δεν είδα
Στα λόγια μου
Τα μάτια Σου
Να λάμπουν

Που Πάω

Από έρωτα να πλαντάξω. Πάω!

Στιγμές Ευτυχίας

Τι όμορφα που στην αγκαλιά μου χωράς!

Τι

Παραδέχομαι ότι τα έγραψα· παραδέξου ότι τα διάβασες.

Δράμα

Να μη σε φτάνει το λίγο και να μη φτάνεις το πολύ.

Πένης

Τίποτα δεν έχω να αντιπαρατάξω στα όπλα του κορμιού και των μαλλιών σου.

Τι Επιθυμώ

Δεν θέλω να αφήνεις τα δικά σου για τα δικά μου. Επιθυμώ τα δικά μου να είναι δικά σου.

V

Σήμερα. Θα έδινα πολλά για να σε φωτογραφίσω.

Παραλίγο

Προχθές. Απέναντι σου. Μου πέρασε από το νου. Να στα πω. Όλα! Δείλιασα. Δέξου με.

Λυτή

Λυτή, ογκώδης κόμη. Με τυραννά.

Πάλι

Στο στήθος μου το άρωμά σου. Σε αγκάλιασα. Δις.

Τι Σου Προσάπτω

Το ότι δεν με αναζήτησες.

Όνειρο

Σήμερα. Σε ένα πάγκο. Πλάτη με πλάτη. Οι αγκώνες πλεγμένοι. Σε σήκωσα. Δύο φορές.

Πως Αλληλογραφούμε

Εγώ σου γράφω. Εσύ με γράφεις.

Πλησμονή;

Εδώ είσαι. Και λοιπόν;

Τι Με

Υπάρχουν στιγμές που το μόνο που με ενδιαφέρει για σένα είναι το πώς είσαι ενδεδυμένη.

Να Μ’ Αγαπάς

Τόλμησα. Το ξεστόμισα. Και το άλλο: Να μου το λες καμιά φορά. . . Το πήρε για αστείο. Δεν ήταν.

Τίποτα

Από το τίποτα στο τίποτα: Τίποτα!

Το Άρωμά Της

Το ζήτησε. Την αγκάλιασε. Το άρωμά της πότισε το πουκάμισό του. Μια εισπνοή γέμιζε την ύπαρξή του.

Σάββατο Απόγευμα [Εχθές]

Γεμάτο από Εσένα, δίχως Εσένα.

Επιθυμία

Δεν θέλω να μιλήσουμε.

Δεν θέλω να σου εξηγήσω.

Θέλω να σε αγκαλιάσω.

Τι Πράττεις

Απλώς: Αδιαφορείς.

Τι Πράττω

Δεν αδιαφορώ. Αμύνομαι.

Πρωινό

Θα αντικρύσω τα μάτια, τη ματια σου. Δίχως απόφαση, δίχως ελπίδα.

Διαβολάκος

Τι πειρασμός μέγας να γνωρίζω των τηλεφώνων σου τους αριθμούς!

Παράταση

Η στάση σου μου προκαλεί θλίψη.

Μέτρησα

Μέτρησα το ποσοστό μου στην καθημερινή μας συναναστροφή. 90 % και βάλε. Απογοήτευση. Σώσε την!

[Πέμπτη] Διαπίστωση

Τρεις μέρες, Σαββατοκύριακο, άλλη μία. Σιωπή. Κοστίζει· έχω.

Δέκα Λεπτά του Χθες

Δεν ήταν ξανθά· ήταν χρυσαφένια!

Μόνος

Μόνος εγώ
Εραστής των ματιών Σου

Άνοιξη

Η εγγύς παρουσία Σου, άνοιξη διαρκείας.