Εν Ολίγοις [Δεύτερο]

Η απληστία
Δολοφόνησε
Τη λογική
Και ενθρόνισε
Τη “λογική”

Πρωί, Βαδίζοντας Στην Πλάκα

Πόσα κτήρια

Πόσες πόρτες

Πόσες ζωές

Μικρές Απολαύσεις

Λατρεύω
Τον ήχο
Του μολυβιού
Όταν σημειώνω
Στην
“Ευγενία Γκραντέ”
Σε έκδοση
Του 1969
Που τώρα
Διαβάζω

Σε Μία, Δύο Περιπτώσεις

Κι αν δεν
Μπορώ
Να αποβάλλω
Τις σκέψεις
Τα λόγια
Μπορώ

Κατά Περίπτωση

Ευτυχώς ή
Δυστυχώς
Που ο απέναντι
Δεν πράττει

Πάντοτε
Αυτό
Για το οποίο
Τον έχουμε
Ικανό

Μάρτιος (Και Πάλι)

Σαν σήμερα 11.
Σαν αύριο 61 και 1.
Σε πέντε μέρες 8.

(*)

Θεός Φυλάξοι

Λίγο
Έλλειψε
Ποιητικά
Να πω
Στην
Ασυγκίνητη

Πότε

Ωραία
Θα ήταν
Να σου έλεγα
Αν μπορούσες
Ν' ακούσεις

Άσκηση

Συνάντησα μία
Που σου έμοιαζε
Και έκανα
Πως είσαι
Εσύ

Χ2

Βάδισα
Εκεί
Που βαδίσαμε

Βρήκα
Τα σημάδια

Τέως [Εχθές]

Άσχημα

Τα όσα έμαθα

Μα

Μη αναμενόμενα

Όχι

Πάει Καιρός [Που]

Κουράστηκα

Στο χρόνο

Να σκύβω

Το κεφάλι

Γιατί Δεν

Τρυφερότητα
Που δεν
Εκλαμβάνεται
Ως τέτοια
Δεν είναι

Εκ Πείρας

Μη δίνεις
Μισό
Όπου
Μετά βίας
Αρκεί
Το όλον

Σε Μία Περίπτωση

Δεν ανακαλώ
Τα όσα
Έγραψα
Μα τα όσα
Για να τα
Γράψω
Σκέφτηκα

Τελειώσαμε

Όταν ακόμα

Και στο ενύπνιο

Στο:

"Θέλω να σε φιλήσω!"

Αντιδράς 

Με το:

"Δεν χρειάζεται"

Και το επιβάλλεις

Το πράγμα

Είναι τελειωμένο

Βιβλιοφιλία

Ο ανόητος εγώ
Θάρρεψα πως
Μπορώ να μπω
Σε μπαζάρ βιβλίου
Και να βγω
Με άδεια
Τα χέρια

Έκκληση

Ω Συ
Των στοχασμών
Νεράιδα
Χοντρόπετση
Μια φορά
Καταδέξου
Να πράξεις
Το αυτονόητο

"Η Γυναίκα Είναι Σκληρός Άνθρωπος"

Μα να μην
Πάλλει
Μήτε μια
Τόση δα
Χορδίτσα
Ευαισθησίας

Μετά Μουσικής

Η μεγαλοσύνη σου
Ένας κόκκος άμμου