Προκειμένου Περί Πλήθους

Με παρηγορεί

Η σκέψη

Ότι κάποιος

Κάπου

Ενδεχομένως

Γνωρίζει

Την ακριβή

Απάντηση

Σε ερωτήματα

Του τύπου

Πόσοι είναι

Οι κόκκοι

Της άμμου

Και Δεν Είναι Καθόλου Καλή

Κάθε που

Σε συλλογίζομαι

Στα χείλη

Μια λέξη

Ανεβαίνει

Μοιάζει Και Είναι

Πλεύση

  Σε πέλαγος

   Δευτερολέπτων

  Η κάθε μου
Μέρα

Επί Της Πατησίων, Στα Μπλε

Μια

 «Καλημέρα!»

   Θα ήταν

    Ένας τρόπος

   Να σου πω

  Πόσο όμορφη

Είσαι

Καθημερινότητα

Πρώτα

  Οι τρύπες

    Μετά

Η δυναμίτιδα

Αφιλοκερδώς

Πρόσεξε,

 Μια μύγα
  Στο σπαθί σου!

Υπενθύμιση

«Δεν μπορούμε

να πούμε

τίποτα,

αφού

δεν μπορούμε

να τα πούμε

όλα»

Επειδή Ρώτησες

Πίστεψα

 Την μουσική

Χάθηκα

Αυτό

Ανάμεσά Μας

Λάβα

 Εκατομμυρίων

 Τετηγμένων

Δευτερολέπτων

Εν Στάση

Κοιτώντας σε

 Εννόησα

  Τι σημαίνει

 Αχόρταγο

Βλέμμα

Αυταπάτες

Κι αν μου έδινες

              Χρόνο

Δεν θα σου

Παραχωρούσα

           Χώρο

Στον Έρωτα

Η ελκτική

 Δύναμη

  Της αδιαφορίας

   Προϋποθέτει

  Μια κρίσιμη

 Μάζα

Ενδιαφέροντος

Όμως [Τρίτο]

Ο καθένας δικαιούται

Να πιστεύει

Πώς ποτέ δεν είπε

Την ίδια ιστορία

Στον ίδιο άνθρωπο

Δύο φορές

Για Σιμά Μου Κάποιους

Δεν τους

 Υπόξινους

   Αντέχω

Αν Ήταν Στο Χέρι Μου

Θα απαγόρευα

 Να εμφανίζεσαι

  Στα ενύπνιά μου

[Τρίτη] Ομολογία

Έχω στην κατοχή μου

Βιβλία τα οποία

Έχω λησμονήσει
Ότι τα έχω

Ενόραση

Πόσο

Μάταιο

Τον άλλο

Να ψάχνεις

Για να δώσεις

Ξύρισμα

Από το απόγευμα

Της προηγουμένης

Στον καθρέφτη μου

            Ένας άλλος

Εικόνες

Όσο μεγαλώνω

  Τόσο μεγαλώνει

   Και η διαφορά

    Ανάμεσα

     Στην εικόνα

    Που έχω

   Για τον

  Εαυτό μου

 Και σε αυτήν
Του καθρέφτη μου

Ισχύει [14.899 Ημέρες Μετά]

ΘΥΜΙΣΤΕ ΜΟΥ ΚΑΠΟΤΕ

Θυμίστε μου κάποτε

Να σας μιλήσω

Για τον έρωτά μου

Τηλεφωνήστε μου

Μα όχι μεσημέρι

Που κοιμούμαι

Μπορούμε να βρεθούμε

Και κάπου ήσυχα

Αν το επιθυμείτε

Δεν θα σας κουράσω

Θα είμαι σύντομος

Απλός και ευχάριστος

( Εχω κρατήσει σημειώσεις )

Μονάχα θυμίστε μου

Κι εγώ θα σας μιλήσω

  

                                      22.06.76

Διαδίκτυο

Έψαξα βρήκα

Αύξησα κατά μία

Των Η/Υ μου

Τις ταπετσαρίες

Οι Λέξεις

Αστέρια

Στον ουρανίσκο

Οι λέξεις

Που δεν

Ξεστόμισα

Κάποιοι Και Άλλοι

Κάποιοι

Έχουν αναμνήσεις

Από ανθρώπους

Άλλοι

Από τόπους

Εγώ

Από βιβλία

Τετάρτη Πρωί

Περπατούσα

 Φωτογράφιζα

   Συλλογιζόμουνα

     Ήθελα

 

Σκέψεις Τρίτες

              Με το

Τηλεφώνημά σου

         Χωρίσαμε

   Με το φιλί μου

                 Όχι

Μετά Λόγου Γνώσεως

Επιπροσθέτως

Ρηχή

In English

Somebody

Cares

For you

Beyond
His understanding

Μέρα Που Είναι

Ω! Μουσική

   Πόσες

 Αλήθειες

Φανερώνεις

Αίτημα

Μήτε μία φορά

    Επί ματαίω

       Στα χείλη

    Τ’ όνομά σου

Αφτό

Εγκληματικά

     Αδιάφορες

Άποψη

Δεν φωτογραφίζω
Αιχμαλωτίζω

Βιβλία

Μικρή

Ευτυχία

Η επιλογή

Του επόμενου

Που θα διαβάσω

Hondos Center

Μία βιτρίνα

 Γεμάτη

  Με το τότε

Άρωμά Σου

Τινί Τρόπω

Ανασηκώνοντας

Τους ώμους

Την ομορφιά σου

Προσπέρασα

Τι Κρίμα Που

Οι φακοί

 Των μηχανών

  Δεν αποτυπώνουν

 Όσα τα μάτια

Αντικρίζουν

Παραλλαγή

Είναι στιγμές

Που πιο ζεστά

Απ’ το κορμί

Οι λέξεις

Αγκαλιάζουν

Το Πρωτότυπο

Από Το Θησαυροφυλάκιο Της Μνήμης

Κι όμως

Από εκνευρισμό

Ένα Parker στυλό

Για χάρη μου

Το τσάκισες

Παλιές Αγάπες / Φάσεις Τρεις

Στην πρώτη

Σταμάτησα

Στη δεύτερη

Θα κοντοσταθώ

Στην τρίτη

Θα προσπεράσω

Σκέψεις Για Εσένα

Ως των

Χειλιών

Το έρκος

Επανάληψη

Κάθε όριο

Περιέχει

Μια συνιστώσα
Αυθαιρεσίας

Χειρογράφως [3]

Μου Σου

Πέταξαν

Τα λόγια μου

Πουλιά

Κάθισαν

Στα μαλλιά σου

Ένα Τραπεζάκι

Έλα να βάλουμε

Ένα τραπεζάκι

Ανάμεσά μας και

Θα σου μιλήσω

Για τα σχέδια

Που έχω

Για το παρελθόν

Σε Μία

Εν αγνοία

Προετοίμασες

Το θαύμα

Εν γνώσει

Δεν το

Πραγματοποιείς

Πρόταση

Επί δέκα

Λεπτά

Αμίλητοι

Ο ένας

Απέναντι

Στον άλλο

Ό,τι νιώσουμε

Ό,τι καταλάβουμε

Μήπως

Συγκεκριμένες

Κινήσεις

Σε απρόβλεπτες

Συναντήσεις

Δείχνουν
Προμελέτη

ΣΜΣΦ

Αίφνης· όλα είναι το πρόσωπό σου.

ΚΚ

Εδώ και ώρα

Παλεύω με τις

Φωτογραφίες σου 

Όπως Το Σκέφτηκα

Ζωές

Που ζωές

Άλλες
Ζουλάνε

Περί Βάρους

Τι βάρος

Να σηκώνεις

Το βάρος

Μιας

Που δεν έχει

Μία Σκέψη

Ζούμε

Σε μία

Κοινωνία

Του περίπου

Του ίσως
Και του αν

Και Αν

Η παρουσία σου

Δεν με χαροποιεί

Η απουσία σου

Με θλίβει

Έξι Δεκεμβρίου

Μου ευχήθηκαν

Πολλές και πολλοί

Πλην μίας

Ως συνήθως

4λ, 19δ Και Μία Απορία

Για πόσο χρόνο
Η συνομιλία μας
Θα αιωρείται
Στο μυαλό σου

Επέτειος

Τέσσερα έτη

Και το καλύτερο

Αναμένεται

Εξακριβωμένο

Το να χαρίζεις

    Μουσική

          Ουδόλως εγγυάται

   Συναισθηματική

Επικοινωνία

Τώρα Που Μεγάλωσα

Δυσκολεύομαι να παραδεχτώ

Ότι κάποιοι από τους

Ανθρώπους που συνάντησα

Και συναναστράφηκα

Ή το προσπάθησα

Ήταν τελικώς

Τενεκέδες ξεγάνωτοι

Αν, Λέμε

Αν ήσουν

Βασίλισσα

Θα ήσουν

Μία κακή

Βασίλισσα

Μέχρι Να Την Αλλάξω

Κάθε που ανοίγω

Τον Η/Υ

Της Τ47

Μια εικόνα σου

Προσμένει

Το σύνθημα

Αν Υπήρχε

Μια

Χωροχρονογομολάστιχα

Θα βοηθούσε

Ποικιλοτρόπως

Χάικου [1]

Από το άσπρο

Πέρασες στο μαύρο και

Χάθηκες στο γκρι

Μήπως

Μηδενική
Ανοχή

Πίσω Κοιτάζοντας

Σειρά

 Λαμπρή

  Προσδοκιών

    Διαψευσμένων

Κοιτάζοντάς Τες

Ο χρόνος

 Ομορφαίνει

  Τις φωτογραφίες

Έρωτες

Εφηβικοί

Αγιοποιημένοι

Γεροντικοί

Καταφρονεμένοι

Ψηφιακή Φωτογραφία

Μηδέν

 Και ένα

  Που ενίοτε

 Δίνουν

Χαρά

Αισθήματα

Την μουσική

Πιστεύω

Εσένα

Όχι

Ερωτηματικό

Να

  Πω

      Εγώ

      Εσύ

   Θα

Νιώσεις

Το Μόνο Σίγουρο

Ο απέναντι

Δεν βλέπει

Αυτό

Που εσύ

Αντικρίζεις

Στον

Καθρέφτη σου

Το Τι και Το Πως

Η καθημερινή

Ανάμνηση

Συμβάντων ή

Γεγονότων

Δυσχεραίνει

Την καταπραϋντική

Δράση

Του χρόνου

Είναι Και Αυτό

Απίστευτο

Πως εσύ

Κι εγώ

Ανταλλάξαμε

Κάποτε

Μουσική

Και στίχους

Πόσο

Όσο έφτανε

Το μυαλό μου

Άπλωσα

Τα πόδια μου