Διαβάσματα [099] - Mathew Lewis

Πούλησα μια μακρινή και αβέβαιη ευτυχία για μία παρούσα και σίγουρη. Διατήρησα μια ζωή που διαφορετικά θα την έχανα στα βασανιστήρια, και απέκτησα τη δύναμη να κατέχω κάθε ευτυχία που μπορεί να κάνει τούτη τη ζωή υπέροχη! Τα πνεύματα της κολάσεως με υπακούουν σαν άρχοντά τους. Με τη βοήθειά τους οι μέρες μου θα περνούν με κάθε εκλεπτυσμένη πολυτέλεια και ηδονή. Θα απολαύσω χωρίς περιορισμούς την ικανοποίηση των αισθήσεων μου. Θα ικανοποιήσω μέχρι κορεσμού όλα μου τα πάθη. Και όταν βαρεθώ, θα διατάξω τους υπηρέτες μου να επινοήσουν νέες ηδονές για να αναζωογονήσουν και να ερεθίσουν τις ορέξεις μου! Φεύγω – ανυπομονώ να ασκήσω την εξουσία που μόλις απέκτησα.

Mathew Lewis, «Ο Καλόγερος», GUTENBERG ORBIS LITERAE, 2005, Μετάφραση: Αλέξανδρος Κοσματόπουλος, Κυριάκος Αθανασιάδης (μετάφραση ποιημάτων), ISBN: 960-01-1061-1, Μέρος Τρίτο, Κεφάλαιο 5, σελίδα 549.

Ο Χρόνος Πάλι

Τα Παπούτσια Του Ψαρά

 

Μια λέξη

Σπάνις

Διαβάσματα [098] - Πασκάλ Μπρυκνέρ

Ο εκατομμυριούχος, παρόλο το πάθημά του, δεν παράτησε τις φιλοδοξίες του περί περικοπών των λογοτεχνικών έργων και λέγεται πως ίδρυσε μάλιστα και μια αποκαλούμενη «Σχολή Απλοποίησης» για να «ελαφρύνει» τους κλασικούς. Ο Σαίξπηρ, ο Γουόλτερ Σκοτ και ο Βίκτωρ Ουγκό συνοψίστηκαν σε εκατό σελίδες και η Οδύσσεια του Ομήρου σε δύο μόνο λέξεις: «Έφυγε. Επέστρεψε».

Πασκάλ Μπρυκνέρ, «Ένας χρόνος και μια μέρα», ΠΑΤΑΚΗΣ, 2020, Μετάφραση: Γιάννης Στρίγκος, ISBN: 978-960-16-8628-8, Κεφάλαιο 10 «Ο πεινασμένος για χαρτί εκατομμυριούχος», σελίδα 167.

Βεράντα

 

Διαβάσματα [097] - Μάγκι Ο΄Φάρελ

Με το χέρι ακόμη στα χείλη η Άγκνες χαμηλώνει τα μάτια και περιεργάζεται την κόρη της. Το κομμάτι του εαυτού της που έχει γιατροπορέψει αδιάθετους, αρρώστους, ανανήψαντες, τεμπέληδες που καμώνονται ότι ασθενούν, πενθούντες και παράφρονες, συλλογιέται: Κοντεύει. Το άλλο της κομμάτι, που θήλασε και φρόντισε και νοιάστηκε και χάιδεψε και τάισε κι έντυσε κι αγκάλιασε και φίλησε αυτό το παιδί, μονολογεί: Δεν μπορεί, αδύνατον, όχι την κόρη μου, σε παρακαλώ.

Μάγκι Ο΄Φάρελ, «ΑΜΝΕΤ», ΨΥΧΟΓΙΟΣ, Φεβρουάριος 2021, Μετάφραση: Αύγουστος Κορτώ, ISBN: 978-618-01-3798-9, σελίδα 258.

Διηνεκές

 

Κακές συνήθειες

Διαβάσματα [096] - Ιλδεφόνσο Φαλκόνες

Η Μαρία είχε πάντα έτοιμο το φαγητό για τον Αρνάου. Του έβγαζε τα παπούτσια. Τον έπλενε και περιποιόταν με προσοχή και τρυφεράδα τις αμυχές και τα τραύματα. Κι επίσης, η Μαρία ήταν πάντα διαθέσιμη στο κρεβάτι. Μέρα τη μέρα, ο Αρνάου ανακάλυπτε ό,τι μπορούσε να επιθυμήσει ένας άντρας: φαγητό, καθαριότητα, υπακοή, προσοχή, αλλά και το κορμί μιας νεαρής και χαριτωμένης γυναίκας. Ναι, Αρνάου. Όχι, Αρνάου. Η Μαρία ποτέ δεν του αντιμιλούσε. Αν ήθελε κερί η Μαρία παρατούσε ό,τι έκανε για να του το δώσει. Αν φαινόταν απόμακρος, εκείνη πήγαινε κοντά του. Όταν ο Αρνάου ανέπνεε, η Μαρία έτρεχε να του φέρει τον αέρα.

Ιλδεφόνσο Φαλκόνες, «Η Παναγιά της Θάλασσας», ΠΑΤΑΚΗΣ, Ενδέκατη Εκτύπωση: Σεπτέμβριος 20196, Μετάφραση: Αγαθή Δημητρούκα, ISBN: 978-960-16-2767-0, Κεφάλαιο 24, σελίδα 296.

Εκ πείρας δια πυρός