Υπάρχει [2]

Υπάρχει το σωστό

Υπάρχει και το ωραίο

Και αυτά δεν πάντα

Ταυτίζονται

Διαβάσματα [162] – Αντρέ Ζιντ

  «Τότε γιατί παραπονιέστε;» ξέσπασαν ο Τανκρέντ και ο Γκασπάρ.

 «Μα ακριβώς για το ότι κανείς δεν παραπονιέται! Η αποδοχή του κακού το επιδεινώνει – το κάνει διαστροφή, κύριοι, επειδή καταλήγουμε να μας αρέσει. Παραπονιέμαι, κύριε, - επειδή δεν κλοτσάμε – επειδή παριστάνουμε ότι φάγαμε ένα υπέροχο δείπνο ενώ έχουμε φάει ένα απλό ραγού, και δείχνουμε απόλυτα ικανοποιημένοι μετά από ένα γεύμα της δεκάρας. Δεν επαναστατούμε. . .»

 

Αντρέ Ζιντ, “Ο Προμηθέας Ελεύθερος δεσμώτης», Καστανιώτης - FAQ, 2010, ISBN: 978-960-03-5074-6, Μετάφραση: Γεωργία Ζακοπούλου, «Τέλματα – Το Συμπόσιο», Σελίδα 58.

Εν κατακλείδι [2]

Κι αν δεν αξιώθηκα

Ν’ αγαπηθώ

Αξιώθηκα

Ν’ αγαπήσω

Αίφνης [5]

Κάθε όμορφη μουσική

Σαν μια με τον

Που αγαπάς

Συνομιλία