Με Τη Μουσική

Τι όμορφο που είναι

Ξαφνικά

Να μην μπορείς

Κακία να κρατήσεις

Σε κανέναν

Αυτογνωσία

Στο δάσος

Των όχι

Και

Των δεν

Τρεμάμενο

Χορταράκι

Κοιτούσα

Που

Έγνεφε

Ίσως

Τι Δεν Είμαι

Ο έξυπνος

Άνθρωπος

Δεν βάζει

Τον εαυτό του

Σε κατάσταση

      Απέλπιδας

      Προσμονής

Περί Ορίων

Του χαρακτήρα

  Αυστηρότερα
     Της ηλικίας

Ποια Η Πν

Αν το βλέμμα

Φυλάκιζε

Ισόβια

Αδυσώπητο Αν

 If loving you is wrong

I don’t want to be right

Μέρα Που Είναι

                   Μαγική

Αυτοσυγκράτησης

Έλλειψη

Εκ Πείρας

Υπερεκτιμημένο
Το Ναι
Του Όχι
Έναντι

Πως Γίνεται

Το να πέφτεις

Στις παγιδούλες

Προοίμιο

Του ότι

Θα πέσεις

Και στις μεγάλες

Αν Όμως

Σκέφτομαι

Πολλά

Πράττω

Ελάχιστα

Δεν υπάρχει

Lingua Franca

Για εσένα

Και εμένα

Κατά αείποτε

Στις 16:07

Σήμερα

Ακόμα μία

Απουσίας σου

Βόμβα

Έσκασε

Όταν Μην

Όταν στραγγαλίζω

Τη συγκίνηση

Που μου

Προκαλείς

Μη ζητάς

Να σου

Χαμογελάσω

Ματιές

Αν μπορούσαμε

Ο ένας του άλλου

Να διαβάσει τα

Βλέμματα

Εγώ θα μάθαινα

Τι σκέφτεσαι

Εσύ τι αισθάνομαι

Διαβάσματα [008] - Γιώργος Κωνσταντίνου

«Σ’ αυτήν τη χώρα είμαστε για γέλια. Όχι γι’ αυτά που κάνουμε αλλά γι’ αυτά που μας κάνουνε και τους κοιτάζουμε αδιάφορα και αδιαμαρτύρητα».

Γιώργος Κωνσταντίνου, «Showtime», IANOS ΕΚΔΟΣΕΙΣ Νοέμβριος 2017, ISBN 978-618-5141-37-0.
«Όμορφος κόσμος, μαγικός, αγγελικά πλασμένος», Σελίδα 105

Πόσες

Τρεις φορές

Στη ζωή μου

Αγάπησα

Δύο ολόκληρες

Και δύο μισές

Διαβάσματα [007] - Ίθαν Χοκ

«Μια ανειλικρινής φωνή και ένα ανειλικρινές μυαλό σπαταλούν χρόνο, και κατ’ επέκταση σπαταλούν τις ζωές μας».

Ίθαν Χοκ, «ΚΩΔΙΚΑΣ ΓΙΑ ΙΠΠΟΤΕΣ», ΠΑΤΑΚΗΣ 2016, ISBN 978-960-16 6862-8, Μετάφραση: Θέμελης Γλυνάτσης, «VII Ειλικρίνεια», Σελίδα 69.

Παρεξήγηση και «Παρεξήγηση»

Παρεξήγηση

Που εδράζεται

Σε επιβολή

Μονόπλευρου

Πολλαπλασιαστικού

Παράγοντα

Θα πρέπει

Να θεωρείται

«Παρεξήγηση»

Για Τούτο Και Καλή Χρονιά!

Παραμονή Πρωτοχρονιάς

Προσκαλώ

Ένα θαύμα

Αυτό

Κωφεύει

Αντιγραφή [Από Το Άλλο]

Το λίγο λίγο

Φτιάχνει

Το πολύ

Και πολλοί,

Επειδή

Φοβούνται

Το πολύ,

Χάνουν
Και το λίγο

Μεσομακροπρόθεσμα

Όποιος

Στο συναίσθημα

Επιτρέπει

Στη λογική

Τη γλώσσα

Να βγάζει

Υποσκάπτει

Την υγεία του

Σκέψεις. . .

Το να

Αυτοπαγιδεύεσαι

Δεν είναι

Το καλύτερο

Το να

Επιμένεις

Είναι

Το χειρότερο

Ως Παροιμία

Την επιθυμία

Αναλύεις

Το χρόνο σου

Χαλάς

Ω Μένανδρε!

«Υπερήφανον πραγμ’ εστίν ωραία γυνή»

Διαβάσματα [006] - Γιωργής Σαραντής

ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΜΙΛΑΤΕ

μην τους μιλάτε

αυτοί μας κλέβουν έρωτα

αυτοί μας κλέβουν τ’ όνειρο

μας κλέβουν καταπράσινες φωνές

κλέβουνε σώμα

αυτοί μας κλέβουν ουρανό

αυτοί κλέβουνε θάλασσα

αυτοί κλέβουν τον ήλιο

πνίχτε τους σ’ ένα πέλαγο σιωπής

μην τους μιλάτε

                          Σαραντής Γιωργής

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΕΩΣ 1930 -1960, ΑΡΗΣ ΔΙΚΤΑΙΟΣ, Φ. ΜΠΑΡΛΑΣ, “ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ”, ΑΘΗΝΑΙ 1961,  Σελίδα 361

(Σε ηλεκτρονικό Μήνυμα) Παραδοχή

Ποτέ δεν έκρυψα

Ότι είμαι,

Ασυγχώρητα, ρομαντικός

Και ταυτοχρόνως,

Ανελέητα, ρεαλιστής!

Βιβλία Σιμά

Δεν θυμάμαι

Ούτε σημείωσα

Πότε γεννήθηκε

Η ανάγκη

Τρία-τρία

Τα βιβλία

Να διαβάζω

Το ένα

Ν’ ανοίγω

Το άλλο

Να κλείνω

Το τρίτο

Σιμά

Για τη

Σειρά του

Διαβάσματα [005] - Τίτος Πατρίκιος

ΕΠΟΥΛΩΣΗ

Τι τα θέλεις

κλείσαν με τον καιρό πολλές πληγές.

Και ποιος να δει πως σέρνονται

Βουβά, κάτω από το δέρμα

Σαν εσωτερικές αράχνες. . .

Τίτος Πατρίκιος, ΠΟΙΗΜΑΤΑ Α' 1943 -1959, ΚΙΧΛΗ, 2017, ISBN 978-618-5004-62-0, ΑΝΤΙΔΙΚΙΕΣ 1955, Σελίδα 275.

Ξηρά Εν Όψει

Και πώς

Απ’ το

Χεράκι

Γίνεται

Την άλλη

Να πιάσεις

Στα του

Εαυτού σου

Να την

Ξεναγήσεις

Διαβάσματα [004] - Javier Marias

“It takes endless work to silence the truth or to tell lies, maintaining them is a titanic task and remembering which are which even more so.”

Javier Marias, “Thus Bad Begins”, HAMISH HAMILTON, 1998, ISBN 978-0-241-97280-9, Μετάφραση: Margaret Jull Costa. Σελίδα 244.

Τι Τι

Η προσμονή
Της πρόσκαιρης
Χαράς
Υπονομεύει
Την επιδίωξη
Της παρατεταμένης

Ώστε

Πράττουμε τι

Με τα που

Αυτονομήθηκαν

Αισθήματά μας

Επέτειος [2]

Πρωί

Έβρεχε

Έτη

Πέντε

Μετά

Ηπίως

Ελπίζων

Ζω

Τι Για Τους

Για τις ζωές

Των άλλων

        Μονάχα

Να νομίζουμε

Μπορούμε