Διαβάσματα [089] - Ιούλιος Βερν

Όσο για τον Δρα Κιστό, ήταν ένας έντιμος γιατρός που, ακολουθώντας το παράδειγμα των συναδέλφων του, θεράπευε τους ασθενείς του από όλες τις ασθένειες εκτός από εκείνη από την οποία πέθαιναν: μια δυσάρεστη συνήθεια, την οποία, δυστυχώς, έχουν αποκτήσει και όλα τα μέλη του ιατρικού επαγγέλματος, σε όποια χώρα και αν εργάζονται.

Ιούλιος Βερν, «Μια φαντασίωση του Δόκτορα Οξ», το ποντίκι εκδόσεις, Νοέμβριος 2005, ISBN: 960-8402-71-9, Μετάφραση: Γιώργος Μπαρουξής, 5 «Όπου ο δήμαρχος και ο σύμβουλος κάνουν μια επίσκεψη στον Δρα Οξ – και όσα συμβαίνουν εκεί», Σελίδα 36.

Με έξι (λέξεις)

Διαβάσματα [088] - Λουίζα Μέυ Άλκοτ

Πολλές γυναίκες του είχαν χαμογελάσει αφήνοντάς τον ψυχρό και αδιάφορο, εντελώς ανυποψίαστο για τη δύναμη που κατέχει και μπορεί να χρησιμοποιεί μια γυναίκα, είτε για την ευτυχία ενός άντρα είτε για τη δυστυχία του. Τώρα, γονατισμένος καθώς ήταν με το απαλό χέρι της γύρω του, τη λεπτή μέση να υποχωρεί στο άγγιγμά του και την κοριτσίστικη καρδιά να πάλλεται στο αφτί του, ένιωσε για πρώτη φορά στη ζωή του την απέραντη μαγεία της θηλυκότητας και κοίταξε τη φλογερή θεατρική ερωμένη του με θαυμασμό.

Λουίζα Μέυ Άλκοτ, «Πίσω από τη μάσκα», το ποντίκι εκδόσεις, Σεπτέμβριος 2006, ISBN: 960-8402-90-5, Μετάφραση: Γιάννης Παπαδάτος, Κεφάλαιο Πέμπτο, «Πώς τα κατάφερε το κορίτσι», Σελίδα 93.

 

Συγκριτικός βαθμός

Ποιους

Διαβάσματα [087] - Επίκτητος

ἂν νῦν ἀμελήσῃς καὶ ῥᾳθυμήσῃς καὶ ἀεὶ προθέσεις ἐκ προθέσεως ποιῇ καὶ ἡμέρας ἄλλας ἐπ’ ἄλλαις ὁρίζῃς, μεθ’ ἃς προσέξεις σεαυτῷ, λήσεις σεαυτὸν οὐ προκόψας, ἀλλ’ ἰδιώτης διατελέσεις καὶ ζῶν καὶ ἀποθνῄσκων.

Αν τώρα αμελήσεις και αδιαφορήσεις, αν διαρκώς παίρνεις αποφάσεις επί αποφάσεων αναβάλλοντας ωστόσο από τη μια μέρα στην άλλη το ξεκίνημα της προσπάθειας, τότε δεν θα κατορθώσεις να βελτιωθείς αλλά – χωρίς να καταλάβεις πώς – θα μείνεις σε όλη σου τη ζωή άνθρωπος άσχετος, ίσαμε να πεθάνεις.

Επίκτητος, «Εγχειρίδιον», στιγμή, Αθήνα, 1997, ISBN: 960-269-127-4, Μετάφραση: Ν. Μ. Σκουτερόπουλος, Κεφάλαιον ΝΑ, εδάφιο 1, Σελίδα 102.

 

 

Με άλλα και αλλά

Μέρα, νύχτα

Ανάκουστα

Διαβάσματα [086] - Ντέλια Όουενς

Όντας εξασκημένη μετά από εκατομμύρια λεπτά μοναξιάς, η Κάια πίστευε πως είχε μάθει πια να είναι μόνη. Μια ζωή κοιτούσε το παλιό τραπέζι της κουζίνας, τα άδεια υπνοδωμάτια, τις ατέλειωτες εκτάσεις της θάλασσας και των χορταριών. Χωρίς κανέναν να μοιραστεί τη χαρά της για το φτερό που βρήκε ή για τη ζωγραφιά που τελείωσε. Απαγγέλλοντας ποιήματα στους γλάρους.

Ντέλια Όουενς, «Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες», ΔΩΜΑ, 2019, ISBN: 978-619-84459-0-1, Μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, «54. Αντιστρόφως», Σελίδα 435.

Ο Βίος Ενίοτε

Σχέσεις [7]

Διαβάσματα [085] - Κοσμάς Πολίτης

Σήμερα, δεν είναι το πεύκο μόνο που γέρνει για φιλί. Η θάλασσα λυσσασμένη από ερωτικό πόθο, του στέλνει τα φιλιά της κορφή κορφή πάνω στα κύματα, το τελευταίο θέριεψε, χιμάει κατά το βράχο και φτάνει ως το πεύκο που σειέται λιγωμένο. Πότε του γλείφει τα πόδια με λαχτάρα, πότε του αγκαλιάζει το κορμί, πότε φιλάει τα πράσινα γυαλιστερά μαλλιά του. Καθώς ορμάει, μουγκρίζει από το πάθος, έπειτα πάνω στο φιλί την πιάνει το παράπονο και φεύγει πάλι πίσω ψιθυρίζοντας γλυκόλογα υποταγής κι αγάπης. Πόσες ψαρόβαρκες, πόσοι ψαράδες θα πληρώσουνε με τη ζωή τους την ερωτική μανία. . .

Κοσμάς Πολίτης, «ΛΕΜΟΝΟΔΑΣΟΣ», ύψιλον/βιβλία, Αθήνα, 1990, σελίδα 88.

Μία στην καθαρεύουσα

Όσο, Τόσο [2]

Διαβάσματα [084] - Roderick Beaton

Αν ο Στάλιν διέταζε τα στρατεύματά του να προωθηθούν νοτιότερα και να μπουν στην Ελλάδα, ο κόσμος θα τα υποδεχόταν τουλάχιστον εξίσου θερμά όσο τα είχαν υποδεχτεί χώρες που μόλις μερικά χρόνια νωρίτερα είχαν προσχωρήσει στον Άξονα. Αντιθέτως ως μέρος της εμβρυϊκής «συμφωνίας των ποσοστών», ο Τσόρτσιλ απαίτησε την απόσυρση όλων των βουλγαρικών στρατευμάτων που ήταν ακόμη στην Ελλάδα. Ο Στάλιν διέταξε αμέσως την αποχώρησή τους. Είναι ένα γεγονός που λίγοι το θυμούνται, όμως έτσι τελείωσε τον Οκτώβριο του 1944 η μισητή βουλγαρική κατοχή της ανατολικής Μακεδονίας και της δυτικής Θράκης. 

Roderick Beaton, «ΕΛΛΑΔΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ», ΠΑΤΑΚΗΣ, Ιούλιος 2020, ISBN: 978-960-16-8237-2, Μετάφραση: Μενέλαος Αστερίου, «ΚΑΤΑΡΕΥΣΗ (1940-1949)», σελίδα 377.

Συνέπειες

Σάρκα