Σχέσεις [23]

Σιγά να μην ό,τι

Απ’ το μυαλό μας

Περνά

Πράττουμε

Καὶ τί δεῖ περὶ ἐνυπνίων φάσκειν;

Στα εμά

Παρούσα

Στα σα

Απών

Παστώ

Δεν έχω τόπο

Να σταθώ

Να πω

Τελικά

Μάλλον δεν

Σωστή μία

Του εαυτού μου

Εικόνα είχα

Διαβάσματα [163] – Ιούλιος Βερν

«Όχι Νεντ. Κανένας δεν το γνωρίζει. Απλώς το υποθέτουν. Κι αυτός είναι ο συλλογισμός στον οποίο βασίζονται. Πριν από τετρακόσια χρόνια, όταν οι ψαράδες κυνήγησαν για πρώτη φορά φάλαινες, τα ζώα αυτά είχαν μεγαλύτερο μέγεθος από αυτό στο οποίο φτάνουν σήμερα. Υποθέτουν, λοιπόν, αρκετά εύλογα, πως το μικρότερο μέγεθος των σημερινών φαλαινών οφείλεται στο γεγονός πως δεν έχουν προλάβει να φτάσουν στην πλήρη ανάπτυξή τους. Αυτό έκανε τον Μπιφόν να υποστηρίξει πως τούτα τα κήτη θα μπορούσαν και θα πρέπει να ζουν χίλια χρόνια. Το καταλαβαίνετε;»

 

Ιούλιος Βερν, «20.000 ΛΕΥΓΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ», ΨΥΧΟΓΙΟΣ – ΤΑ ΚΛΑΣΙΚΑ, Μάρτιος 2021, ISBN: 978-618-01-3592-3, Μετάφραση: Αριάδνη Μοσχονά, Επίμετρο: Ρέι Μπράντμπερι, «ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ, 12. Φυσητήρες και φάλαινες», Σελίδα 405.

Υπάρχει [3]

Ευτυχώς ή δυστυχώς

Και για λόγους πολλούς

Το τελεσίδικο υπάρχει.

Σχέσεις [22]

Υπάρχουν κάποιες στις οποίες

Εγωισμός και αξιοπρέπεια

Σε ωθούν να υψώσεις ένα τείχος

 

Μόνο που

 

Στην έξω του πλευρά

Αφήνεις ένα λεβιεδάκι

Για να ο άλλος μπορεί

Να το εξαφανίσει

Προτροπή [Έκτη]

Ας μην

Όσο μπορούμε

Αποχυμώνουμε

Τις λέξεις