Σε Τόπο Μακρινό

Μου αρέσει που σε σκέφτομαι σε τόπο μακρινό και σε προσμένω.

Γεγονός

Δεν ξυπνώ. Αναδύομαι!

Μετά

Πες μου πώς γίνεται και μετά από κάθε συνομιλία μας έχω την αίσθηση ότι έχασα ακόμα μια ευκαιρία;

Χριστούγεννα

Μου λείπεις.

Το Χειροτερο

Το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί, το πρωί, είναι το να απουσιάζεις. . .

Πέμπτο “Σήμερα” αλλά· Πώς Αλλιώς;

Πανέμορφη στις αποχρώσεις του μοβ. Η ομορφιά Σου με πληγώνει.

Ο τλήμων εγώ. . .

Εν Κατακλείδι

Άλλος δρόμος· ίδιο συμπέρασμα: Δεν.

Μία Ακόμα

Σου έδωσα ακόμα μία δυνατότητα να με γνωρίσεις. Την πέταξες. Εγώ σε ανέβασα. Εγώ θα σε κατεβάσω.

Μέρα Που Είναι

Ιδέες έχω πολλές. Περιθώρια λίγα.

Και

Και να θέλω να σε αγαπήσω δε μ' αφήνεις. . .

Τι Είναι

Ένιωσα
Είπα
Έγραψα
Έστειλα
Διάβασες
Λοιπόν;
Είναι κρίμα. . .

“Τώρα Π’ Αλλάξαν Οι Καιροί. . .”

Μικρή παρηγοριά ένας μαρκαδόρος απ’ τα χέρια Σου.

Πόσα;

Πόσα αναπάντητα e-mail και πόσα αναπάντητα SMS μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος;

Σχέσεις

Ελαστικές. Τόσο που, όσο απομακρύνεσαι τόσο σε έλκουν. Μέχρι το όριο θραύσης.

Μαρτύριο

Να βρίσκονται μπροστά σου και να μη μπορείς ν’ απλώσεις τα κουλά σου και να πάρεις.

Διακοπές

Ότι τον παρηγορούσε στην απουσία των διακοπών της ήταν το ότι, όταν επέστρεφε, είχε μια καλή δικαιολογία για να την αγκαλιάσει.

Δυο Φιάλες Δώρο

Έκτοτε, την Erdinger, την πίνω στην υγειά Σας!

Κακιώματα

Σήμερα, από το πρωί, προσποιούμαι ότι δεν υπάρχεις. Εσύ;

Κυριακή

Είπα το όνομά σου στη θάλασσα. Το πήρε το κύμα. Το πήγε παντού.

Ενδυμασία

Ολόσωμο 
Και κίτρινο 
Το φόρεμα σου.
Ποιος είπε 
Ότι μόνο 
Κόκκινες 
Είναι οι φλόγες;

Σήμερα (Ακόμη Μια Φορά)

Πανέμορφη. Άκρως επιθυμητή. Το φόρεμα σε κολάκευε ή το αντίθετο; Σε φωτογράφισα, εν αγνοία σου. Με βασανίζεις.

Αίσθηση

Η απόσταση των κέντρων των κόσμων μας είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μηκών των ακτινών εντός των οποίων μας επιτρέπεται να κινηθούμε.

Πρέπει

Πώς να γράψω αυτά που δεν πρέπει με λέξεις που πρέπει;

Εν Ενυπνίω

- Πότε θα με πεις Ν.
- Όταν σας φιλήσω στο στόμα!

Διακοπές

Πέντε, εργάσιμες, ημέρες δίχως Σου. Ακολουθούν πέντε και πέντε και πέντε. Μια μικρή κόλαση. Να περνάς καλά!

Πώς

Συζητούσαμε. “Μα αγάπη μου. . .” ξεκίνησα μια πρόταση. Πώς το ξεστόμισα; Εγώ που ποτέ δε χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις! Είχε γίνει! Δεν αντέδρασες. Το σημείωσες; Όχι; Ο Θεός γνωρίζει. Μπήκα σε σκέψεις. . .

Πολλάκις

“Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον” μου λες συχνά. Δεν έχω ακόμη τολμήσει να ξεστομίσω: “Δεν είναι ενδιαφέρον! . . .”

Χωρισμός

Εννιά μεγάλες μέρες ανάμεσά μας. Θα περάσουν!

Διαπίστωση

Τα άνθη μαραίνονται, τα στήθη ομοίως!

Ένα Αν [Τρίτο]

Αν ανταμώναμε θα μιλούσαμε, θα γελούσαμε και αυτό θα ήταν όλο. Δεν ανταμώσαμε, δε μιλήσαμε, δε γελάσαμε και αυτό είναι όλο.

Περί Πόθου

Να επιθυμώ μετρίως, δύναμαι. Να ποθώ μετρίως, αδυνατώ!

Κάθε Φορά

Κάθε φορά που σε αγκαλιάζω, για ευχές ή συλλυπητήρια, μια μικρή ανάσταση. . .

Λεπτές Καταστάσεις

Τι πράττεις όταν ο άλλος σου στείλει τα ποιήματά του πακέτο; Τα διαβάζεις και σχολιάζεις, σφυρίζεις αδιάφορα, τι; Θα δείξει. . .

Αίφνης

Ένα σου, απογευματινό και απρόσμενο, τηλεφώνημα αρκεί για να αισθανθώ χαρούμενος για μέρες. . .

Ροζ

Ένα ροζ, αμάνικο, μπουφανάκι δεν ήταν. Μετά ήταν. Ήρθες!

Μυστήριες Αριθμητικές

Όταν σε σκέπτομαι δεν κερδίζω τίποτα
Όταν δεν σε σκέπτομαι χάνω πολλά. . .

Τι Δε Λες

Γεια σου! Μ’ αρέσεις πολύ! Ήρθα να σε δω, να χαρώ και να συνεχίσω.

Γενέθλια [2]

Το θυμήθηκες μια μέρα μετά! Ήρθες. Σε αγκάλιασα. Φιληθήκαμε. Ήμουν ευτυχής!

Γενέθλια

Δε μου κάνει εντύπωση που τα ξέχασες αλλά θα με έστελνες στον παράδεισο αν τα θυμόσουν. . .

Στουρνάρη

Πόσο φτωχή η Στουρνάρη δίχως «Παπασωτηρίου» και «Πλαίσιο». . .

Εσχάτως

"Διαβάζω" τα μάτια σου και συγκινούμαι. . .

Απόμακρη

Είπαμε αρκετά τις τελευταίες μέρες. Σήμερα σε αισθάνομαι απόμακρη. Δεν έχω τη διάθεση να κάνω το παραμικρό. . .

Απουσία

Λείπεις. Λυπάμαι.

Δευτέρα

Άργησες, μα ήλθες. Με της Παρασκευής τα ενδύματα και την ομορφιά∙ ίσα που πρόλαβα να φυλακίσω την εικόνα σου στο μυαλό μου.

Γιατί Είμαι Ευτυχής

Σήμερα έκλεψα μια υπέροχη εικόνα σου. Με κοιτάζεις και γελάς.

Απλά

Δεκαπέντε λεπτά ευτυχίας βαδίζοντας δίπλα Σου.

Γιορτές

Γιορτές. Βόλτα. Προθήκες καταστημάτων. Το κινητό με καίει. Θέλω να σου στείλω “Σε σκέφτομαι”. Είναι αδύνατο. Σεβάστηκα το Status Quo. Αδίκησα τα αισθήματά μου.

Μήνυμα

Το μήνυμα που περίμενα, όσο τυπικό το περίμενα, το έλαβα στις 13:00 ακριβώς. Χρόνια Σου πολλά γλυκιά μου!

Στίγμα

“Δε νομίζω να έδωσα τέτοιο στίγμα” του είπε όταν της χάρισε ένα πρωτοχρονιάτικο μικροδωράκι. “Ας το αφήσουμε αυτό, είναι μεγάλη ιστορία. Κανένας δε γνωρίζει τι στίγμα δίνει” της απάντησε και την αγάπησε λίγο ακόμα. . .

Λυσιμελής Πόθος

“Λυσιμελής Πόθος’’: Αυτή τη συλλογή του Τίτου Πατρίκιου ήθελε να της τη χαρίσει. Αλλά πώς; Ήταν δεμένα τα χέρια του, κόμπος η καρδιά του.

Κάθε Πρωί

Από τη μισάνοιχτη πόρτα του γραφείου της φαίνεται ο καλόγηρος. Ένα πανωφόρι δηλώνει την παρουσία της.

Εξ' Αμφοτέρων

Μια στη ζέστη και μια στο κρύο. Τι κρύβεται; Τίποτα! Γιατί δεν το δέχομαι;

Προτιμήσεις

Δεν απάντησε στο τηλεφώνημα της. Ήθελε ένα μήνυμά της ή, πολύ περισσότερο, ένα ηχητικό μήνυμά της στον τηλεφωνητή του για να κρατήσει τη φωνή της για πάντα.

Γιορτή [Και Πάλι]

Ονειρευότανε μια αγκαλιά. Αυτή τη φορά: To πέτυχε!

Γεγονότα

Του έκλεβε ματιές. Έκλεψε την εικόνα της.

Αγάπη Είναι

Αγάπη είναι να θέλεις να της αγοράσεις ένα πιροσκί με μοτσαρέλα και ντομάτα. . .

Για Τα Μάτια Της Μόνο

Έκρυψε το όνομά της ανάμεσα σε είκοσι παραλήπτες και έστειλε το μήνυμα που ήταν για τα μάτια της μόνο.

Απορία

Πώς γίνεται κάθε μέρα να είσαι και πιο όμορφη;

Στερνή Μου Γνώση

Ότι έχεις να της πεις την Παρασκευή πες της το την Παρασκευή. Τη Δευτέρα ίσως και να λείπει. . .

Κακιούλες

"Δεν έχει νόημα", σκέφτηκε, και διέγραψε τα πέντε τραγούδια που είχε εναποθέσει στο φάκελό της.

Διαπίστωση

Μπροστά από την ωραία κόμη δε βρίσκεται πάντοτε μια ωραία γυναίκα.

Εικόνα

Ροζ, αμάνικο, μπουφανάκι. Πλούσια κόμη. Ροζ τσιμπιδάκι. Την ήθελε.

Με Τα Μάτια

Σε μια ματιά της διάβασε το χαμόγελο.

[Στο] Γραφείο

-->[Και] Σήμερα, μια κούκλα στα καφέ.

Γιορτή

Ονειρευότανε μια αγκαλιά, αρκέστηκε σε μια χειραψία.

Ανακοίνωση

Στη Δήμητρα, που γιορτάζει αύριο, χαρίστε ένα σετ σέξι εσώρουχα. [Hondos Center]. Λες;

Αντιστοιχίες

Μισού λεπτού συνομιλία. Μιας μέρας ανάσα.

Συνάντηση

Τι θεατρίνος, Θεέ μου!

Όχι Στα Γύφτικα

Ακόμα και το να καλημερίσει ο ένας τον άλλο έχει δυσκολέψει. Δήλον. Κάτι τρέχει!

Σταυρόλεξο

ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ: . . . 9. Ασφαλίζει κληρικούς – Άκρη γυναικείου αδένα (sic)

Οκτώ Ώρες

Τους χώριζε ένα δάπεδο, τους ένωνε ένα κλιμακοστάσιο. Η ματιά του δεν σταμάτησε στο πρόσωπό της.

Ακόμα Και Αν

Ακόμη κι αν γίνει το θαύμα και διαβάσεις αυτές τις γραμμές πάλι δε θα καταλάβεις ότι για σένα μιλώ. Πληρώνουμε, αλλά έχουμε την ησυχία μας. Είναι κρίμα.

Το Ελάχιστο Μέγα

Συναντήθηκαν. Στάθηκαν ο ένας δίπλα στον άλλο. Οι ώμοι τους άγγιξαν. Συνομίλησαν, έτσι, για ένα λεπτό. Χωριστήκαν. Όλη τη μέρα τον ζέσταινε το άγγιγμα αυτό.

Διάλογος

“Πόσο έχουν αυτά;”
“Αναλόγως”

Ωραιότατα!

Σήμερα

Αν ήξερες! Αν ήξερες! Πόσο όμορφη είσαι σήμερα στα μάτια μου! Τόσο, που να μου φέρνεις δάκρυα!

Σε Τρίτο Πρόσωπο [Β΄]

Ξύπνησε πάλι με τη γεύση της. Ονειρεμένα όνειρα. Δεν της έστειλε μήνυμα. Δεν πικράθηκε.

MERLIN

Το καφέ “MERLIN”, επί της οδού Κάνιγγος, έκλεισε. Οι αναμνήσεις μένουν.

Έτοιμος

Λευκό χαρτί είμαι. Γράψε.

Σε Τρίτο Πρόσωπο

Την ονειρεύτηκε. Της έστειλε μήνυμα. Δεν πήρε απάντηση. Πικράθηκε.

Πως εξηγείται

Μπήκε στο Metro με τη δωρεάν εφημερίδα. Κάθισε. Την ξεφύλλισε. Όταν τελείωσε την έβαλε πίσω από τον κώλο της. Στην επόμενη στάση κατέβηκε σαν κυρία. Το φύλλο έμεινε τσαλακωμένο και ορφανό. . .

Πέσε Πίττα!

“Πέσε πίττα να σε φάω!”, είπε. Δεν έπεσε· έμεινε νηστικός.

Εικόνα

Υψηλή, καλοφτιαγμένη. Άσπρη, κοντή, φούστα, μπλε μπλούζα, πλούσιο στήθος. Βγήκε από το αυτοκίνητο. Οι ηλιοκαμένοι της μηροί σπάθισαν τη στιγμή.

Τρελός!

Ήταν τρελός! “Είναι γνωστό ότι σας έχω αδυναμία!” της είπε. Κι εκείνη, ούτε καν χαμήλωσε το βλέμμα. Απόμεινε ν’ αναρωτιέται αν θα θέριζε ποτέ όσα είχε σπείρει. . .

Μην

Μην αφήνεις τα μεγάλα να κατασπαράξουν τα μικρά.

Αυτολεξεί

"Και την πλακώνω στις φάπες, να πούμε, και τελείωσε" είπε ο μάγκας, που καθότανε σταυροπόδι, και . . . τελείωσε.

Metro

Για πέντε, έξη, μέτρα ο βηματισμός του συντονίστηκε με τον ανασασμό των βυζιών της. Ήταν μαγεία!

Διαπίστωση

Καθισμένη έμοιαζε Θεά. Όταν σηκώθηκε αποκαλύφθηκε ότι επρόκειτο για μια κοινή θνητή.

Πρωινιάτικα

Κάθισε στο κάθισμα μπροστά μου. Με πήρε η μπόχα. Τσιγαρίλα μέχρι αηδίας. Τον σιχτίρντισα, έπιασα τη μύτη μου και άλλαξα κάθισμα ευθύς.

Ένας καθηγητής Σκέτος και Στεγνός

Ο κ. καθηγητής τσίμπησε πάλι αξίωμα. Ατυχώς, και πέραν της όποιας αξίας του σε επιστημονικό επίπεδο, παραμένει άξεστος, απαξιωτικός, ακοινώνητος και, τελικώς, αντιπαθέστατος και όχι και τόσο κύριος. . .

Μη

Μη λογαριάζεις αυτά που σου δίνουν μόνο, υπολόγισε κι αυτά που σου παίρνουν.

Δυο

Δυο μαρκαδόροι πρεσβευτές. Μικρά δωράκια που δείχνουν την τάση. Γιατί όλα τα μεγάλα μπορούν να ξεκινήσουν από τα μικρά. . .

Ανέβηκα

Ήρθα και σε βρήκα. Μιλήσαμε, χαμογελάσαμε. Θέλω να σε φωτογραφίσω. Στο ζήτησα και μου το αρνήθηκες. Σε φυλακίζω στη μνήμη, περιμένω το θαύμα.

Κάποια Πρωινά

Γκρίζο, μακρύ, μαλλί. Χωρίστρα στη μέση, στιλ “Χριστός”. Λεπτοκαμωμένος, με ένα σακίδιο στην πλάτη. Πάντοτε ανοίγει και διαβάζει ένα βιβλίο. Σήμερα, 06:30 το πρωί, με μαύρα γυαλιά ηλίου. Ο “Άγιος Ονούφριος”!

ΚΙΤΡΙΝΟ

Κίτρινο μπλουζάκι. Ντεκολτέ, δίχως σουτιέν. Σπασμένο πρόσωπο. Ο αριστερός οφθαλμός, ελαφρώς, του δεξιού μεγαλύτερος. Στο απέναντι κάθισμα. Αισθάνθηκα άβολα.

Κανένας

Μοιάζει να είμαι ο μόνος που επισκέπτεται αυτό το ημερολόγιο. Δε πειράζει. Καλή καρδιά και Καλό Σαββατοκύριακο!

Τις Τελευταίες Ημέρες

Ροκανίζω αριθμούς, ροκανίζω τη ζωή μου.

Κάθε Μέρα

"Κάθε μέρα θα γράφω μια φράση" σκέφτηκα. Είναι δύσκολο τελικά. Θα προσπαθήσω. . .

x2

Χαρά διπλή για όποιον δίχως να ζητήσει λαμβάνει.

Ξυρισμένος στο Metro

Ξυρισμένο κεφάλι, μαύρο, αθλητικό, φανελάκι, σκούρο μπλε παντελόνι φόρμας, χρυσή καδένα, μπανάνα σταυρωτά στο στήθος. Νεαρός. Ένα mp3 player κρεμασμένο στο λαιμό του. Στο απέναντι κάθισμα. Μου ζάλισε τα α. με τα σκουπίδια που έβγαιναν από των αυτούκλων του τα ακουστικά.

Εικόνα

Σταυροπόδι. Κοντό παντελόνι. Δικτυωτό καλτσόν. Νευρική κίνηση του αριστερού ποδιού. Στην άκρη του ένα παπούτσι με χρυσαφί φιόγκο.