Πρωί

Βεράντα

Τα ονόματά τους

Ένα μπουκέτο

Τις συλλογίστηκα

Πως ο χρόνος κυλά

Κάθε στιγμή

Για τη επόμενη

Έλκων

Μαγνήτης

Άριστος Τρόπος

 

67

Είναι η

Μέρα σου

Σήμερα

Και η

Δική μου

Ως συνήθως

Όχι

Διαβάσματα [193] - Σώτη Τριανταφύλλου

Αναρωτιόταν αν είχε πάει ως το Χάρτφορντ του Κοννέτικατ μόνο και μόνο για να λάβει αυτό το γράμμα από την Άλισον. Κι όμως, τώρα δεν ένιωθε τίποτα. Ή μάλλον ένιωθε σαν εκείνον τον Κινέζο πρίγκιπα που αφού έκανε πρόταση γάμου στην αγαπημένη του εκείνη του ζήτησε να περιμένει εκατό μέρες∙ ο πρίγκιπας περίμενε∙  κάθε μέρα καθόταν σ’ ένα σκαμνί κάτω από το παράθυρο της και περίμενε. Την ενενηκοστή ένατη μέρα πήρε το σκαμνί του κι έφυγε.

 

Σώτη Τριανταφύλλου, «Κινέζικα Κουτιά Τέσσερις Εποχές του Ντετέκτιβ Μαλόουν», Πατάκης, 2001, ISBN: 978-960-16-2138-8, «Χειμώνας», Σελίδα 249.

Περί Έρωτος (1980)

«Οι γελοίοι κοινωνικοί περιορισμοί και της ανατροφής μας η στεγνότητα. Ο βαθύτερος εαυτός μας που, πάντα, ζημιώνει.»

Πριν είκοσι πέντε έτη. Ακριβώς!

"Τι θέλεις, λοιπόν, για τη ζωή μου να μάθεις;"

Κι ας λαμπυρίζει

Ένας

Άμμου

Κόκκος

Το πρόσωπό σου

Διαβάσματα [192] – Χρήστος Κ. Ζαμπούνης

• «Είμαστε τέσσερις μέρες χωρίς ίντερνετ και ζούμε τραγικές καταστάσεις η μητέρα μου άρχισε να σιδερώνει, εγώ διαβάζω και ο πατέρας μου βάφει το σπίτι».

 

Χρήστος Κ. Ζαμπούνης, «Το διαδικτυακό Savoir Vivre», ΦΕΡΕΝΙΚΗ, 2022,  ISBN: 978-960-9513-81-4,  Είπαν 12, Σελίδα 181.

Αλλού κι αλλιώς

Μ' εσένα

Αλλού

Κι αλλιώς

Θα ήθελα

Να είμαι

Διαβάσματα [191] - Ναμπόκοφ

Πέντε πόντους πιο ψηλή. Γυαλιά με ροζ σκελετό. Αλλιώτικο χτένισμα, όλα μαζεμένα πάνω σε κότσο, αλλιώτικα αυτιά. Απλούστατο! Το δευτερόλεπτο, η στιγμή, ο θάνατος αυτός που ονειρευόμουν τρία χρόνια τώρα, ήταν απλό σαν ένα κομμάτι ξερό ξύλο που πέφτει στο πάτωμα. Ήταν πασιφανώς και θηριωδώς έγκυος. Το κεφάλι της μου φάνηκε μικρότερο (στην πραγματικότητα είχαν περάσει μόλις δύο δευτερόλεπτα, μα επιτρέψτε μου να τους προσδώσω όσο περισσότερη διάρκεια μπορεί ν’ αντέξει το ξερό ξύλο πριν γίνει κομμάτια) και τα φακιδιασμένα μαγουλάκια ήταν ισχνά, κι οι γυμνές γάμπες και τα μπράτσα της είχαν χάσει όλο τους το μαύρισμα, αφήνοντας να φανούν μικρές λεπτές τριχούλες. Φόραγε ένα αμάνικο καφέ βαμβακερό φουστάνι και φαρδιές παντόφλες από τσόχα. 

Βλάντιμιρ Ναμπόκοφ, «Λολίτα», ΤΟ ΒΗΜΑ βιβλιοθήκη, 2007, Μετάφραση: Αύγουστος Κορτώ, ISBN: 978-88-6239-022-4, Μέρος Δεύτερο, 29, Σελίδα 292.

Πως μπορείς

Μπορείς να το κάνεις
Έτσι
Ή μπορείς να το κάνεις
Αλλιώς
Αλλά δεν μπορείς
Να το κάνεις
Και έτσι
Και αλλιώς

Οι Άθλιοι

Ο μέγας Ουγκό
Δεν βαρέθηκε
Δεν δίστασε
Να γράψει

Μικρή παρηγοριά

Μικρή παρηγοριά
Να γνωρίζεις πως
Κάτι κάπως
Το λένε
Κι ας μη γνωρίζεις
Πως ακριβώς το λένε

Επαναπροσέγγιση

Για χίλια μέτρα
Ας ο ένας στον άλλο
Δίπλα
Βαδίσουμε
Δίχως
Ν’ ανταλλάξουμε
Μήτε μια λέξη

Διαβάσματα [190] – Ζοζέ Σαραμάγκου

  Η μοναξιά, κ. Ζοζέ, δήλωσε με επισημότητα ο ληξίαρχος, δεν υπήρξε ποτέ καλή συντροφιά, οι μεγάλες λύπες, οι μεγάλοι πειρασμοί και τα μεγάλα σφάλματα προκύπτουν σχεδόν πάντα όταν είμαστε μόνοι στη ζωή, χωρίς ένα συνετό φίλο να του ζητήσουμε συμβουλή όταν μας απασχολεί κάτι περισσότερο από το καθημερινό και το συνηθισμένο, Εγώ λυπημένος, με την κυριολεκτική σημασία, κύριε, δεν νομίζω ότι είμαι, απάντησε ο κ. Ζοζέ, ίσως η φύση μου να είναι κάπως μελαγχολική, αυτό όμως δεν είναι μειονέκτημα, κι όσο για τους πειρασμούς, εντάξει, θα πρέπει να πω πως ούτε η ηλικία ούτε η θέση μου κλίνουν προς αυτούς, θέλω να πω ούτε εγώ τους κυνηγώ ούτε αυτοί κυνηγούν εμένα, Και τα λάθη, κύριε, Αναφέρεστε στα υπηρεσιακά λάθη, κύριε. Αναφέρομαι στα λάθη γενικότερα, τα λάθη της υπηρεσίας αργά ή γρήγορα  η υπηρεσία τα κάνει η υπηρεσία τα διορθώνει, Δεν έκανα ποτέ κακό σε κανέναν, τουλάχιστον ενσυνείδητα, αυτό μπορώ μόνο να πω, Και λάθη ενάντια στον εαυτό σας, Θα πρέπει να έχω κάνει πολλά, ίσως για αυτό να είμαι μόνος, Για να κάνετε και άλλα λάθη, Μόνο αυτά της μοναξιάς, κύριε.

Ζοζέ Σαραμάγκου, “Όλα Τα Ονόματα”, ΤΟ ΒΗΜΑ βιβλιοθήκη, 1998, Μετάφραση: Αθηνά Ψυλλιά, ISBN: 978-88-6239-012-5, Σελίδα 136.

Καρμπόν

Και πώς

Να βγάλεις

Το καρμπόν

Ανάμεσα

Στο σήμερα

Και το αύριο

Βούρκος

Η πολιτική,
Αναξιοπρεπής,
Αναξιόπιστη και
Εκχυδαϊσμένη,
Δεν αφήνει
Χώρο στη χαρά

Ψηφιακό Περιβάλλον

Η εφαρμογή που

Λειτουργεί σήμερα

Δεν είναι καθόλου

Σίγουρο

Πως θα λειτουργεί

Και αύριο

Ανταλλακτήριο

Παρακαλώ
Μου κάνετε
Ένα πεντάλεπτο
Στιγμές

Πιάνο

Στιγμές στιγμές

Θα ήθελα

Ένα πιάνο

Στο σαλόνι μου

Να πατάω

Τα μαύρα

Τα άσπρα

Και τα πεντάλ

Διαβάσματα [189] – Erri De Luca

  Με στεναχωρούσε η κουτοπονηριά των άλλων, η εξαπάτηση του διπλανού τους, που περνούσε ατιμώρητη μόνο και μόνο γιατί ο επικεφαλής της βάρδιας την ανεχόταν από προσωπική επιλογή. Ταλαιπωρήθηκα από θυμούς, αγανάκτησα με κάποιους εργάτες. Παντού, οι αδυναμίες τους δεν είχαν πατρίδα. Όμως έτυχε και να με καλέσουν στο σπίτι τους κάποιοι, που μπροστά τους θα ήθελα να φορούσα ένα μπερέ για να μπορώ να τον βγάλω με σεβασμό. Όταν ένας από αυτούς σου ανοίγει την πόρτα του σπιτιού του και σε συστήνεις στη γυναίκα του και στα παιδιά του τότε νιώθεις πως αυτός ο άνθρωπος σε τιμά με κάποιον τρόπο που εσύ δεν θα μπορέσεις ν’ ανταποδώσεις.

Erri De Luca, “Aceto Arcobaleno, Οι Λέξεις Μου”,  «κέλευθος», 2021, Μετάφραση: Άννα Παπασταύρου, ISBN: 978-618-5542-03-0, Σελίδα 45.

Μήπως, λέω

Μήπως ό,τι
Ονειρευόμαστε
Δεν είναι παρά
Λησμονημένη
Πραγματικότητα

Δώρον άδωρον

Με τις φούχτες
Μου χάρισες
Θλίψη

Άλμα

Τρέξε τον καιρό
Εκατό χρόνια
Μπροστά
Συλλογίσου
Τι θα ’χει
Απομείνει

Απροσδόκητα

Μια Παρασκευή
Του μήνα
Είκοσι μία
Η σκέψη:
«Μ’ έχει τραυματίσει!»

Αν Με Ρωτάς

Γιατί
Η εικόνα σου
Με παραπέμπει

Διαβάσματα [188] – Γουόλτερ Σκοτ

«Δεν συγκρίνω τα κακά. Φέρσου σαν άντρας, φέρσου σαν χριστιανός! Αν πραγματικά είναι το έλεος μέρος της θρησκείας σου, κάτι που μάλλον λες παρά κάνεις, σώσε με από αυτόν τον φρικτό θάνατο χωρίς να ζητάς ανταμοιβή που να μετατρέπει τη μεγαλοψυχία σου σε κοινό παζάρι», είπε η Ρεβέκκα φοβούμενη να προκαλέσει τον παθιασμένο ιππότη, αλλά αποφασισμένη συνάμα να μην υποκύψει στο πάθος του.

Γουόλτερ Σκοτ, «Ιβανόης», «Σμυρνιωτάκης Κλασικά», 2021, Μετάφραση: Μαρία Καρβέλα – Σμυρνιωτάκη, ISBN: 978-960-634-102-1, Κεφάλαιο 39, Σελίδα 406.

Ναι Τέσσερα και Όχι Ένα

Υγιέστερος;
Ναι
Νεότερος;
Ναι
Ομορφότερος;
Ναι
Πλουσιότερος;
Ναι
Άλλος;
Όχι!

Πώς Να Διάγεις

Του απέναντι
Το αλλιώς
Παραδεχόμενος

Κάθε που

Κάθε που αισθάνομαι
Να μου ροκανίζουν
Τον χρόνο
Θυμώνω!

Bits και Bytes

Η ζωή μας
Πλέον
Μια μάχη
Με bits
Και bytes

Το Λιοντάρι

Αίφνης σκέφτηκα:
«Πως θα ήταν ν’ αντίκριζα
Ζωντανό ένα λιοντάρι
Στην τραπεζαρία μου;»

Διαβάσματα [187] – Oguz Atay

  Οι κλητήρες σαρώνουν τον άνθρωπο. Δεν θα απλώσεις χέρι σε κανένα απολύτως έγγραφο: είναι η πρώτη από τις δέκα εντολές. Δεν θα ξεκινήσεις να μιλάς νωρίς, δεν θα εκφέρεις καμία γνώμη, θα δείχνεις σαν κάποιος που δεν ξέρει τίποτα, δεν θα είσαι ντυμένος περίεργα. Δεν θα ακουμπάς τα χέρια πάνω στο γραφείο, θα τους κάνεις να σε λυπηθούν υπό τον όρο να μην τους προκαλέσεις να σε ξεφορτωθούν, θα χαμογελάς, θα περιμένεις . . .  και ποτέ, ποτέ, δεν θα ελπίζεις.

Oguz Atay, «Αποσυνάγωγοι», Gutenberg, 2022,  Μετάφραση: Νίκη Σταυρίδη, Δημήτρης Μαύρος, ISBN: 978-960-01-2397-5  Κεφάλαιο 9, Σελίδα 382.

Μνήμη

Μια άπειρη μνήμης

Χωρητικότητα

Δεν θα μόνο καλό

Έκανε

Σπάνια

Ω! Πόσο σπάνια
Στον απέναντι
Χαρίζουμε
Χρόνο καθαρό

Ναι Όχι

Σε μιαν άλλη ζωή
Ίσως εσύ να λες το
Ναι
Κι εγώ να λέω
Όχι

70

Μην για να

Αναθεωρήσεις

Στην παγίδα

Μια καλής

Δικαιολογίας

Πέφτεις

Διαβάσματα [186] – Honoré de Balzac

Αν και ο κοινός νους δεν δέχεται την αιφνίδια αλλαγή των αισθημάτων, είναι βέβαιο ότι δύο αγαπημένοι χωρίζουν γρηγορότερα απ’ ό,τι συνδέονται. Μέσα στην μαντάμ Ντε Μπαρζετόν και στον Λυσιέν παρασκευαζόταν ένα ξεμάγεμα που αιτία του ήταν το Παρίσι.  

Honoré de Balzac, «ΧΑΜΕΝΕΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ», ΕΞΑΝΤΑΣ, 1993, ISBN: 978-960-256-110-2, Μετάφραση: Μπάμπης Λυκούδης, «Μέρος Δεύτερο – Ένας Μέγας Ανήρ Στο Παρίσι», Σελίδα 193.

Όσο, Τόσο [3]

Όσο μεγαλώνουμε

Τόσο λιγότερο

Μας ταιριάζει

Η υπερβολή

Διαβάσματα [185] – Μισέλ Ουελμπέκ

Ένας άνθρωπος γεμάτος πνεύμα, μέχρι και στην πιο βαθιά του μοναξιά, θα βρίσκεις στις ίδιες του τις σκέψεις και τις φαντασιοκοπίες την τέλεια ψυχαγωγία, ενώ η συνεχής αλλαγή που φέρνουν οι παρέες, τα θεάματα, οι περίπατοι, οι γιορτές ουδόλως μπορούν να διώξουν την πλήξη που βασανίζει τον ανεγκέφαλο. Ένας καλός, μετριοπαθής, γαλήνιος χαρακτήρας μπορεί να ικανοποιείται έστω και ενδεής, ενώ από την άλλη όλα τα πλούτη του κόσμου δεν μπορούν να ικανοποιήσουν ένα χαρακτήρα ακόρεστο, ζηλόφθονο και μοχθηρό. (Σοπενάουερ: Αφορισμοί για τη σοφία της ζωής, Κεφάλαιο 1).

Μισέλ Ουελμπέκ, «ΣΟΠΕΝΑΟΥΕΡ ΠΑΡΟΝΤΟΣ», βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ, 2022, ISBN: 978-960-05-1872-6, Μετάφραση: Γιώργος Καράμπελας, «ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5, Η διαγωγή της ζωής: τι είμαστε», Σελίδα 86.

Τραμπ και Σία

Σταθερά

Το είδος μας

Βυθίζεται

Στα σκατά

Όνειρο Χειμερινής Νυκτός

Με μια αγκαλιά

Κι ένα λυπάμαι

Πάμε!

Συναρμολογούμενο (Jie Star 92022: GT 500)

Ο που το σχεδίασε
Σε κάποια τμήματα
Ευφυής
Στην συναρμογή τους
Βλαξ

Βούρκος

Σιγά να μην οι
Πολιτικομικρούληδες
Αφήναν αμαγάριστη
Την υπόθεση
Των Τεμπών

Οι Ηλίθιοι!

Άλλαξα κινητό

Αντιμετωπίζω τους 

Ηλίθιους

Του ψηφιακού κόσμου

Αρχιτέκτονες

Απορία [Δέκατη Όγδοη]

Σας έχει τύχει
Να μην μπορείτε
Να συντονιστείτε
Στο ρυθμό
Με τον οποίο
Ο απέναντι πάλλει;

Διαβάσματα [184] – Javier Marias

“Είσαι τρελός” είπε. “Ναι, οι εραστές όντως απαιτούν χρόνο, ναι, είναι ξεροκέφαλοι και υπερενθουσιώδεις, αλλά όχι για πολύ, και έτσι ακριβώς θα πρέπει να είναι. Αυτός είναι ο ρόλος σου και επίσης η γοητεία σου. Επίσης ο δικός μου, μη λησμονείς, σαν ερωμένης σου, ακόμα και αν δεν είσαι παντρεμένος. Ο ρόλος μας στη ζωή δεν είναι να διαρκέσουμε για πάρα πολύ ούτε να επιμένουμε ή να χρονοτριβούμε, γιατί αν παραμείνουμε για πάρα πολύ η γοητεία φθίνει,  η δυστυχία ξεκινά και συμβαίνουν τραγωδίες. Χαζές τραγωδίες που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, αυτοπροκαλούμενες τραγωδίες.”

Javier Marias, “All Souls”, Penguin Modern Classics, Αύγουστος 2012, ISBN: 978-0-141-38924-0, Μετάφραση: από τα Ισπανικά: Margaret Jull Costa – από τα Αγγλικά: αείποτε, Σελίδα 186.

Β.

Μου τηλεφώνησε
Ήθελε
Ν' ακούσει
Τη φωνή της

Μας αρέσουν!

Μας αρέσουν αυτά
Που γράφουμε
Και καταθέτουμε
Γιατί αν δεν
Μας άρεσαν
Δεν θα τα γράφαμε
Κι αν τα γράφαμε
Δεν θα τα καταθέταμε

Εκ Πείρας [6]

Ένα ιδιωτικό
Σύμπαν
Δεν αποτελεί
Ασφαλές
Καταφύγιο

Κάποιες [2]

Παλιές φιλίες
Σαν παλιά
Ξεθωριασμένα
Αυτοκόλλητα

Σταγόνα

Δεν να
Ταυτοποιήσεις
Μια ωκεανού
Σταγόνα
Γίνεται

Κι όμως

Η άνοστη
Γνώση
Υπάρχει

Διαβάσματα [183] – Γουίλλιαμ Φώκνερ

Δύο κίσσες έφτασαν ποιος ξέρει από πού, έφεραν βόλτες μέσα στη ριπή του ανέμου σαν πλουμιστά κουρέλια από ύφασμα ή χαρτί και μούλωξαν στις μουριές, και πάλευαν να ισορροπήσουν στο κλαδί τους με άγαρμπο κουνιάρισμα και τσιρίδες, και όλο να τραμπαλίζονται αντιστεκόμενες με τραχιά σκουξίματα στον άνεμο που τις παράσερνε και τις αναφουφούλιαζε σαν κουρελόπανα ή κουρελόχαρτα. Στην ομήγυρη καταφτάνουν σε λίγο άλλες τρεις και άρχισαν τραμπάλα στα κλαδιά με άγριο ξεφωνητό.

Γουίλλιαμ Φώκνερ, «Η Βουή Και Η Μανία», Καστανιώτης, Οκτώβριος 2018, ISBN: 978-960-03-6493-4, Μετάφραση: Παύλος Μάτεσις, * Απριλίου 8η *, 1928, Σελίδα 347.

Τι να

Να αισθάνεσαι
Όσο μπορείς
Να αισθάνεσαι

E;!

Ποιο το πλήθος
Των λέξεων
Που από
Το στόμα μου
Βγήκαν;

Δεν όλα

Δεν όλα
Με τη λογική
Ξεκλειδώνουν

Τελικό συμπέρασμα

Σε κάθε βιβλίο
Στα Ελληνικά ή
Μεταφρασμένο
Υπάρχει τουλάχιστον
Ένα αηδιαστικό
«Εισχωρεί μέσα»

Περί ματαιοπονίας

Κανέναν
Μην περιμένεις
Να υποκλιθεί
Στα γραφόμενά σου

Εις Εαυτόν [8]

Δείξε γενναιότητα
Μην αποκτάς
Ό,τι δεν θα 

Χρησιμοποιήσεις

Μια διαδρομή

Αγάπησα
Ξεαγάπησα
Ξεξεαγάπησα

Ήλοι

Ανεξομολόγητες
Σκέψεις κάποιες
Παραμένουν
Καρφωμένες
Στο μυαλό μας

Δεν το ίδιο είναι

Κάποιοι ξεφουρνίζουν
Ό,τι σκέπτονται
Κάποιοι σκέπτονται
Ό,τι ξεφουρνίζουν

Ο τρόπος. . .

Έχει ο καθένας
Τον τρόπο του
Να στέκεται
Απέναντι στο χρόνο

Ενίοτε [Έκτο]

Μικρές
Αναβολές
Μεγάλες
Χαρές

Διαβάσματα [182] – Javier Marias

Αν δεν υπήρχαν τα βιβλία, θα ήταν σχεδόν σαν κανένα από αυτά τα ονόματα να μην είχε κάποτε υπάρξει, και αν δεν υπήρχαν οι βιβλιοπώλες οι οποίοι πάλι και πάλι διασώζουν και βάζουν ξανά στην κυκλοφορία και ξαναπωλούν τις σιωπηλές, υπομονετικές φωνές οι οποίες σε πείσμα των πάντων αρνούνται να περιπέσουν ολοκληρωτικά και παντοτινά στη σιωπή, φωνές που είναι ανεξάντλητες γιατί δεν καταβάλλουν καμία προσπάθεια να εκπέμψουν ήχους και να ακουστούν, γραπτές φωνές, σιγασμένες, επίμονες φωνές όπως αυτή που τώρα γεμίζει αυτές τις σελίδες μέρα με τη μέρα στην πορεία πολλών ωρών όταν κανένας δεν γνωρίζει το οτιδήποτε για εμένα ή δεν με βλέπει ή δεν με κατασκοπεύει, και έτσι μπορεί να φανεί σαν να μην είχα ποτέ γεννηθεί.

Javier Marias, “Dark Back Of Time”, Vintage International, 2013, ISBN: 978-0-307-95074-1, Μετάφραση από τα Ισπανικά: Esther Allen, Μετάφραση από τα Ελληνικά: αείποτε, Σελίδα 92.

Ζωή [5]

Μήπως δεν ο Επίκουρος γνώριζε;

Αδυνατώ να πιο
Ευχάριστη έκπληξη
Φανταστώ
Από το να υπάρχει
Συνειδητή
Μετά θάνατον ζωή!

Περί των αναγκαίων κακών

Στην πολιτική
Πολλοί
Εκτρέπονται
Και δεν
Εντρέπονται
Μα
Τέρπονται

«Νάρκης του άλγους δοκιμές»

Αμφίδρομη λειτουργία
Κάποιων επαφών
Που επιμένω να
Διατηρώ στο κινητό μου
Πρόκληση / Πρόσκληση

Τι είναι και τι δεν

Το να έχεις
Μια εικόνα
Του εαυτού σου
Δεν είναι κακό
Κακό είναι το να
Την πλουμίζεις

Διαβάσματα [181] – Ίντιθ Γουόρτον

Όπως ο πόνος που μοιράζεται είναι μίσος πόνος, έτσι και η συμπόνοια που αμφισβητεί δεν είναι γιατρευτική, όταν σε αγγίζει. Αυτό που λαχταρούσε η Λίλυ  ήταν το σκοτάδι που κλείνουν μέσα τους τα μπράτσα που αγκαλιάζουν, τη σιωπή που δεν είναι μοναξιά αλλά συμπόνοια με κρατημένη ανάσα.

Ίντιθ Γουόρτον, «ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΕΥΘΥΜΙΑΣ», RBA Coleccionables, S.A.U., 2022, ISBN: 978-84-1393-846-2, Σελίδα 185.

Carpe diem

Άδραξε κι εσύ
Ένα πληκτρολόγιο
Μπορείς!

Μα κάτι, που έχω, απορίες!

Καθίσταται ο μεταφραστής
Συνιδιοκτήτης του έργου;
Κι αν ναι, κατά πόσο;

Όσα τέτταρα

Όσα είπα
Όσα υπονόησα
Όσα έγραψα
Όσα δεν τόλμησα

Σαρξ

Αργά ή γρήγορα
Η σάρκα
Θα ζητήσει
Το μερτικό της

Μπλαμπλά

Συναντήσεις
Με του άλλου
Μονόλογο
Ουδόλως
Επιθυμώ

Διαβάσματα [180] – Ιωάννα Καρυστιάνη

   Ξέρετε γιατρέ, συνέχισε σχεδόν χαμογελαστός ή έστω στωικός, επειδή δεν χρειάζομαι πολλά λεφτά, ούτε πολλή χαρά, ούτε πολλή αγάπη, λέω μήπως δεν χρειάζομαι και πολλή μνήμη, να στοκάρω τόσα και τόσα. Δηλαδή και τι έγινε αν ξεχάσω πως οι Γερμανοί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για μεταφορές πολεμοφοδίων διέθεταν έντεκα εκατομμύρια άλογα;
 
Ιωάννα Καρυστιάνη, «ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ», Καστανιώτης, 2022, ISBN: 978-960-03-7069-0, Σελίδα 238.

Γιακάποια

Για κάποια βιβλία
Συλλογίζεσαι
Θεούλη μου,
Να μην τελειώσει!

Βιβλιοξεμπερδέματα

Με κάποια βιβλία
Δεν ξεμπερδεύεις
Απλώς
Διαβάζοντάς τα