Παρομοίωση [2]

Ατυχώς

αείποτε έφα [10]

Διαβάσματα [041] – Javier Marias

We can live in continual error, believing that we have  a comprehensible, stable, graspable life only to find that everything is uncertain, murky, unmanageable, with no firm foundations; or a complete façade, as if we found ourselves in the theatre convinced we were in the real world, not realizing that the lights have gone down, the curtain has gone up and that we’re on stage, not in the audience, or on a cinema screen, unable to escape, trapped in a film and forced to repeat ourselves with each new showing, transformed into celluloid and incapable of changing the facts, the plot, the shots,  the angle or the light,  or the story that someone else has decided will always be the same.

Javier Marias, “Berta Isla”, ALFRED A. KNOPF, New York 2019, ISBN: 978-0-525-52136-5, Translated from the Spanish by Margaret Jull Costa, IV, Page: 179.

Εξ ιδίας πείρας

Όποιος έχει τη μύγα. . .

Γλυφάδα - Αθήνα [Εχθές]

αείποτε έφα [09]

αείποτε έφα [08]

ΣυνΑναστροφές [2]

ΣυνΑναστροφές

αείποτε έφα [07]

Χρόνος [2]

Πληκτροπατώντας

Πικρή

1256. Tων Ημερολογίων Δύο Ταυτόσημο

Το πρώτο το ξεκίνησα την Τρίτη, πρώτη Μαρτίου του 2005, με τέσσερεις μικρές αναρτήσεις. Το δεύτερο την  Πέμπτη, έξι Μαρτίου του 2008. Η φιλοσοφία τους διαφορετική. Πέρασε, από τότε, ο χρόνος που πέρασε. Ο λόγος για δύο e-ημερολόγια, στην πλατφόρμα του blogger, τα οποία εξακολουθώ να συντηρώ και να αγαπώ.

Αυτή τη φορά θα ανεβάσω τα όσα τώρα βλέπετε και διαβάζετε και στα δύο, με την αρίθμηση του πρώτου.  Ο λόγος; Με την ανάρτηση αυτή το πλήθος αναρτήσεων, και για τα δύο ημερολόγια, θα είναι το αυτό. Χίλιες διακόσιες πενήντα έξι αναρτήσεις, ή εγγραφές, και για τα δύο. Θα έλεγα ότι δεν είναι και αμελητέο μέγεθος (κυρίως για το πρώτο και «βαρύτερο»).

   Το πρώτο: αείποτε

Το δεύτερο: ολίγιστος

Ένα κλικ μακριά Phil Collins και “You Can’t Hurry Love”:

Και αν τα μέχρι εδώ έχουν χρώμα και χροιά «αείποτε» ιδού και ένα εικονοκείμενο, όπως τα ονομάζω, για να αποκτήσει, η κοινή αυτή ανάρτηση, και χρώμα, και χροιά βεβαίως, «ολίγιστος»:

Αφιτά 

19/11/2019

αείποτε έφα [06]

αείποτε έφα [05]

Διαβάσματα [040] - Ισαάκ Μπάσεβιτς Σίνγκερ

Οι Εβραίοι του Πίλιτς ετοιμαζόντουσαν για τις Μεγάλες Εορτές. Ο νεωκόρος φυσούσε τη σάλπιγγα κάθε μέρα για να τρομάξει το Σατανά τον Ξελογιαστή, που οδηγούσε τους ανθρώπους στην αμαρτία κι ύστερα κατέθετε εναντίον τους στον ουρανό.

Ισαάκ Μπάσεβιτς Σίνγκερ, «Ο σκλάβος», Καστανιώτης - FAQ, 2010, ISBN: 978-960-03-3988-8, Μετάφραση: Τάσος Δενέγρης, Μέρος Δεύτερο: Σάρα, Χ1, Σελίδα 185.

Προτροπή [Τρίτη]

Γεγονός

Κακοπάθημα

Στη Μέση

Εν Συνόψει

Απορία [Ένατη]

Καταστάσεις

 

αείποτε έφα [04]

Συνειρμός

Μη Φοβού

Σαράντα Δύο Έτη Από Τότε, Ακριβώς

αείποτε έφα [03]

Έσω Διαπίστωση

αείποτε έφα [02]

Αυτογνωσία [Τρίτη Εκδοχή]