Διαβάσματα [095] - Γιώργος Θεοτοκάς

Παίζουμε μωρέ, παίζουμε το Κράτος, το έθνος, την πολιτισμένη κοινωνία, εμείς τα αντάξια παιδιά των ληστών και των κουρσάρων, εμείς οι έξυπνοι, οι σπουδαίοι, μια βρωμοπαρέα μπάσταρδοι αλήτες και τυχοδιώκτες, κλέψαμε το όνομα των Ελλήνων και τα λεφτά των ξένων, των Κουτόφραγκων, και παίζουμε το Κράτος στον ίσκιο της Ακρόπολης για να τους βουτήξουμε κ’ άλλα λεφτά, λεφτά, όσο μπορούμε περισσότερα λεφτά, κ’ ορίστε να τα λάβετε αξιότιμοι κύριοι κερατάδες, ορίστε να πληρωθείτε από τα βράχια και τους αείμνηστους προγόνους και τους αρχαιολογικούς χώρους και τον Αττικό ουρανό. Μα τώρα η Ευρώπη δεν πληρώνει πια, επειδή την πήρε κ’ αυτήν ο διάβολος με τη σειρά της, τη γριά πόρνη. Για τούτο θα ψοφήσουμε της πείνας, μες τα ερείπια του αρχαίου και του νεότερου πολιτισμού και να με συμπαθάς. Η κωμωδία τελείωσε. Σου μιλώ ειλικρινώς.

Γιώργος Θεοτοκάς, «ΑΡΓΩ Α'+Β' ΤΟΜΟΣ», ΕΣΤΙΑ, 2016, ISBN: 978-960-05-1691-3, Α' ΤΟΜΟΣ, IV ΣΠΙΤΙ, Σελίδα 128.

Απορία [Δωδέκατη]

 

Παραίνεση [2]

 

Γνώμη

 

Μουσική [2]

 

Διαβάσματα [094] - Fredrik Backman

Κανείς δεν αντέχει να είναι ερωτευμένος τη μια χρονιά πίσω από την άλλη. Όταν ένας άνθρωπος ερωτεύεται, δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτα άλλο, ξεχνάει τους φίλους του, τη δουλειά του, ξεχνάει να φάει. Αν είμαστε συνεχώς ερωτευμένοι, θα πεθάνουμε από την πείνα. Αγάπη είναι να νιώθεις έρωτα. . . πότε πότε. Πρέπει να έχεις και κάποια αυτεπίγνωση. Το πρόβλημα είναι ότι όλα είναι σχετικά. Η ευτυχία βασίζεται σε προσδοκίες, και τώρα έχουμε το διαδίκτυο, έναν ολόκληρο κόσμο που μας ρωτάει ασταμάτητα: «Είναι τέλεια η ζωή σου; Τι; Είναι ΤΟΣΟ ΤΕΛΕΙΑ; Αν δεν είναι, πρέπει ν’ αλλάξεις ζωή!»

Fredrik Backman, «ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΓΧΟΣ», ΚΕΔΡΟΣ, 2019, ISBN: 978-960-04-5068-2, Μετάφραση: Γιώργος Μαθόπουλος,   Κεφάλαιο 21, ενότητα 5, σελίδα 77.

Δεύτερη Φορά

Κανένας [2]

Καποιοιτί

 

Διαβάσματα [093] - Hans Fallada

Ο θάνατος βγαίνει σεργιάνι! Πέντε άντρες αποφασισμένοι για όλα, και σε μία εποχή όπου δεν φαίνεται να υπάρχει καμία κοινωνική συνοχή, σε μία εποχή όπου διαλύονται και γκρεμίζονται τα πάντα, σ’ αυτή την εποχή όμως η ζωή εμφανίζεται ενωμένη απέναντι στον θάνατο! Η ζωή είναι αυτή που φράζει τους δρόμους και έχει μάτια παντού. Στις λεωφόρους των μεγαλουπόλεων, αστυνομικοί σταματούν κάθε περαστικό για να του κάνουν έλεγχο – ένα φουλάρι, ένα παντελόνι μπορούν να κρύβουν έναν κατάδικο. Οι φτωχογειτονιές, τα στέκια όπου κρύβονται οι εγκληματίες παρακολουθούνται πιο εντατικά από ποτέ, και στις μικρές πόλεις η αστυνομία περιπολεί στα στενοσόκακα πίσω από τα σπίτια, εκεί που ξανοίγονται σε κήπους και αυλές.

Hans Fallada, «ΛΥΚΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΛΥΚΟΥΣ Β' ΤΟΜΟΣ», Gutenberg (Orbis Literae – Editiones Minor), Πρώτη Έκδοση: Δεκέμβριος 2020, ISBN: 978-960-01-2180-3, Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου,  Κεφάλαιο XII, ενότητα 5, σελίδα 2025.

Δεντοστήν

 

Ει μη τι άλλο

 

Διαβάσματα [092] - Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου

Μου διηγείται πώς ο Παυσανίας, τη μέρα που έφευγε, μπήκε στην πολυτελή σκηνή του Μαρδόνιου, όπου τα πάντα από χρυσό και ασήμι, και διέταξε τους δούλους του να ετοιμάσουν ένα γεύμα σαν αυτό που ετοίμαζαν για εκείνον.

   Και όταν έστρωσαν τα χρυσά ανάκλιντρα και έφεραν τα φαγητά σε ασημένια και χρυσά σκεύη, φώναξε όλους τους στρατηγούς, Αθηναίους και Σπαρτιάτες και των συμμαχικών πόλεων.

   «Σας κάλεσα εδώ για να σας δείξω την αφροσύνη του Μήδου βασιλέα, βουλόμενος υμίν του Μήδων ηγεμόνος την αφροσύνην δείξαι, που τέτοια καθημερινή πολυτέλεια είχε, και ήρθε σ’ εμάς να μας στερήσει το φτωχικό μας δείπνο», είπε.

   Και φώναξε τους δικούς του δούλους να του ετοιμάσουν τον μέλανα ζωμό.

Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου, "Το Ξύλινο Τείχος", Πατάκης, Φεβρουάριος 2018, ISBN: 978-960-16-7567-1, Κεφάλαιο Έβδομο: Νέκυια, σελίδα 554.

Διττώς

Προσέγγιση

Διαβάσματα [091] - Emmanuel Saez / Gabriel Zucman

Σύμφωνα με τον Rawls, είναι αποδεκτό να υπάρχουν κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, αν αυτές οι ανισότητες βελτιώνουν το βιοτικό επίπεδο των πιο αδύναμων μελών της κοινωνίας. Εφαρμοσμένη στη φορολογική πολιτική, αυτή η αντίληψη μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν θα έπρεπε να ασχολούμαστε με τα οικονομικά συμφέροντα των πλουσίων. Θα πρέπει να μας απασχολεί μόνο το πώς ο τρόπος φορολόγησης τους επηρεάζει τον υπόλοιπο πληθυσμό. Με άλλα λόγια, ο στόχος δεν θα έπρεπε να είναι «να υποχρεωθούν οι πλούσιοι να πληρώνουν το δίκαιο μερίδιό τους» (μια έννοια ούτως ή άλλως νεφελώδης), αλλά να εξασφαλιστεί ότι ο μεγάλος πλούτος ορισμένων θα ωφελεί και τους λιγότερο ευημερούντες, 

Emmanuel Saez / Gabriel Zucman, “Ο θρίαμβος της αδικίας, Πώς οι πλούσιοι αποφεύγουν τους φόρους και πώς θα τους κάνουμε να πληρώσουν», ΠΟΛΙΣ, Μάιος 2020, ISBN: 978-960-435-628-7, Μετάφραση: Αντώνης Δ. Παπαγιαννίδης, Κεφάλαιο 7: Η Φορολόγηση Των Πλουσίων – Γιατί να φορολογηθούν οι πλούσιοι; Για να βοηθηθούν οι φτωχοί, σελίδα 191.

Αίσθηση [2]

Ωκαινατίς

Διαβάσματα [090] - Hans Fallada

   Και νιώθει σαν να έχει ξεφύγει εντελώς, σαν να μην είναι πια ο ίδιος αλλά ένας άλλος εντελώς διαφορετικός, μισητός, νευρικός, ανόητος, παρανοϊκός άνθρωπος. Και με τη γροθιά του χτυπάει το στήθος του λέγοντας «Καταραμένες εποχές! Καταραμένες εποχές που κλέβουν τον άνθρωπο από τον ίδιο του τον εαυτό! Εγώ όμως θα ξεφύγω απ’ όλα αυτά – θα φύγω στην εξοχή και θα ξαναγίνω άνθρωπος, αλλιώς να μη με λένε φον Στούντμαν!»

Hans Fallada, «ΛΥΚΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΛΥΚΟΥΣ Α’ ΤΟΜΟΣ», Gutenberg (Orbis Literae – Editiones Minor), Πρώτη Έκδοση: Δεκέμβριος 2020, ISBN: 978-960-01-2178-0, Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου,  Κεφάλαιο VIII, ενότητα 8, σελίδα 642.