Διαβάσματα [158] – John Williams

 Δεν ξεχνάμε τον εαυτό μας, δεν λογαριάζουμε λάθος τις συνέπειες των πράξεων μας· αυτό που λογαριάζουμε λάθος είναι η ευκολία με την οποία θα ζήσουμε με αυτές τις συνέπειες. Ήξερα τις συνέπειες της απόφασής μου και της επιλογής μου να ζήσω κλεισμένος στον εαυτό μου, μόνος. Δεν μπορούσα, όμως, να προβλέψω το βάρος αυτής της απώλειας. Διότι η ανάγκη μου για φιλία μεγάλωσε στο βαθμό ακριβώς που την αρνήθηκα. Και πιστεύω πως οι φίλοι μου – ο Μαικήνας, ο Αγρίππας, ο Σαλβιδιηνός – ουδέποτε κατάλαβαν απόλυτα αυτή την ανάγκη.

 

John Williams, «Αύγουστος», Gutenberg / Aldina,  2017, ISBN: 978-960-01-1900-8, Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου, “Βιβλίο Τρίτο. Επιστολή: Ο Οκτάβιος Καίσαρας Στον Νικόλαο τον Δαμασκηνό (14 μ.Χ.)”, Σελίδα 470.

Σήμερα (28 Σεπ. 2023)

Αλγεινό

 

Βίος [3]

Κυριολεκτικά [2]

Διαβάσματα [157] – Ken Follett

Το ταξίδι στη Σιβηρία την είχε αλλάξει. Πριν σκεφτόταν για τον Κομουνισμό σαν να επρόκειτο για ένα πείραμα καλών προθέσεων που είχε αποτύχει και έπρεπε να εγκαταλειφθεί. Τώρα τον έβλεπε σαν μία κτηνώδη τυραννία οι ηγέτες της οποίας ήταν διαβολικοί. Κάθε φορά που σκεπτόταν το Βασίλη η καρδιά της πλημμύριζε με μίσος για τους ανθρώπους που του είχαν κάνει αυτό. Είχε ακόμα και πρόβλημα να μιλήσει στο δίδυμο αδελφό της, ο οποίος ήλπιζε ακόμη πως ο Κομουνισμός θα μπορούσε να βελτιωθεί μάλλον παρά να εγκαταλειφθεί. Αγαπούσε τον Ντίμκα, αλλά αυτός έκλεινε τα μάτια του στην πραγματικότητα. Και είχε συνειδητοποιήσει πως όπου υπήρχε ανελέητη καταπίεση  - στο Βαθύ Νότο των ΗΠΑ, στη Βρετανική Βόρεια Ιρλανδία, και στην Ανατολική Γερμανία – θα πρέπει να υπήρχαν πολλοί συμπαθητικοί συνηθισμένοι άνθρωποι, όπως η οικογένειά της, που απέστρεφαν το βλέμμα από την αποκρουστική πραγματικότητα. Αλλά η Τάνια δεν θα γινόταν μία από αυτούς. Θα το πολεμούσε μέχρι το τέλος. Όποιο και να ’ταν το ρίσκο.

 

Ken Follett, “Edge Of Eternity – Book Three Of The Century Trilogy”, Penguin Books,  2014, ISBN: 978-0-606-39454-3, Μετάφραση: αείποτε, “Chapter Thirty Seven – 1968 - 1967 [VI]”, Σελίδα 302.

Ίσως

 

Λίγες μέρες πριν

Κάθε σχέση

 

Ασκήσεις

 

Δεν [3]

Διαβάσματα [156] – Καζούο Ισιγκούρο

 «Τότε επίτρεψέ μου να σε ρωτήσω κάτι άλλο. Πιστεύεις στην ανθρώπινη καρδιά; Δεν εννοώ το όργανο, προφανώς. Μιλάω με την πραγματική έννοια του όρου. Η ανθρώπινη καρδιά. Νομίζεις πως υπάρχει τέτοιο πράγμα; Κάτι που καθιστά τον καθένα από εμάς ιδιαίτερο και μοναδικό; Και υποθέσουμε πως υπάρχει, τότε δε νομίζεις πως προκειμένου να μάθεις τη Τζόσι ουσιαστικά, θα πρέπει να μάθεις όχι μόνο τους τρόπους της, αλλά  και ό,τι υπάρχει βαθιά μέσα της; Δε θα πρέπει να μάθεις και την καρδιά της;»

«Ναι, οπωσδήποτε».

 

Καζούο Ισιγκούρο, «Η Κλάρα Και Ο Ήλιος», Ψυχογιός,  2021, ISBN: 978-619-01-3826-9, Μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου, Μέρος Τέταρτο, Σελίδα 269.

Τι Ήθελα

Πεντάλεξο

 

Ω! [3]

Απορία [Δέκατη Ένατη]

Αυτό. . .

 

Παραλλαγή

 

Ποτετί

 

Ενδιαφέρον [3]

Διαβάσματα [155] – Αρούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε

«Όλα τα τετράγωνα στο σκάκι είναι γκρίζα, κορίτσι μου, και χρωματίζονται απ’ τη συνείδηση του Κακού όταν έρχεται η πείρα. Απ’ τη συνειδητοποίηση αυτού του στείρου και συχνά αξιοθρήνητου άδικου πράγματος που μπορεί να φτάσει στο σημείο να αποκαλείται Καλό. Θυμάσαι το λατρεμένο μου Σετεμπρίνι απ’ το Μαγικό Βουνό; Η κακία, έλεγε, είναι το περίλαμπρο όπλο της λογικής ενάντια στις δυνάμεις του σκότους και της ασχήμιας».

 

Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε, «ο πίνακας της Φλάνδρας», Πατάκης, Ιούνιος 2017, ISBN: 978-960-16-0377-3, Μετάφραση: Βερίνα Χωρεάνθη, «15. Το τέλος της ντάμας», Σελίδα 462.

Αλλά Πώς

 

Εμ! [2]

 

Όνειρα Θερινής Νυκτός

Μη και Μην

Γιατί

Άρνηση εν εξελίξει

 

Διαβάσματα [154] – Hannah Kent

Η ενορία το είχε συνήθεια να δίνει στον πεθαμένο την ευκαιρία ν’ αναστηθεί. Τρεις μέρες. Τρεις μέρες για να γυρίσει το σώμα στη ζωή, όπως έκανε ο Χριστός. Και μετά, όταν δεν γύριζε, έσκαβαν ένα λάκκο στη γη και έβαζαν τον πεθαμένο, που δεν είχε αναστηθεί, τον έβαζαν εκεί ν’ αναπαύεται ώσπου να ηχήσουν οι σάλπιγγες και να τιναχτεί ο κόσμος ολόκληρος από τις τέσσερις γωνίες του σαν σεντόνι, να τιναχτεί η γη και να πεταχτούν από μέσα της οι θαμμένοι, για να κριθούν οι αμαρτίες τους και να κληθούν οι εκλεκτοί στη βασιλεία του Θεού. Στους ουρανούς. Στους λαμπρούς κήπους του παραδείσου. Με το άγιο μέλι και της Μαγδαληνής το γάλα.

 

Hannah Kent, «Λατρεία», Ίκαρος,  2022, ISBN: 979-960-572-474-0, Μετάφραση: Άγγελος Αγγελίδης – Μαρία Αγγελίδου, ΠΡΙΝ, ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, Σελίδα 102.

ΚΚ [2]

Παραδοχή [4]

Χρόνος [4]

 

Υπάρχουν [4]

 

Εσύ [02]

 

Διαβάσματα [153] - Ken Follett

Ο Λόιντ ανυπομονούσε για δράση εναντίον των Φασιστών και την ίδια στιγμή φοβόταν τις συνέπειες του πολέμου. Στην Ισπανία είχε δει αιματοχυσία και πόνο αρκετά για μία ζωή. Επιθυμούσε  να μην πάρει ποτέ μέρος σε άλλη μάχη. Είχε παραιτηθεί και από το μποξ ακόμα. Παρ’ όλα αυτά ήλπιζε με όλη την καρδιά του πως ο Τσάμπερλεϊν δεν θα οπισθοχωρούσε. Είχε δει με τα ίδια του τα μάτια τι σήμαινε ο Φασισμός στη Γερμανία, και οι φήμες που ερχόντουσαν από την Ισπανία ήταν εξίσου εφιαλτικές: το καθεστώς του Φράνκο δολοφονούσε κατά εκατοντάδες και χιλιάδες πρώην υποστηρικτές της εκλεγμένης κυβέρνησης και ο κλήρος είχε και πάλι τον έλεγχο των σχολείων.

 

Ken Follett, “Winter Of The World – Book Two Of The Century Trilogy”, Penguin Books,  2012, ISBN: 978-0-606-36080-7, Μετάφραση: αείποτε, “Chapter Five – 1939 [VI]”, Σελίδα 302.