Γιατί

Άρνηση εν εξελίξει

 

Διαβάσματα [154] – Hannah Kent

Η ενορία το είχε συνήθεια να δίνει στον πεθαμένο την ευκαιρία ν’ αναστηθεί. Τρεις μέρες. Τρεις μέρες για να γυρίσει το σώμα στη ζωή, όπως έκανε ο Χριστός. Και μετά, όταν δεν γύριζε, έσκαβαν ένα λάκκο στη γη και έβαζαν τον πεθαμένο, που δεν είχε αναστηθεί, τον έβαζαν εκεί ν’ αναπαύεται ώσπου να ηχήσουν οι σάλπιγγες και να τιναχτεί ο κόσμος ολόκληρος από τις τέσσερις γωνίες του σαν σεντόνι, να τιναχτεί η γη και να πεταχτούν από μέσα της οι θαμμένοι, για να κριθούν οι αμαρτίες τους και να κληθούν οι εκλεκτοί στη βασιλεία του Θεού. Στους ουρανούς. Στους λαμπρούς κήπους του παραδείσου. Με το άγιο μέλι και της Μαγδαληνής το γάλα.

 

Hannah Kent, «Λατρεία», Ίκαρος,  2022, ISBN: 979-960-572-474-0, Μετάφραση: Άγγελος Αγγελίδης – Μαρία Αγγελίδου, ΠΡΙΝ, ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, Σελίδα 102.

ΚΚ [2]

Παραδοχή [4]

Χρόνος [4]

 

Υπάρχουν [4]

 

Εσύ [02]

 

Διαβάσματα [153] - Ken Follett

Ο Λόιντ ανυπομονούσε για δράση εναντίον των Φασιστών και την ίδια στιγμή φοβόταν τις συνέπειες του πολέμου. Στην Ισπανία είχε δει αιματοχυσία και πόνο αρκετά για μία ζωή. Επιθυμούσε  να μην πάρει ποτέ μέρος σε άλλη μάχη. Είχε παραιτηθεί και από το μποξ ακόμα. Παρ’ όλα αυτά ήλπιζε με όλη την καρδιά του πως ο Τσάμπερλεϊν δεν θα οπισθοχωρούσε. Είχε δει με τα ίδια του τα μάτια τι σήμαινε ο Φασισμός στη Γερμανία, και οι φήμες που ερχόντουσαν από την Ισπανία ήταν εξίσου εφιαλτικές: το καθεστώς του Φράνκο δολοφονούσε κατά εκατοντάδες και χιλιάδες πρώην υποστηρικτές της εκλεγμένης κυβέρνησης και ο κλήρος είχε και πάλι τον έλεγχο των σχολείων.

 

Ken Follett, “Winter Of The World – Book Two Of The Century Trilogy”, Penguin Books,  2012, ISBN: 978-0-606-36080-7, Μετάφραση: αείποτε, “Chapter Five – 1939 [VI]”, Σελίδα 302.

Τ47: Βεράντα [02]

Όχι, απαραιτήτως, έρωτας

 

Πρώτο Μπάνιο 2023

Κάτι

Σχέσεις [21]

 

Απορία [Δέκατη Όγδοη]

Γιατί να μην

Μ’ ένα τραγούδι

Συνεννοηθούμε

Μπορούμε

 

Διαβάσματα [152] – Χαρούκι Μουρακάμι

   Σηκώθηκα από την καρέκλα μου και πήγα αποφασιστικά εκεί που καθόταν ο Κομεντατόρε. Πήρα το ξεθηκαρωμένο του σπαθί στα χέρια μου, είχα προχωρήσει πέρα από το σημείο που μπορούσα ν’ αποφασίσω τι ήταν δίκαιο και τι άδικο. Σε ένα κόσμο έξω από τον χώρο και τον χρόνο όλα τα δίπολα – πριν και μετά, πάνω και κάτω – έπαυαν να ισχύουν. Σ’ έναν τέτοιον κόσμο δεν μπορούσα πλέον να αντιληφθώ τον εαυτό μου ως εαυτό μου, εγώ και ο εαυτός μου είχαμε βίαια διαχωριστεί.

 

Χαρούκι Μουρακάμι, «Σκοτώνοντας Τον Κομεντατόρε Βιβλίο ΙΙ», Ψυχογιός,  2022, ISBN: 978-618-01-4300-3, Μετάφραση (από τα Αγγλικά): Βασίλης Κιμούλης, «19 Τώρα Είναι η Στιγμή», Σελίδα 260.

Κλιμάκωση

Φιλίες

Μην παρακαλάς

Εις Εαυτόν [6]

Διαβάσματα [151] – Ελένη Γιαννακάκη

Άλλωστε, λέμε συχνά πράγματα γιατί μας έρχονται στο στόμα, ακόμη κι αν έχουμε επίγνωση της υπερβολής, έτσι δεν είναι; Της έχει συμβεί επανειλημμένα, ίσως από κεκτημένη ταχύτητα, ίσως γιατί θέλουμε να πονέσουμε τον εαυτό μας βασανίζοντας τον άλλο, ε, λες, και τι έγινε;, είπα, ξείπα, πετάς μετά στο τέλος κι ένα «δεν το εννοούσα», τι είναι μια φράση στο κάτω κάτω;, ένας αέρας είναι που βγήκε και σκορπίστηκε και δεν ξαναγυρνάει – και πάει τελείωσε.

 

Ελένη Γιαννακάκη, «ΤαΧερουβείμ Της Μοκέτας», Βιβλιοπωλείον Της «Εστίας», 2007, ISBN: 960-05-1252-3, Κεφάλαιο 15 «Μαθήματα Χαλάρωσης», Σελίδα 201.

Δεν αρκεί. . .

Σύνθετη λέξη μία

Απορία [Δέκατη Έβδομη]

Παγίδα [2]

Σχέσεις [20]

Όσο μπορείς